Nu eens niet alleen mooi

Wij hadden vroeger thuis de Form 1 van Bang & Olufsen, een van de eerste gedesignde koptelefoons, ontworpen door Jacob Jensen. Als je dat ding op zette, oogde het alsof er een emmerhengsel aan je hoofd was geschroefd. Het zag er dus niet uit. Maar hemel, wat klonk die Form 1 goed.


Nu, vele jaren later, heeft B&O een nieuw topmodel hoofdtelefoon, de H6. Toen het pr-bureau belde om te vragen of ik hem wilde proberen, was ik niet direct enthousiast. Ik ben namelijk niet zo dol op B&O. Je betaalt te veel voor design en krijgt daarvoor te weinig muziekkwaliteit terug.


Dus toen de doos thuis stond, bleef de H6 eerst een paar dagen liggen, tot ik me een avondje verveelde en besloot hem eens te proberen. Mooie doos. Mooie koptelefoon, met een mooi groene diklederen band. Zachte kussentjes die prettig om de oren vallen.


Handig: in de binnenzijde van de ene schelp staat een grote L, in de andere een R, zodat je niet in het halfduister op de tast op zoek hoeft naar een gegraveerd minilettertje. Ook goed: je kunt het snoertje naar wens in de linker- of de rechterfoon prikken. Zo'n los snoer heeft twee voordelen: als het stuk gaat - en dat gebeurt nogal eens - hoef je niet gelijk een nieuwe koptelefoon te kopen. Nog aardiger is dat je ook een tweede H6 kunt aansluiten op dezelfde bron: gewoon een extra snoertje inpluggen in het vrije gaatje van de eerste koptelefoon en dan fijn met zijn tweeën luisteren.


Hij zit dus lekker, is niet te zwaar, oogt fraai en heeft een paar handigheidjes. Tijd voor wat muziek. Uit de vooroorlogse Denon cd-speler, want sommige dingen moet je niet willen vernieuwen. Zit D'Angelo ineens in de kamer. Met z'n complete band. David McCallum volgt. Daarna zingt James Blake Limit to Your Love, met die breinverpulverende bas. Massive Attack; Billy Cobham; alles klinkt even frisgewassen en strak. Zelfs het op kleitabletten opgenomen werk van Curtis Mayfield luistert ineens lekker.


B&O heeft ervoor gekozen de weergave zo vlak mogelijk te houden, wat vooral betekent dat de bassen niet zijn opgepompt. Een cello klinkt daardoor als een cello en niet als een Panzerkampfwagen. Sommigen zullen dat jammer vinden. Die kopen een koptelefoon van Dr Dre. Alle andere muziekliefhebbers moeten naar de H6 luisteren voor ze iets aanschaffen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden