'Nu merken we pas hoe kwetsbaar dit huwelijk is'

In een dorp aan een rivier woont Snezana Idrizi. Een Hollandse tussenwoning heeft ze, twee kinderen en een man vol liefde....

Van onze verslaggever Toine Heijmans

Dat bloed zit Idrizi dwars. Ze schaamt zich dood voor haar Servische volk, dat stel schapen, als één kudde achter Milosevic. Het fanatisme van de Serviërs in Nederland maakt haar angstig. Geen plaats voor een weerwoord, elke nuance is taboe.

'Zolang we samen in Nederland wonen, moeten we lachen om dat bloed-idee. We vonden het banaal. Nu merken we pas hoe kwetsbaar dit huwelijk is.'

Ze is boos, ook op haar moeder, die getrouwd is met een Nederlander en in Milosevic opeens een leider ziet.

'Bij de eerste bombardementen zei ze: ''Snezana, zie je wat ze met ons doen? We worden gebombardeerd door de NAVO!'' Ik weet niet waarom ze zo geworden is. We zijn toch een slimme familie, intelligent. Maar ook zij durft zich niet uit te spreken tegen de massa. Ze speelt stommetje, uit zelfbescherming.'

Geboren uit een Hollands-Servisch huwelijk woonde Idrizi nooit in Joegoslavië, maar de vakanties vertelden veel over het moederland. Mooi was het, veel mooier dan hier, met Turkse forten, snelstromende bergrivieren en bruisende steden. Dat beeld bleef haar bij; zonnige gezichten van een volk zonder problemen. 'Ik was altijd zo trots op mijn land, op de geschiedenis, de cultuur, de eenheid zelfs.'

Ze wist wel: Tito heeft dit kunstmatig aangelegd, en onder het oppervlak zijn grote rimpels. Maar ze vertrouwde op haar ideaal en dat blijkt nu vals. 'Noem het naïef, maar ik heb de kritiek op mijn huwelijk met een Albanees nooit serieus genomen.'

Het was een vakantieliefde. Hij probeerde een profcarrière als basketballer in Joegoslavië en Noorwegen, maar kwam uiteindelijk bij haar te wonen, in Nederland. 'Moeder heeft het nooit verboden dat ik met hem omging, maar deed er wel heel moeilijk over. Ik begreep het niet, maar moeder dacht een paar zetten vooruit. Ze overzag de consequenties.'

Nu ziet Idrizi het zelf ook, al is begrijpen iets anders. 'We praten er samen nachtenlang over. Met Joegoslaven gaan we niet meer om, uit voorzorg. We leven een afzijdig leven. Alles wat je zegt kan verkeerd vallen. We hebben eigenlijk alleen elkaar nog, en onze Nederlandse vrienden. Het liefst zouden we Milosevic met zijn tweeën van kant maken.'

Haar man hield zich goed, drie weken lang, maar kan het nu niet meer velen.

Zelf is ze ziekgemeld, het werk als therapeut is haar even te zwaar en dat begrepen ze bij het GAK. Dus zit ze thuis, alle kranten te lezen. Of te bellen met haar hartsvriendin, die dicht bij Belgrado woont.

'Waarom lopen jullie toch allemaal achter Milosevic aan', vraagt Idrizi dan.

'Wij leven onder de bommen!', antwoordt de vriendin.

'Probeer daar maar eens iets tegenin te brengen.'

De naam van Snezana Idrizi is gefingeerd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden