Ogen

Het meisje van Nulde is al geruime tijd bij ons. Het begon met de onthulling van haar geboetseerde hoofd. Het Jeugdjournaal ging daar nog tamelijk decent mee om....

Dat werd anders toen de politie achterhaalde wie bij het hoofdje hoorde. De bekendmaking hiervan was een media-event vanjewelste. Ook het Jeugdjournaal bleef niet achter en minutenlang stonden we ineens stil bij Rowena, Rotterdam, haar zusje, haar verdwenen moeder Wanda en vriend Mike. Mijn kin deren waren er kapot van.

Je probeert er het beste van te maken in zo'n situatie, dus ik vertelde dat Rowena misschien spelenderwijs door de vriend van haar moeder van de trap was geduwd en met haar hoofd on gelukkig was terechtgekomen en zo was overleden. Uit schaam te hadden haar moeder en die vriend het lichaam verstopt.

'Maar waarom hebben ze dan haar hoofd afgezaagd?', luidde meteen de logische vraag. Ze zijn niet gek, die kleintjes, en geen detail ontgaat ze.

Die nacht werd de jongste, 8, een paar keer wakker. Ze droomde van Rowena.

Deze week werden de moeder en haar vriend in Spanje gearresteerd. Het zusje van Rowena, Rochelle, bleek niets te mankeren. Aan de namen kun je overigens zien wat voor mensen ach ter die kinderen zitten. Het Jeugdjournaal deed opnieuw uitgebreid verslag. Weer keken we ademloos naar de foto van Rowena en naar de spookachtige reconstructie van haar hoofdje.

'Waarom laten ze de moeder niet zien?', vroeg mijn oudste dochter toen de reportage uit Spanje voorbij was. Zij is 10. Het duurt niet lang meer of ze heeft verkering.

Ik legde uit dat er zoiets als privacy is en dat je nooit helemaal uit moet sluiten dat een verdachte het níet heeft gedaan.

'Ze laten Osama bin Laden toch ook zien?', reageerde ze, 'die heeft het misschien ook wel niet gedaan.'

Tsja.

Nu kwam de vader van Rowena en Rochelle in beeld, ene Martin Huisman. Hij gaf een persconferentie. Eindelijk was hij aan de beurt, dat was wat hij uitstraalde.

'Wat een gek haar', zei mijn jongste.

Er mankeerde niet veel aan Huismans kapsel. Het stond gewoon alle kanten op. En zo praatte hij ook. Een stuurloze man die de wereld vol onbegrip bekeek. Hij sprak over emoties alsof hij het woord net kende.

Einde item.

Bij het naar bed brengen, waren mijn dames stil. Dat was slecht nieuws. Toen de jongste eindelijk lag en ik op het punt stond haar te gaan voorlezen, kwam de onvermijdelijke vraag.

'Waarom hebben ze haar hoofd afgezaagd, pap?'

Pap wist het niet.

'Dat doe je toch niet?' Ze rilde ondanks haar dikke dekbed. 'En toen hebben de vissen haar ogen opgegeten.'

'Wie zegt dat?'

Ze gaf geen antwoord. Je moet er toch niet aan denken dat 8-jarigen dit soort onderwerpen op school bespreken.

'Ga maar voorlezen pap', zei ze toen.

We lezen momenteel Vos en Haas. Soms leest ze zichzelf voor, andere keren leest haar vader voor. Ik begon. Spoedig zaten we er middenin en ik zag haar ogen toegeven aan de slaap. Ik las door tot ze helemaal vertrokken was. Gerust op een stille nacht was ik niet, maar waar kun je wel gerust op zijn?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.