Noten

Het leven als BN'er is nooit saai. Dagelijks gaat de telefoon: een blad of omroep met verleidelijke aanbiedingen. Rubriekje hier, quootje daar: als de ster eenmaal is gerezen, is die met een beetje handigheid gemakkelijk in de lucht te houden.


Dof geworden sterren gaan vanzelf weer stralen door eens 'ja' te zeggen op de uitnodiging voor duiken, kwisjes, IQ-testen of vladips. Andere bekenden poetsen hun imago op met een warm en betrokken ambassadeurschapje voor een passende ziekte. Weloverwogen, uiteraard: ben ik een spierziektevrouw, een alzheimerman? Iedereen wordt er beter van.


Laatst ging de telefoon bij Catherine Keyl, Lenette van Dongen, Tanja Jess, Kleine Viezerik, Brecht van Hulten, Michiel Romeijn, Wolter Kroes en acteur Joep Sertons. Grotendeels lieden die om uiteenlopende redenen wel een publicitair opkontje konden gebruiken. En dus gingen ze in op de uitnodiging van Maestro, het nieuwe AVRO-programma waarin acht BN'ers zich opmaakten voor wat spreekstalmeester Frits Sissing met gevoel voor pathetiek maar vast 'de grootste uitdaging van hun leven' noemde: het dirigeren van het 65-koppige Holland Symfonia. Een universele droom, zoals horden zich in de badkamer heimelijk bezondigen aan de luchtgitaar.


Dat werd natuurlijk een dolle boel. De artiesten deden wat van hen verwacht werd: zo dom mogelijk. Michiel Romeijn vond An die schöne blaue Donau van Johan Strauss 'een beetje een lullig nummer'. Tanja Jess: 'Dat is van André Rieu!'


Rapper Kleine Viezerik kende maar één klassiek stuk: Für Elise, van zijn ringtone. Volkszanger Wolter Kroes wist na zijn uitvoering van Ravels Bolero: 'Raffel heeft het zo niet bedoeld'. Wie?, spong Frits Sissing de lulligheid nog even opzichtig uit: 'Raffel'.


Uiteraard waren de dirigeerprestaties navenant. Het stoomschip liet zich maar niet op gang brengen met wilde gebaren. Een jury van dirigent Otto Tausk, violiste Isabelle van Keulen, en bassist Dominic Seldis gaf commentaar en punten. Isabelle over Van Dongen: 'Er komt maar één ding in me op: gepassioneerd houthakken.'


Otto Tausk over Catherine Keyls versie van Carmen: 'Heel knap dat je er echt een tweekwartsmaat van hebt gemaakt, maar nog knapper dat je er ook driekwarts tussendoor deed.'


Het bleef de eerste aflevering bij lachen, gieren, brullen. Qua ambitieniveau mikt Maestro op de kijker die bij een Picasso steevast schampert dat zijn zoontje van 5 dat ook kan. En dat is nou raar: een beetje met een stokje zwaaien blijkt nu dus toch nog een vak te zijn - wie had dat gedacht.


Wie ook maar iets wilde leren over dirigeertechniek werd aan het einde verwezen naar de website. Het klassieke orkest was kortom louter een legitimatie voor een hedendaags Spel zonder grenzen, waarin de groene zeep was vervangen door een glad cultureel sausje, prime time uitgeschonken door de AVRO. Die had er toch maar fijn mee voldaan aan de publieke taak klassieke muziek onder de doven te brengen.


Dat sausje is extra wrang geworden door het bittere stuk dat de oud-directeur van het Noordhollands Philharmonisch Orkest, Casper Vogel, gisteren op de opiniepagina van de Volkskrant schreef: bij 90 van de 140 leden van Holland Symfonia lag tijdens de opnamen een ontslagbrief op de mat. In deze kolderkakofonie klonken nu alleen nog valse noten.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden