Olympische vlam is als dief in de nacht

De Fransen zijn blij dat het erop zit. De meest onwelkome gast sinds Kadhafi is op weg naar de VS: de olympische vlam....

Van onze correspondent Ariejan Korteweg

PARIJS Op het grote plein voor het stadhuis van Parijs heerst een situatie die in Tibet momenteel ondenkbaar is: de kampen lopen er dwars door elkaar. Een groep Chinezen doet aan vlagvertoon: ze dragen grote rode vlaggen met gele sterren, maar ook Franse vlaggen en banieren met ‘vlam van de hoop’. Een ongeveer even grote groep opposanten wordt gevormd door een paar Tibetanen en verder vooral Fransen. Ze zwaaien met piepkleine Tibetaanse vlaggetjes, of met die van Verslaggevers zonder Grenzen, waarbij de olympische ringen zijn vervangen door handboeien.

Iedereen wacht tot de olympische fakkel komt. Dat kan nog wel even duren, de vertraging is door alle acties groot. De tijd wordt gedood met spreekkoren. ‘Peking, Moordenaars’, roept de ene partij. ‘Racisten, racisten’, antwoorden de Chinezen. Als het Tibetaanse kamp ‘Chinezen, fascisten’ aanheft, wordt het sommige Chinezen te machtig. Woedend geschreeuw, geduw, een paar klappen, dan komt de politie tussenbeide: een hevig spartelende demonstrant wordt onder gejoel afgevoerd.

‘Tibet vrij, Tibet vrij’, begint het ene kamp weer.’ Corsica vrij, Corsica vrij’, antwoorden een paar goed geïntegreerde Chinezen. Een rij agenten stelt zich op tussen beide partijen. De gemoederen bedaren. Als de agenten weer weggaan, loopt het niet meer uit de hand.

Spontaan vormen zich grote kringen, waarbinnen verhit wordt gediscussieerd. ‘Kijk naar alles wat China voor Tibet heeft gedaan’, argumenteert een Chinees. ‘Jullie hier in het Westen begrijpen ons niet. Een situatie als in Tibet is niet van de ene dag op de andere te verbeteren.’

‘Dat is een kwestie van politieke wil. China gebruikt de Spelen als propagandamachine’, bijt een oudere Fransman hem toe. Een in oranje gewaad geklede Tibet-sympathisant begint aan de rode vlag van de Chinees te trekken, maar wordt door anderen weggeduwd.

Vijftig meter verderop draait de carrousel met kinderen zijn dagelijkse rondjes. Daarachter hangt een spandoek: ‘Mensenrechten met voeten getreden. Tibetanen onderdrukt. Bienvenue chez les Chinois – verwijzing naar een razend populaire Franse film. Applaus klinkt op als uit een raam van het stadhuis de Tibetaanse vlag naar buiten wordt gestoken.

In de verte klinkt aarzelend gejoel, dat snel wegsterft. Later blijkt waarom. De olympische vlam is zojuist gepasseerd. In een bus, begeleid door agenten op rolschaatsen. Niemand hier heeft hem gezien. Hij is nu op weg naar het Stade Charléty, als een dief in de nacht. De ceremonie van een half uur die bij het stadhuis zou worden gehouden, blijkt geschrapt. Frankrijk wil zo snel mogelijk weer van de vlam af, de meest onwelkome gast sinds president Kadhafi.

Op het plein wordt nog heel lang gediscussieerd. Sissi Liu, die in Parijs via een uitwisselingsprogramma studeert, zegt dat ze vandaag heel verdrietig is.

‘Mijn vrienden en ik, we zijn gechoqueerd. Dit is zo’n mooi land, de Fransen zijn zo aardig. Maar vandaag ben ik geduwd en uitgescholden. Waarom luisteren de Fransen alleen naar Tibet? Ze moeten de westerse media niet vertrouwen, dan zouden ze weten dat het niet de Chinezen zijn die de Tibetanen doden.’

De Chinese media hebben van het olympisch vuur in Parijs alleen de eerste twintig seconden zonder acties laten zien. Zijn die dan wel te vertrouwen? Sissi kijkt even voor steun naar haar vrienden en besluit dan onverzettelijk te blijven: ‘In elk geval zijn de westerse geen haar beter.’

‘Het waren de Chinese officials die hebben besloten dat de ceremonie op het stadhuis afgeblazen moest worden’, zal burgemeester Bertrand Delanoë van Parijs later zeggen. ‘Dat is een goede zaak. Je kunt niet met de olympische vlam rondlopen en tegelijk de mensenrechten in je achterzak houden.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden