Om dat brood en boter

Wanneer was het? Dertig jaar geleden, zeventig jaar geleden? Eeuwen geleden, denk ik, ik zat nog op de basisschool, in een arme wijk....

Zo gingen onze kinderjaren voorbij. Op een dag toen we met de Perzische les bezig waren, en we net als alle andere dagen op niets nieuws wachten, kwam de conciërge, met een goederenzak op zijn rug en een groot blik onder zijn arm, het lokaal binnen en zette het op de tafel van de meester. Een ongekende geur van brood vulde de klas.

De meester riep: 'Sta op!'

Verbaasd stonden we meteen op.

'Leve de sjah', riep de meester.

'Leve de sjah. Leve de sjah. Leve de sjah', riepen we met z'n allen uit volle borst en we voelden dat onze koude dagen voorbij waren.

De meester maakte de zak open. Merkwaardige luxe stukken brood waarop etiketjes met vreemde letters stonden. Zelfs de meester kon zijn ogen niet geloven. Daarna maakte hij het blik open. Met water in onze mond roken we de geur van een vreemde soort boter. De geur van dat brood en die zoute boter heb ik voorgoed onthouden.

'De OPEC', zei de meester.

En voordat we die heilige maaltijd benutten, moesten we naar een lange rede van hem luisteren die over de olie ging en over de olieprijs. Hij maakte ons duidelijk dat onze sjah de rijke industrielanden gedwongen had meer te betalen voor de olie. Vandaar dat brood en die boter.

Pas na die maaltijd realiseerde ik me voor het eerst dat ik over grond liep waaronder een ongelooflijk groot olieveld lag.

Vorige week kwamen de leiders van de OPEC na 25 jaar voor de tweede keer bij elkaar om de prijs van de olie te stabiliseren. De president van Venezuela opende de vergadering: 'We haven't denied anyone our oil, and we aren't going to, but we are asking for justice.' En hij eindigde zijn woord met het volgende: 'A barrel (159 liter) of Coca-Cola costs: $78.80, a barrel of milk: $150, Ice: $1.105, good wine: $ 1.370. What do you think about a barrel of oil?'

Elke keer dat ik ga tanken, voel ik me mede schuldig aan de goedkope benzineprijs.

Clinton wil de komende maand elke dag een miljoen vaten olie op de markt brengen om de olieprijs verder te drukken. Minister Zalm was de eerste die dat toejuichte. En hij sprak als een echte Hollandse koopman het volgende: 'We kunnen daar zelfs nog winst mee maken. Want als de olieprijs laag is, kopen we grotere voorraden en zodra de prijs weer omhoog gaat, verkopen we het weer.'

De president van Venezuela uitte ook de volgende zin: '80 procent van de 23 miljoen Venezuelen leven in armoede.'

Voor minster Zalm is het moeilijk om die zin te begrijpen. Het heeft dus geen zin om nog meer voorbeelden over armoede in die landen te geven. Maar om de heilige herinnering aan dat brood en die zoute boter levend te houden, ga ik morgen uit protest de A28 blokkeren. Ik zet mijn fiets op de standaard en houd dit bord omhoog: 'Don't push oil prices down!'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden