'Ogen en oren' niet overal welkom

Wie zich buiten Banda Atjeh of Meulaboh wil begeven, moet daarvoor toestemming vragen. Dat verbaast journalisten, maar reddingwerkers zijn daaraan al jaren gewend....

Ook de Amerikaanse strijdkrachten hebben hun bijdrage aan de hulpoperatie moeten aanpassen. De ongeveer tweeduizend mariniers die de slachtoffers van de zeebeving helpen, zijn voortaan ongewapend en blijven 's nachts niet in een kamp, maar keren terug naar hun schepen.

De Amerikaanse aanpassingen volgen op een mededeling van de regering in Jakarta, die wil dat alle buitenlandse troepen in Atjeh eind maart zijn verdwenen.

Wie zich buiten Banda Atjeh of Meulaboh wil begeven, dient daarvoor toestemming te vragen. Bij het Indonesische leger, dat in het barokke paleis van de gouveneur een eigen bureau heeft gekregen. 'Is dit niet gewoon een persbreidel?', wil een Britse journalist op hoge toon weten. 'Wij zijn de ogen en de oren van de mensen in het buitenland, die miljarden bijeengebracht hebben om de tsunamislachtoffers te helpen', brengt een van zijn collega's in het midden.

Minister Aldi Shihab laat zich niet uit het veld slaan. 'Als een van u werd ontvoerd, zou u dan gewoon doorgaan met uw reddingswerk?', antwoordt hij met een wedervraag.

De hulporganisaties die in Atjeh werkzaam zijn, tonen zich ietwat verbaasd over de plotse maatregel van de regering -maar over de voortgang van hun werk maken ze zich geen zorgen. 'Wij zijn al in Sigli en Lamno geweest zonder enig probleem voor onze veiligheid', zegt Lauria Chan van Artsen zonder Grenzen. In Sigli worden 25 duizend kinderen ingeënt tegen mazelen. En in Lamno, dat alleen nog per helikopter bereikbaar is, troffen de artsen 11 duizend vluchtelingen aan uit verwoeste dorpen, zonder drinkwater.

Bovendien zijn de meeste organisaties in Indonesië al jaren gewend de overheid op de hoogte te houden van hun doen en laten, zegt Chan. 'Zo gaan we nu per helikopter plaatsen langs de westkust af die over land niet te bereiken zijn, om er zo nodig een team artsen af te zetten.'

Artsen zonder Grenzen is op zoek naar vluchtelingen van wier bestaan nog altijd niemand af weet. Met de mobiele klinieken reizen ook psychologen mee. Zij verlenen bijstand aan mensen, zoals dat 9-jarige jongetje, dat door de tsunami tien kilometer werd meegesleurd. Hij overleefde dat, maar als enige van zijn familie. Hij werd door vissers gevonden en in een moskee in veiligheid gebracht. Maar hij was zo bang voor de zee, dat hij weg liep en twaalf kilometer doorholde, doodsbang voor het water.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden