Oliver's cinema ****

In het Bimhuis zijn vrijdag ongetwijfeld wat traantjes gevloeid.

Jazz


Oliver's Cinema - Eric Vloeimans, Amsterdam, Bimhuis, 20/9

Het is zijn kenmerk geworden: de melancholie. Eric Vloeimans behandelt de trompet als zijn geliefde. Kozend, strelende woordjes influisterend, maar ook als wederhelft waarmee hij op avontuur kan gaan en alles kan delen wat door zijn gedachten dwaalt. Het maakt hem tot de gedroomde jazzkunstenaar die musiceert op gevoel en projecten aangaat waarmee hij een veel groter publiek bereikt dan het geijkte wereldje.


Buiten zijn integere, herkenbare klank, klinkt de melancholie ook in Vloeimans ijzersterke muziekthema's. Hij schrijft ze zelf, herkent ze of ze komen naar hem toe. In zijn nieuwste band Oliver's Cinema droegen de bandleden Jörg Brinkmann (cello) en Tuur Florizoone (accordeon) hem zelf de weemoedige melodieën aan. Niet ontoevallig zijn meerdere composities in films gebruikt. Zo klinkt in het Bimhuis Andrea Morricones Cinema Paradiso in een prachtige uitvoering, waarin talmend wordt geschuifeld rond het wonderschone refrein. Of fantaseert romanticus Vloeimans over de Disneyfilmfiguurtjes in Aladdin, we horen vrolijke heimwee die een fijne glimlach op ieders gezicht tovert. Het is indringende, krachtige muziek die desondanks veel ruimte laat voor meerdere interpretaties, voor eigen associaties.


Ook muzikaal is Oliver's Cinema (een anagram van Eric Vloeimans) een interessant gezelschap. De Belgische accordeonist Florizoone is een virtuoos op zijn instrument, zonder daarmee ook maar één moment te pochen. Met grote vaardigheid toont hij het immense palet van de harmonica door te strooien met kleine versiersels, die vaker dan eens zijn gedrenkt in de blues en wereldmuziek. Hij zorgt voor schwung en spontaniteit en zet regelmatig en zeer enthousiast het volume eens flink aan. Florizoone speelt met de lucht van de trekzak of transformeert zijn instrument naar percussie.


Erg mooi is de combinatie met cellist Jörg Brinkmann, ook al zo'n liefhebber van zijn instrument. Met minimaal gebruik van effecten bast en strijkt hij, goed luisterend naar wat de anderen hem ingeven. De samenwerking tussen de drie is een fascinerend schouwspel. Breekbaar zoeken zij naar thema's, die vervolgens langzaam worden ingeslikt en later weer gestaag worden uitgewerkt. De communicatie en muzikale anticipatie is van een indrukwekkend niveau.


Om de traantjes te laten vloeien, wat vrijdag in het Bimhuis ongetwijfeld is gebeurd, is de combinatie van instrumenten ideaal. In het timbre van de cello en accordeon huizen kleuren die nostalgische warmte en treurnis oproepen, maar ook een fijn toefje hoop. Samen met Vloeimans' langgerekte, haardvuurwarme trompetklanken is de filmische grandeur van Oliver's Cinema compleet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden