Nouchka van Brakel en Nanouk Leopold voetsporen

NOUCHKA: De Filmacademie bestond nog maar net, toen ik er in het begin van de jaren zestig student was. Een coach, zoals ik nu ben geweest voor de eindexamenfilm Weekend van Nanouk, bestond toen niet....

ARJAN PETERS

NANOUK: Na de middelbare school heb ik eerst de Academie van Beeldende Kunsten in Rotterdam doorlopen. Richting mixed media, een soort beeldhouwen en installatie-maken met behulp van video. Het medium film bleek zeer geschikt om diverse vormen te combineren. Om techniek bij te leren, ben ik naar de Film en Televisie Academie in Amsterdam gegaan. Als beeldend kunstenaar doe je alles zelf, als filmregisseur leer je dingen uit handen te geven. Je moet samenwerken met acteurs, een opnameleider, camera-, geluid- en productiemensen. Vanaf het moment dat ik een idee had voor Weekend, een film over drie vriendinnen van ongeveer dertig jaar, heb ik steun gehad van Nouchka. Het scenario doorspreken, op de set kijken, bij de montage zijn.

NOUCHKA: De rol van de opnameleider en regie-assistent wordt vaak onderschat. Die kunnen werk van de regisseur uit handen nemen.

NANOUK: Hoe meer je loslaat, hoe beter het is. Tegelijk moet je er voor waken dat het product niet een andere kant op gaat dan jij wilt.

NOUCHKA: Dat vind ik zelf nog steeds het moeilijkste, anderen zo inspireren dat ze vanuit hun specifieke vakgebied iets toevoegen waar je zelf nog niet aan had gedacht. Je moet je eigen hoed opsieren met de veren van een ander. Dat kan een kakelbonte worden die nergens op slaat, maar er kan ook een prachtexemplaar te voorschijn komen. De basis, het idee, blijft van jou. Het belangrijkste van coachen is niet te zeggen hoe het zou moeten, maar suggesties aan te dragen. Je vaart mee op andermans bootje. Leerlingen moeten niks, alleen hun eigen talent ontwikkelen. Nanouk geeft in Weekend een beeld van hoe meiden van nu hun bestaan invullen. Dat vond ik meteen een interessant gegeven. Zij is iemand die wat te melden heeft, en doet dat met humor. In een eerder jaar waren er studenten die allemaal Quentin Tarantinootje wilden worden. Agressieve schietverhalen. Daar wilde ik niemand van coachen.

NANOUK: Weekend wordt in september door de NPS uitgezonden. Ik ben afgestudeerd, en moet nu zelf verder. We hebben net afgesproken dat ik Nouchka om advies mag blijven vragen. Het lastige is dat je mensen moet overtuigen met een scenario, terwijl bijvoorbeeld humor pas werkt - en dus leuk is - als je ziet hoe het idee wordt uitgevoerd.

NOUCHKA: In je film zit een scène van een stel dat ruzie krijgt bij een pashokje: het meisje past een truitje, de jongen moet zeggen of hij het vindt staan. Op papier was dat saai, ik was er sterk voor om dat eruit te gooien. Maar Nanouk hield het pashokje erin, en het bleek juist een heel geestige scène te worden. Dat is een les voor mij: zeggen dat ik me had vergist, en dat het hartstikke leuk is geworden.

NANOUK: De manier waarop het wordt gedaan, is beslissend. Dat maakt het moeilijk je scenario vooraf te verkopen. Ik zou nu het liefst meteen verder gaan en een langere film maken dan Weekend, die een half uur duurt. Ik heb ideeën en ben aan het praten met een producent. Filmen kost veel geld. Maar je leest wel eens dat zelfs mensen als Coppola of Scorcese nog steeds moeten knokken om hun plannen te financieren. En ik begin nog maar net. Niet zeuren, maar vechten.

NOUCHKA: Nou kijk, daarom kunnen wij het zo goed met elkaar vinden.

Arjan Peters

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden