Column

'Obama hoeft mij niet te vertellen hoe erg de Iraanse autoriteiten zijn'

Niemand hoeft columniste Ferdows Kazemi uit te leggen hoe het voelt om onder een islamitisch totalitarisme als het Iraanse regime te leven. 'Ik hoef geen medelijden van de Amerikaanse overheid, noch van de Europese Unie. Ik ben echter hun hypocriete houding zat.'

Een Afghaanse vrouw met haar kind bedelt op straat tijdens Nowruz. Beeld afp
Een Afghaanse vrouw met haar kind bedelt op straat tijdens Nowruz.Beeld afp

Vandaag 20 maart 2013 om 12.02 begon de lente, en daarmee het Perzische Nieuwjaar, oftewel Nowruz. Nowruz-viering is een eeuwenoude traditie in Iran, Afghanistan, Koerdistan en Tajikistan. Maar slechts in Iran is het tevens het begin van het nieuwe kalenderjaar.

Nowruz is geen islamitisch feest. Integendeel, het stamt af van ver voor de aanval van de islamitische soldaten in Iran. Nowruz wordt erg uitbundig in Iran gevierd. Noch de komst van de islam van ruim 1400 jaar geleden, noch de islamitische revolutie van 1978, heeft de Iraanse bevolking van de Nowruz-viering kunnen weerhouden.

Boodschap
Elke jaar grijpt president Obama deze gelegenheid om Iraniërs een boodschap te sturen. Elk jaar prijst hij in zijn boodschap de Iraniërs voor hun rijke geschiedenis, hun moed en hun geduld. Elk jaar wenst hij ze van harte vrijheid toe. En elk jaar draagt hij ze een gedicht voor van hun eigen dichters. Dit jaar was Hafez aan de beurt: 'Plant de vriendschappenboom die het hart verwarmt, verwijder de vijandigheidswortel die een enorme pijn veroorzaakt.'

Ik zat achter mijn laptop en luisterde naar zijn speech van 2013 (zie filmpje onderaan), toen hij dit gedicht voordroeg aan de Iraniërs. Eén van mijn wenkbrauwen ging omhoog, op de Perzische manier. De veel door mijn moeder gebruikte Perzische uitdrukking schoot me te binnen. Ik keek verbijsterd naar het beeld van Obama en mijmerde die uitdrukking: 'Jij, die zoveel slaapliedjes kent, waarom val je zelf niet in slaap?'

Vertel me niet hoe erg de Iraanse autoriteiten zijn. Jij kent ze van horen zeggen, ik ken ze van voelen en meemaken. Ik heb de pijn van onderdrukking tot aan mijn beenmerg gevoeld. Niemand hoeft me uit te leggen hoe het voelt om onder een islamitisch totalitarisme als het Iraanse regime te leven. Ik hoef geen medelijden van de Amerikaanse overheid, noch van de Europese Unie. Ik ben echter hun hypocriete houding zat. Zij hebben het Iraanse volk de onmenselijke economische sancties opgelegd, en Obama heeft het over de vriendschapsboom. Ik vraag me af wat voor boom dat is? Vriendschap is een van de termen die niet te interpreteren valt. Het is geen religieuze term waaraan elke stroming een andere betekenis kan verlenen. Het is een humaan begrip. Ik ken geen vriend die mede schuldig kan zijn aan het lijdzaam bestaan van zijn vriend.

Armoede
De Iraanse bevolking lijdt onder de economische boycot, geleid door de VS. Het resultaat is armoede en dood aan ziektes als gevolg van armoede of tekort aan medicijnen, groeiende criminaliteit en verslaving, gedwongen prostitutie etc. Het land staat aan de afgrond van een moreel faillissement. En de autoriteiten plukken daar de vruchten van. Een volk dat zich bezig moet houden met het vullen van magen, heeft weinig behoefte aan vrijheid en democratie. Marx is dood, Lenin ligt in zijn glazen graf, Mao heeft het afgelegd tegen de Chinese globalisering. Zij waren allemaal degenen die geloofden in armoede als oorzaak van de opstand van volkeren, niet Obama.

En nu heeft veel belovende Obama het over de vriendschapsboom. Hoe groot mijn fantasie ook mag zijn, kan ik me die boom niet verbeelden. Sorry, president. Sorry, dat ik u niet kan volgen. U heeft het gedwongen afgelegd tegen uw opdrachtgevers, en met u uw bontgenoten in de EU. Ik probeer te begrijpen dat macht verdomd verleidelijk is. Dat is veel makkelijker dan mezelf uw niet bestaande boom voor te stellen.

Ferdows Kazemi is publiciste en columnist voor Volkskrant.nl.
Volg haar op Twitter: @FerdowsKazemi

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden