Om vijf uur lijkt Pieterburen op Amsterdam-Zuid

Zelf zou ze er nooit willen wonen, radioprogrammamaakster Marjoke Roorda uit Delft. Maar mooi is het wel in Pieterburen, onderwerp van de tweede en laatste aflevering van het radioprogramma De plek, dat vandaag wordt uitgezonden....

GIJS ZANDBERGEN

De Plek, Radio 5, 11.02 uur.

Het heeft enige moeite gekost, maar het is Marjoke Roorda toch gelukt bijna twee uur lang radio over Pieterburen te maken, zonder de naam Lenie 't Hart of het woord zeehondencrèche te gebruiken. Eén keertje kon ze niet anders. Dat was bij de inleiding, maar die is vorige week al uitgezonden. Toch staat, hoe ze het ook probeerde te vermijden, de bekende dierenopvang aan de rand of aan de basis van veel wat ze in het vijfhonderd inwoners tellende dorp zag en hoorde.

In de eerste plaats komt dat omdat het 'zeehondengebeuren', zoals het ook daar modieus heet, een impuls heeft gegeven aan het welvaren van het dorp. Er is dankzij de zeehonden een ware eco-toeristenindustrie ontstaan. Doelgroep vormen de milieubewuste veertigers met kleine kinderen, of de milieubewuste ouderen die ze nooit hebben gehad, dan wel er al uit zijn.

Is er in de eerste plaats 'Domies Toen', de tuin van de dominee. Een lommerrijke uitspanning waar toeristen zelfgemaakte pompoenensoep of paddestoelenbrood kunnen eten. Roorda: 'Die ouders willen hun kinderen niet opschepen met een Magnum-ijsje of een cola, maar ze iets ecologisch geven.'

Of ze kunnen er binnenkort bij bakkerij Impuls speciaal Pieterburenbrood kopen, brood dat wordt gebakken van spelt. Roorda: 'Dat is een oude, bijna vergeten graansoort die van zichzelf voldoende vocht bevat, waardoor er minder hulpstoffen aan toegevoegd hoeven te worden. Dat is natuurlijk spekkie naar het bekkie van de zeehondentoeristen en van de nieuwe bewoners van het dorp.'

Want die zijn er ook in ruime mate. Tessa de Loo schreef er in de jaren zeventig haar roman Meander. Daarvoor was er een oude hippiekolonie, die in de late jaren zestig in het dorp neerstreek. Van die kolonie, onder leiding van de Ayatolla van Pieterburen, is nog maar een enkeling over. Hun opvolgers zijn heel wat consumptiever. 'Dat zijn de Pauline-Terreehorstachtige types', aldus Roorda. 'Ze doen iets creatiefs, werken thuis en communiceren met hun opdrachtgevers via fax, telefoon en Internet. Maar het zijn ook niet helemaal typische yuppies. Daarvoor leven ze te milieubewust. Het zit er een beetje tussenin. Ze eten pompoenenbrood, maar toen ik een middag wat te drinken kreeg aangeboden, was dat een witte Australische wijn. Ik bedoel maar, ze drinken er om vijf uur 's middags hetzelfde als in Amsterdam-Zuid. En in café Het wapen van Hunsingo treden Lee Towers en André Hazes op. Trouwens voor mij nóg een reden om niet naar Pieterburen te willen verhuizen.

Gijs Zandbergen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden