Om de onzinnigheid van de Tesla in de ruimte te verbeelden, stel ik voor dat Wim T. Schippers een Tesla de zee in rijdt

De ingezonden lezersbrieven van vrijdag 9 februari 2018.

Wim T. Schippers aan zee bij Petten, 1961.Beeld Theaterinstituut

Brief van de dag: opmerkelijke en onzinnig

Net als Bert Wagendorp ('Tesla in de ruimte') maakte ik bij de lancering van de Teslaraket ook de associatie met kunst. Het doet me denken aan het werk Flesje limonadegazeuse in zee bij Petten. Hierin giet Wim T. Schippers een flesje limonade leeg in de zee. Beide werken zijn opmerkelijk en onzinnig. Om de onzinnigheid van de lancering te verbeelden, stel ik voor dat Wim bij Petten een Tesla de zee in te rijdt.

Patrick Duyker

Arbeitseinsatz

In het artikel over de biografie van Lucebert wordt de keus van Lucebert om in Duitsland te gaan werken, genuanceerd door zijn lage leeftijd. Er is meer. Weerbare mannen in door de Duitsers bezette gebieden hadden, zonder vrijstelling, maar drie keuzes: onderduiken, vrijwillig melden voor de Arbeitseinsatz of wachten tot ze voor die bestemming opgepakt werden bij een razzia.

Mijn oom Bert, die destijds een jaar of 18 was, heeft langere tijd in het kader van die Arbeitseinsatz in de Duitse wijnbouw gewerkt. Hij had het daar in Duitsland naar omstandigheden naar zijn zin, het waren sympathieke mensen.

De stap naar de Waffen-SS en het Oostfront was toen niet groot meer. Daar werd gevochten tegen het Rode Gevaar, het communisme dat Europa bedreigde, dat was hoe dan ook een goede zaak. Zo werden jonge mensen in verwarring gebracht door de nazi's en over de streep getrokken.

Oom Bert was fout. Hij bloedde dood aan het verre front door een granaatscherf. Zijn botten liggen nog altijd ergens op een Russische vlakte.

Op Moederdag kreeg mijn oma een doos met witte violieren namens het Duitse rijk, als dank voor de inzet van haar gestorven zoon. Mijn oma schikte de violieren in een oranje vaas en zette deze met een klap op de bijbel. 'Zo!' Onmacht en verdriet en een grootse kleine verzetsdaad.

Maria Rademaker, Leiden

Lopende hoofden

In de krant een artikel over de uitvinding van een vest dat een por geeft als je krom zit. Hoever is het toch gekomen dat we een kledingstuk moeten gaan gebruiken om te ervaren dat we in een verkeerde houding zitten? Dat we stress-sensoren op ons lichaam moeten gaan dragen zodat we er via onze telefoon achter kunnen komen hoe hoog ons stressgehalte is. Wordt het niet eens tijd aandacht te besteden aan het feit dat wij mensen meer zijn dan een lopend hoofd?

Als er meer aandacht zou zijn voor het ervaren van je hele lijf en er niet alleen aan symptoombestrijding wordt gedaan, dan lijken mij deze hulpmiddelen niet nodig. Misschien eens proberen minder te redeneren en meer te ervaren. Jouw lijf geeft heel veel aan als je het wilt ervaren.

Petra Moors, Oisterwijk adem- en stemcoach

Ontwerpers Hellen van Rees (midden) met onderzoeksters Mader (links) en Ludden (rechts).Beeld Pauline Niks

Krom zitten niet erg

Techniek binnen de medische zorg is hot. Kijk naar alle e-health ontwikkelingen. Zo ook het corrigerende vest van Angelika Mader. Technisch een hoogstandje met veel toepassingsmogelijkheden, maar gebaseerd op achterhaalde medische kennis. Binnen de wetenschap wordt krom staan of zitten niet meer zo slecht gevonden: de gebogen rug maakt slim gebruik van een peesplaat (fascia thoracolumbalis) waardoor de rug lang niet zo zwaar belast wordt als vaak gedacht.

Medische kennis en inzicht zou vóór een technische ontwikkeling moeten komen. Tegenwoordig is dat helaas vaak andersom.

Jan-Paul van Wingerden, Rotterdam, Spine&Joint Centre

Brave jongetjes duurder uit

Het artikel van Bolkestein en Hoogervorst is mij uit het hart gegrepen. Het stelt de voorwaarde dat de lidstaten zelf eerst hun risico's moeten verkleinen, alvorens de verdieping kan plaatsvinden.

Hier zit 'm nu juist de culturele bottleneck: begrotingsdiscipline.

Al voordat de euro van kracht werd, kampten vooral de zuidelijke lidstaten met een ruimhartig begrotingsbeleid, waardoor eens in de zoveel jaar een devaluatie van de eigen munt noodzakelijk was om de staatsschuld weer 'in het gareel te krijgen'. Door de euro is die mogelijkheid verdwenen, maar de cultuur is nog steeds dezelfde. De euro zal alleen in stand gehouden kunnen worden door blijvende kunstgrepen vanuit de ECB, waardoor de risico's voor de brave jongetjes uit de klas alleen nog maar verder zullen toenemen.

Wigo Vonkeman, Zwaagdijk

Kosten discriminatie

Gerda Casimir schrijft in reactie op Frank Kalshoven dat discriminatie geen kosten voor de economie meebrengt. Maar dat is wel zo. Door discriminatie op de arbeidsmarkt worden vacatures niet door de meest geschikte mensen vervuld. Als je de opbrengsten van de economie als een taart voorstelt, dan geldt dat zonder discriminatie die taart niet alleen anders verdeeld wordt, maar dat de te verdelen taart ook groter wordt.

Hans van der Linden, Apeldoorn

Vervuiling van de ruimte

Onbegrijpelijk dat uw medewerker Bard van de Weijer meent enthousiast verslag te moeten doen van de (toen nog) geplande lancering van een raket waarmee een auto (!) de ruimte in wordt geschoten. En dat alles ter meerdere eer en glorie van een megalomane patser die zich hiermee schuldig maakt aan een gigantische verspilling van kostbare grondstoffen alsmede van een onherstelbare vervuiling van de ruimte (nota bene door een auto).

Loek de Git, Castricum

Blik in de ruimte

Wanneer ik een blikje de openbare ruimte inschop kan ik rekenen op een boete.

Joep van Ginneken, Kloetinge

Tesla

Benieuwd wie er nu nog zeurt over de beperkte actieradius van een Tesla.

Ed van Riel, Vlissingen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden