Nummer 4: Witte palmbomen

‘Je hebt expres groene oogschaduw op, hè? Zodat het bij zijn trui past!’ En zo gaat het al het hele jaar. Geen dag gaat er voorbij zonder een opmerking over hem.

Door Pauline Schouwenburg

Het begon op de eerste schooldag, HIJ kwam het lokaal inlopen, voor mij stond de wereld stil. Hij was rond de twintig en dus reden genoeg om op hem te vallen.

HIJ: T. de Ruiter. En vanaf de dag dat ik erachter kwam dat zijn voornaam Tim was, was dat de meest perfecte naam.

Zo verloopt nu mijn leven als scholier: ik leef toe naar elke dinsdag en donderdag wanneer ik weer les van hem krijg.

En dan ineens lig ik met hem op het strand, witte palmbomen om ons heen, hij vraagt of ik mee ga zwemmen. Kletsnat komen we terug, hij buigt zich naar mij toe en vraagt: ‘Paulien, wat is het verschil tussen de relatieve en de absolute afstand?’ Plotseling ontwaak ik uit mijn droom en sta oog in oog met de werkelijkheid, enkel nog mijn aardrijkskundeboek om op te steunen.

Natuurlijk weet ik het antwoord niet, maar hij lacht lief naar me¿. Zou hij ook een oogje op mij hebben?

Een les verder, we bespreken het examen: ‘Meneer, belt u ons wanneer we geslaagd zijn?’ Ik zit op het puntje van mijn stoel, wanneer hij uiteindelijk ja zegt. Maar tot het examen, zucht, zo lang kan ik niet wachten.

Als ik dus nog één ding zou mogen zeggen tegen mijn favoriete leraar: als u besluit alle wetten te overtreden, de grenzen te overschrijden, de verleiding niet meer aan kunt en een relatie met één van uw leerlingen begint... Doe het dan alsjeblieft met mij!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden