Nu hij weer klein is, mag Van Gaal de beker winnen

Rubriek Ruimte op links in de Volkskrant van dinsdag 15 maart

Heeft u dat ook, dat er weleens een moment komt dat u begint te hopen op een nederlaag van Louis van Gaal? Het is zo’n onbestemd gevoel dat opborrelt nadat Van Gaal heel veel heeft gewonnen, als zijn eigendunk een beetje met hem op de loop is gegaan, als hij denkt dat de hele wereld zijn voeten kust.
Hij heeft dan al staan schreeuwen op een balkon in de stad en zich een bierdouche op het veld laten welgevallen. Het is zo’n moment waarop je een uitspraak van een sociaal-psycholoog opzoekt, bijna anderhalf jaar geleden opgetekend toen Bayern München in zijn vorige crisis verkeerde. Professor Keupp zei toen, over Van Gaal: ‘Een ouderwetse patriarchale bovenmeester die alles weet.’

Maar zelfs degenen die alles weten, maken fouten en gaan eens weer verliezen. Van Gaal dacht dat hij kon voortborduren op de glorie van vorig seizoen, maar zo eenvoudig was dat niet, met allemaal door het WK vermoeide spelers. Om een lang verhaal kort te maken: alsof het zo moest zijn, ging het faliekant fout in de week nadat hij opschepperig verklaarde dat Bayern op elke positie beter was dan de volgende tegenstander Borussia Dortmund, de aanstaande kampioen.
Natuurlijk, dat was ook een staaltje psychologie, maar na het verlies tegen Dortmund werd het uitgelegd als misplaatste hoogmoed. Na nog twee nederlagen en een bijna verpest seizoen gingen de belangrijke mannen van Bayern over hem praten. Opeens was Van Gaal een gewone passant, afhankelijk van het besluit van mannen die altijd blijven zitten: Rummenigge, Hoeness, Nerlinger, Beckenbauer.

Alle gepraat, met en zonder Van Gaal, mondde uit in de beslissing na het huidige seizoen in plaats van in 2012 met elkaar te breken. De gesprekken gaven terloops een schitterend inzicht in het opportunisme rond het voetbal, op alle fronten. Dat een hele goede trainer, misschien de beste van allemaal, soms gewoon afhankelijk is van een dribbel van Robben. Meer is het niet.
Bij het nakende afscheid denk je ook aan die anekdote uit de vorige crisistijd, toen Van Gaal het vliegtuig binnenstapte na een nederlaag en tegen voorzitter Rummenigge zei dat die op zijn stoel zat. Of hij even plaats wilde maken. Dan denk je: zou Hoeness dat vergeten zijn?

Van Gaal mag het seizoen afmaken. Hij is opeens weer klein, en sympathiek bijna. Vandaag in München speelt hij met Bayern tegen Inter, in de achtste finales van de Champions League. In Milaan is met 1-0 gewonnen. De kwartfinale lonkt.
En zowaar: je hoopt op een overwinning van Van Gaal. Je begint zelfs te hopen dat hij alles wint, dat hij in mei met de mooiste beker van allemaal een balkon op de Marienplatz beklimt, om desnoods in halfbeschonken toestand het volk van München toe te spreken, en dat duizenden op dat plein dan in huilen uitbarsten om het gedwongen vertrek van hun Ludwig te bewenen.

Willem Vissers

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden