OM: Ina Post blijft schuldig

den bosch Er is geen aanleiding te twijfelen aan de schuld van Ina Post. Het gerechtshof Den Bosch moet haar opnieuw veroordelen tot zes jaar wegens doodslag, betoogde het Openbaar Ministerie....

De strafzaak van Post is vorig jaar heropend door de Hoge Raad. Het tijdstip van overlijden van het slachtoffer, een cruciaal gegeven in elk politieonderzoek, zou niet kloppen. Hierdoor was grote twijfel ontstaan over de juistheid van haar bekennende verklaringen.

Justitie heeft het dossier doorgelicht en betrokkenen opnieuw ondervraagd. Dit zou geen argumenten hebben opgeleverd om af te wijken van het oordeel dat Post in 1986 Anna Maria Kolstee (89) heeft gedood.

Volgens het OM klopt het tijdstip van overlijden uiteindelijk toch. Met de verklaringen van de verdachte is niets mis, zei de aanklaagster. ‘Post heeft drie keer bekend. Zij beschikte over kennis die alleen bekend kan zijn bij de dader.’ Voorafgaand aan haar arrestatie waren al details over de zaak uitgelekt in de media, maar de verdachte zou daarvan weinig hebben meegekregen.

Het slachtoffer woonde in het bejaardentehuis waar de Post werkte, in Leidschendam. Er zijn cheques van Kolstee gestolen die iemand kort na haar dood heeft geïnd. Daarom organiseerde de politie een schrijfproef.

Post kwam in beeld als verdachte omdat haar handschrift enigszins overeenkwam met de handtekening op de cheques. Mede omdat ze zeer nerveus oogde, werd ze opgepakt.

De politie was snel overtuigd van haar schuld maar hard bewijs ontbrak. Post werd stevig aangepakt, tot ze bekende. Een paar dagen later trok ze haar verklaringen weer in.

Sinds eind 1986 houdt de ex-bejaardenverzorgster vol dat ze onschuldig is. Ze heeft haar straf uitgezeten, maar ze strijdt voor ‘eerherstel’.

Het OM wees er gisteren op dat de Post ‘inconsistent’ heeft verklaard over de reden om ‘valse bekentenissen’ af te leggen. Ze heeft gezegd dat ze bang was, dat de politie haar had beloofd dat haar man op bezoek mocht komen als ze bekende, dat ze de verhoren niet meer aankon, en dat ze dacht dat in de rechtszaal wel zou blijken dat ze onschuldig was.

Post (54) reageerde aanvankelijk gelaten op het requisitoir. ‘Ik was wel voorbereid op slecht nieuws, gezien de sfeer tijdens de zittingen. Toch blijf je hopen dat het OM tot het inzicht komt dat ik onschuldig ben.’

Daarna begon ze alsnog te huilen, in de hal van het paleis van justitie. ‘Ik vond het erg kwetsend dat het OM me verwijt dat ik wisselend heb verklaard’, zei ze met verstikte stem. ‘Ze willen niet begrijpen dat ik tijd nodig had om te verwerken wat er allemaal was gebeurd. Daar heb ik verdomme 24 jaar voor nodig gehad.’

Haar advocaten hekelden de ‘tunnelvisie’ van de politie, die geen oog zou hebben gehad voor ontlastend bewijsmateriaal. ‘Na de bekentenis was er sprake van een juichstemming’, zei Geert-Jan Knoops. ‘De rechercheurs hebben een borrel gedronken op de goede afloop. Bij de vermelding in het tactisch journaal dat de zaak wordt afgesloten, staan dertien uitroeptekens. Dat zegt genoeg over de tunnelvisie.’

Het team handelde onprofessioneel, stelt hij. ‘Dat bleek ook al uit de foto’s van de technisch rechercheur die in de kamerjas van het slachtoffer in haar fauteuil met een lolly in de mond de Privé zit te lezen.’

Volgens een hoogleraar rechtspsychologie is Post zeer gevoelig voor suggesties van anderen. Daderkennis zou haar zijn aangereikt tijdens verhoren. Experts twijfelen aan haar bekentenissen, die onder grote druk zouden zijn afgelegd.

Het OM houdt vol dat er tijdens de weliswaar ‘stevige verhoren’ niets ongeoorloofds is gebeurd.

Knoops wees op harde kritiek op de politie die in 2008 is geuit door de CEAS, een commissie die onderzoek doet naar veronderstelde gerechtelijke dwalingen. ‘Nu doet het OM ineens alsof er niets aan de hand is’.

Hij vindt dat justitie het recht op vervolging heeft verspeeld, mede omdat informatie buiten het dossier is gehouden. ‘U moet komen tot vrijspraak omdat er geen bewijs is, simpelweg omdat mevrouw Post het niet gedaan kan hebben’.

De uitspraak is 6 oktober.

Zaak-Ina Post mogelijk weer een gerechtelijke dwaling
De zaak-Ina Post is volgens critici een gerechtelijke dwaling, net zoals onder meer de Puttense moordzaak. Voor de moord op een stewardess uit Putten in 1994 hebben twee onschuldige verdachten bijna zeven jaar vastgezeten. In 2002 werden ze alsnog vrijgesproken. Vorig jaar is een andere verdachte voor deze moord veroordeeld tot 15 jaar gevangenisstraf, op grond van dna-bewijs.

Ook Cees B. heeft jarenlang ten onrechte in de cel gezeten, voor de Schiedammer Parkmoord. In april dit jaar sprak het hof in Arnhem verpleegkundige Lucia de Berk vrij, na ruim zes jaar detentie. Ze ging vrijuit nadat experts hadden aangetoond dat haar patiënten niet door misdrijven om het leven zijn gekomen.

Advocaat Knoops, die Post bijstaat, zei maandag dat uit dergelijke zaken blijkt dat rechters niet onfeilbaar zijn en dat het vaker gebeurt dat verdachten onder grote druk een valse bekentenis afleggen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden