Nostalgisch verlangen naar het uniform

De schooljaren zijn achteraf de mooiste jaren van je leven: alleen de scholieren willen het zelf maar niet beseffen. Het duurt zelfs tien of twintig jaar voordat volwassenen hun schooltijd gaan idealiseren....

Peter de Waard

De SW1 Club aan Victoria Street, in het hartje van Londen, heeft op de nostalgische gevoelens van de oudere jongeren ingehaakt. Sinds kort wordt hier wekelijks schooldisco gehouden voor twintigers en dertigers: met de oude glittergordijnen, met de traditionele discolampen, met een blokje onvermijdelijke schuifelmuziek, met de muurbloempjes en. . . met de in Engeland verplichte schooluniformen.

Een van de organisatoren is een Nederlandse. Truus Jansen (26) - 'zo heet ik echt' - is sinds twee jaar onderwijzeres in Londen en regelt in het vrije weekeinde het financiële gedeelte van de schooldisco.

'Toen een vriend van mij met het plan kwam, dacht ik nog ''waar begin je in hemelsnaam aan?'', maar de Engelsen vinden het prachtig. Ze komen hier met complete groepen: hengstenballen en henparties tegelijkertijd. Het is een grote zee van stropdassen.'

Lang niet iedereen past meer in het schooluniform van vroeger. Maar er zijn nieuwe uniformen te koop in Londen. En de portiers doen niet moeilijk als de bezoekers een zwarte broek of rok dragen in combinatie met een ruimzittend overhemd plus stropdas. In maar één opzicht is de kledingcode soepeler dan op school: de SW1 Club staat in tegenstelling tot de schooldirecteur het dragen van sportschoenen toe.

Toch is het niet alleen maar nostalgie. De schooldisco kent ook moderne kanten. Zo kunnen de bezoekers van tevoren per e-mail laten weten welke platen ze willen horen. De bekende discohits van de jaren zeventig en tachtig (nummers uit Grease en Saturday Night Fever, maar ook nummers van Blondie, George Michael en Earth, Wind & Fire) zijn volgens Jansen het populairst. 'En om twee uur 's nachts hebben we een blokje schuifelmuziek. De mensen die hier komen zijn toch voornamelijk vrijgezel.'

Ze willen zich weer even zo voelen als in de schooljaren. Alleen de toegangsprijs is modern en zeer volwassen: tien pond (36 gulden). Ook Jansen moest daar aanvankelijk even aan wennen. 'We zijn het in Nederland niet gewend. Maar hier wordt het bedrag gewoon grif betaald.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden