Olympische droom spat uiteen voor Krajicek

Michaëlla Krajicek wist dat het onbegonnen werk was, maar toch speelde ze elf dagen na een knie-operatie weer haar eerste wedstrijd. De olympische droom kon ze er uiteraard niet mee waarmaken.

PARIJS - Het slaat nergens op. Het is gekkenwerk. In de kleedkamers op Roland Garros wordt Michaëlla Krajicek verwelkomd als een spookverschijning. Wat doe jij hier, vragen de verbijsterde collega's. Jij bent toch net geopereerd aan je knie? Maar Krajicek krijgt de zegen van haar 'wonderdokter' in Praag en dus staat ze - elf dagen na die medische ingreep - op baan 4 van Roland Garros. En verliest uiteraard.

Krajicek ontkent na haar voorspelbare nederlaag tegen de Kroatische Petra Martic (6-2, 7-5) dat ze alleen voor het riante prijzengeld - 18 duizend euro voor de verliezer in de eerste ronde - naar Parijs was gekomen. Ze trachtte vergeefs haar olympische droom levend te houden, want na Roland Garros wordt de geschoonde lijst van de beste 56 speelsters voor de Spelen van Londen bekend gemaakt.

'Misa' zal er als nummer 73 van de wereld niet opstaan. Tegen beter weten in verschijnt ze met een imposante brace om haar rechterknie op Roland Garros. Het is al een mirakel dat ze Martic in de tweede set nog aardig partij kon bieden, vertelt Krajicek, met een zak ijs om de knie.

Zo ging het al vaker met Krajicek, tegen wil en dank de drama queen van het Nederlandse tennis. Aanvankelijk vreesde de 23-jarige Krajicek dat ze door beschadiging aan het kraakbeen wellicht vier, vijf maanden was uitgeschakeld. Het bleek loos alarm. 'Ik schrok enorm dat drie doktoren me een operatie adviseerden. Maar ik herstelde sneller dan iedereen verwachtte.'

Het is ook niet de vrouw met het 'bionische been', die op 3-2 in de eerste set een medische time-out aanvraagt. Het is de ironie ten top, aldus Krajicek. 'Ik moest wel lachen. Het zou wel heel grappig zijn geweest als juist zij had moeten opgeven.' Martic laat haar voet intapen en snelt vervolgens weer over de baan. 'Haar spel ligt me niet, zij spint de bal enorm en ik stond ook pas zes dagen op de baan.'

Noodgedwongen speelt Krajicek casinotennis: alle fiches op één nummer smijten en bidden dat de jackpot valt. Ze gaat voor de ace en krijgt er net zoveel dubbele fouten (9) voor terug. Ze wil de punten zo kort mogelijk houden en verliest de meeste rally's. 'Ik heb redelijk bewogen. Lopen of naar achteren bewegen, soms voelde ik twijfels. Raar is dat niet, zo kort na de operatie.'

De dokter zei dat ze kon spelen, aldus Krajicek. En dat zelfs broer Richard zijn bedenkingen had bij haar vlotte rentree maakte niet uit. Krajicek: 'Ik heb de chirurg laten bepalen of ik Roland Garros zou halen of niet. Hij constateerde dat de meniscus niet kapot was. Ik kon verder niets stuk maken in die knie. Maar vijf, zes dagen voorbereiding op een grandslamtoernooi is niet genoeg.'

Nu klampt 'Misa' zich wanhopig vast aan een waanidee: een wildcard voor de Spelen. Chef de mission Maurits Hendriks heeft geen enkele reden om een uitzondering te maken voor een tennisster, die aan geen enkele kwalificatie-eis heeft voldaan. In 2007 bereikte Krajicek de laatste acht op Wimbledon en behoorde ze tot de top-30. Vorig jaar is ze uit een diepe put gekropen, met dank aan een coach (Eric van Harpen), die ze aan de kant heeft gezet.

Maar haar olympische claim is slecht onderbouwd. Zelfs de illustere familienaam helpt haar niet. Hendriks zal de ironie hebben herkend, toen hij door Richard Krajicek werd gebeld. Een pleidooi voor een olympisch ticket van de Wimbledonkampioen, die vroeger zijn neus ophaalde voor de Spelen?

Zus Misa heeft één punt bij haar olympische klaagzang. Het blijft vreemd dat het grasseizoen niet wordt meegeteld bij de plaatsing voor een toernooi op gras. 'Had die ranking enkele weken later opgesteld. Nu moet ik afwachten.

'Ik kan het echt niet vergelijken met andere sporten. Ik neem aan dat bij NOC*NSF voldoende verstand is om te bepalen of ik in aanmerking kom voor een wildcard.'

En zo niet? Krajicek, na een diepe zucht: 'Dan maar over vier jaar in Rio. Al moet ik er niet aan denken. Gravel is niet mijn lievelingsondergrond. Daarom had ik zo graag in Londen willen spelen, op het gras van Wimbledon. Wachten tot de Spelen van 2020 om bijvoorbeeld in Tokio op hardcourt te spelen? Alsjeblieft zeg, dan ben ik misschien allang gestopt.'

ONNODIGE NEDERLAAG

Igor Sijsling heeft op 5-4 in de vijfde set tegen Gilles Müller nog één game nodig om zich bij zijn debuut op Roland Garros te plaatsen voor de tweede ronde als zijn lichaam weer eens tegensputtert. De schouder weigert dienst en dus legt Sijsling zich na een marathon van drieënhalf uur neer bij een onnodige nederlaag: 2-6, 7-5, 3-6, 6-4, 8-6. Het is het verhaal van zijn carrière, het is het excuus van een speler die na Wimbledon 2011 al tevreden is met zijn tweede kwalificatie voor een grandslamtoernooi.

Sijsling had allang de barrière van de top-100 moeten doorbreken. Maar het valt hem evenals generatiegenoot Thiemo de Bakker soms zwaar om als een prof te leven. Zondag komt hij fysiek te kort tegen Müller, die op Roland Garros voor het eerst de tweede ronde bereikt. Sijsling: 'Ik speelde voor het eerst een vijfsetter. Het viel me zwaar.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden