Opinie

Nu mag de EU de hand ophouden bij de Britten

Het Frans-Duitse tandem zal als een plaaggeest over het VK gieren

Nu de Britse regering heeft aangekondigd dat de knop van de atoombom over zeven dagen zal worden ingedrukt, waarna de lange gang naar de uitgang van de Europese Unie zal aanvangen, worden de posities ingenomen voor de moeder aller onderhandelingen: die tussen de verveelde minnaar en de versmade geliefde. Het zullen onderhandelingen worden waarbij het geflikflooi op het Binnenhof tussen Mark Rutte en Jesse Klaver en Alexander Pechtold verschrompelt tot aandoenlijk kleutergedoe in de zandbakscènes uit Het geheime leven van 4-jarigen.

In de Volkskrant stond gisteren al de inzet van de Europese Unie voor de vechtscheiding. Officieel is ze nog geheim, enkel bekend bij een groepje insiders, het 'best bewaarde geheim van Brussel' zelfs, maar dankzij de speurzin van onze Brussel-correspondent Marc Peeperkorn konden we de lezers een Europese primeur aanbieden. Een document van tien kantjes waarop de hoogte van de te betrekken stellingen staat uitgetekend en de diepte van de loopgraven.

Motto: hell hath no fury like a woman scorned.

Want de Britten kunnen wel denken dat ze de EU uit kunnen wandelen zonder achterom te kijken, met hun handelslijntjes en hun exportkanalen en hun ego intact, zonder enige verplichting jegens het oude continent tot wederkerigheid, maar dan hebben ze buiten de Brusselse taaiheid gerekend. En buiten de souplesse waarmee het Frans-Duitse tandem van eerste onderhandelaar Michel Barnier en diens rechterhand Sabine Weyand aan het werk is gegaan.

Willen de Britten toegang tot de interne Europese markt met hun spullen? Dan moeten ze de overige vrijheden - vrij verkeer van werknemers, diensten en kapitaal - ook accepteren.

Willen de Britten alle huidige handelsvoordelen houden? Sorry, die zijn exclusief voor leden. Dan hadden ze maar lid moeten blijven.

Willen de Britten dat de circa een miljoen buiten Groot-Brittannië wonende onderdanen van hun koningin met rust worden gelaten in hun huizen aan de Spaanse kust? Dan is het ze geraden dat ze de drie miljoen Europeanen in het Verenigd Koninkrijk op geen enkele wijze molesteren.

O, en trouwens: willen de Britten weg uit de EU? Dan graag even afrekenen bij de uitgang.

Noem het alimentatie, noem het zoete wraak voor het jarenlange 'I want my money back'-gedrein, noem het genoegdoening voor de jaren van Britse chantage en sabotage in Brussel, noem het de formele afhandeling van de financiële verplichtingen die de Britten nu eenmaal contractueel zijn aangegaan: het gaat om bergen geld. Miljarden. 60 miljard euro is de raming. Die miljarden vloeien voort uit budgettaire verplichtingen - toekomstige bijdragen aan het Europese budget - waaraan het Verenigd Koninkrijk zich in het verleden heeft verbonden. Huwelijkse voorwaarden die Theresa May erft van haar voorganger David Cameron.

Het vertrouwelijke document rept van 'loyale samenwerking', maar helemaal gerust zijn de Brusselse onderhandelaars er niet op. Op een daverende ruzie over geld wordt al ruim gepreludeerd. Want dralen de Britten met betalen? Dan wacht een nieuw op te richten arbitragehof. Of gewoon het Internationaal Gerechtshof in Den Haag. Waar de Europese Unie namens haar 27 lidstaten jarenlang zal volhouden: I want my money back.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.