'Nu wordt ons zelfs de vrije liefde afgepakt'

Turkse Nederlanders willen zoals iedereen kunnen trouwen met degene van wie ze houden, en diegene komt niet zelden uit Turkije....

Van onze verslaggeefster Janny Groen

Het gespreksthema 'vrijheid van partnerkeuze' ligt buitengewoon gevoelig in de Turkse gemeenschap, sinds de politiek probeert financiële blokkades op te werpen om het halen van een huwelijkspartner uit het buitenland te bemoeilijken. 'Sommigen vinden dat je mag trouwen met wie je wil, dat het dus overbodig is over partnerkeuze te praten', zegt Hatice Can-Engin, voorzitter van het Inspraak Orgaan Turken in Nederland (IOT), die de bijeenkomst met de Turkse Arbeiders Vereniging Nederland (HTIB) organiseert.

Ze krijgt 'zware kritiek' vanuit de Turkse gemeenschap, omdat ze met de debatten die ze op diverse plekken in het land wil voeren, 'de IOT zou uitleveren aan het LPF-sentiment'. Can-Engin, die zelf ook haar partner uit Turkije haalde, maakt duidelijk dat de IOT tegen elke maatregel is die de vrijheid van partnerkeuze aantast. 'Maar wie een buitenlandse partner kiest, moet dat bewust en goed geïnformeerd doen. Er kleven ook nadelen aan niet ingeburgerde huwelijkskandidaten.'

Meer dan de helft van de tweede generatie Turken en Marokkanen haalt zijn of haar partner uit het land van herkomst, stelt Erna Hooghiemstra, die voor het Sociaal en Cultureel Planbureau onderzocht waarom die in Nederland opgegroeide jongeren zo'n keuze maken. Familie, zowel in Nederland als in Marokko of Turkije, heeft een grote invloed op de liefde.

Veel families dulden geen vreemde (Nederlandse) eend in de bijt, veronderstellen dat de meisjes beter beschermd zijn in handen van landgenoten, willen familieleden die naar Nederland willen komen een handje helpen. Hooghiemstra: 'Jongeren worstelen met geweldige dilemma's. Ze willen een eigen richting aan hun leven geven, maar voelen zich ook gebonden aan de regels en verplichtingen van de gemeenschap.'

Zeki Arslan, Turks onderwijskundige, keek deze zomer tijdens zijn verblijf in zijn vaderland met zorg toe hoe de jongens zich rond zijn mooie jonge dochter verdrongen. 'Ik onderken de noodzaak om van het Turkse platteland weg te komen. Want laten we eerlijk zijn: veel huwelijken hebben een economisch aspect. Eigenlijk is het een indirecte vorm van ontwikkelingshulp.'

Arslan hoopte vurig dat er die zomer geen liefde zou opbloeien. Zijn 17-jarige dochter is in Nederland opgegroeid en hij kent maar al te goed de schaduwzijden van dergelijke relaties. De partners komen niet alleen met een taalachterstand naar Nederland, maar ook met andere opvoedingsidealen. Om nog maar niet te spreken van de medische risico's die er zijn als partners, wat vaak voorkomt, uit de familiekring worden gekozen.

Can-Engin zegt dat haar echtgenoot, afgestudeerd psycholoog, vijf jaar heeft verloren omdat hij de taal niet sprak. Ze hoopt dat haar twee kinderen in Nederland een partner zullen vinden, want met die vijf verloren jaren heeft haar man een hoge prijs betaald.

Over de nadelen van buitenlandse huwelijkspartners werd door de zaal niet gediscussieerd. Dat ligt kennelijk toch te gevoelig. Er was vooral woede. In het gure politieke klimaat wordt hen nu zelfs de vrije liefde afgepakt, zo is het algemeen gevoel. Serda Karabulut (22) is in Nederland geboren en wil, als elke Nederlander, 'de vrijheid hebben verliefd te worden op wie ook waar ook ter wereld'. Nee, hij haalt zijn vrouw niet uit Turkije, zegt hij. 'Ik heb een Surinaamse vriendin. En ik ken veel meer gemengde stelletjes.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden