Opinie

North Sea Jazz is overgeleverd aan geluidstechnici van artiesten

De ingezonden brieven van maandag 18 juli.

Ty Taylor op het North Sea Festival, 2016. Beeld null
Ty Taylor op het North Sea Festival, 2016.

Artiesten zijn baas over eigen geluid

Hoewel geluidsbeleving altijd zeer subjectief is, schrijft Gerard Bartels (O&D, 14 juli) terecht dat het zaalgeluid bij een enkel concert te wensen over liet. Maar het is onjuist dat dit over de hele linie het geval was. Er staan een aantal feitelijke onjuistheden in zijn betoog. Ten eerste zijn de normen niet overschreden. Wij investeren veel geld en energie in geluidsbeheersing. Naast het aanbrengen van een enorme hoeveelheid materialen om de akoestiek in Ahoy te verbeteren, laten wij tijdens het festival continu metingen uitvoeren door een gespecialiseerd bureau. Hieruit blijkt dat deze waarden in geen enkele zaal boven de norm zijn uitgekomen.

De maximale geluidsnorm vastgelegd in het Convenant Preventie Gehoorschade Muzieksector 2014 ligt inderdaad bij gemiddeld 103 dB. Deze grens hanteren wij al vanaf 2008, ruim voordat deze norm in de gehele sector is ingevoerd. Als lid van de VvEM en mede-initiatiefnemer van het convenant houden wij ons hier zeer strikt aan. Mocht een geluidstechnicus toch over de norm gaan, wordt er direct ingegrepen.

Ten tweede doen wij juist veel aan voorlichting. Overal op het terrein, maar ook op onze website wordt via het initiatief 'I Love My Ears' veelvuldig gewezen op het belang van gehoorbescherming. Ook worden er tijdens het bestelproces van tickets op de website, en op meerdere plekken op het festivalterrein oordoppen aangeboden.

Ten derde schrijft Bartels dat 'een geluidstechnicus' hem toevertrouwde dat 'ieder jaar het aantal decibellen op het festival omhoog gaat'. Dit is onzin. De aandacht voor geluidsbeheersing is de afgelopen jaren alleen maar toegenomen. Dit heeft veel verbeteringen opgeleverd in vergelijking met 'vroeger'. Ook gebruiken wij al decennialang hetzelfde geluidsbedrijf.

Het belangrijkste punt in deze kwestie is dat bijna alle artiesten hun eigen geluidstechnici meenemen en 100 procent zeggenschap eisen over het mixen van het zaal- en podiumgeluid (full artistic control). Dit wordt contractueel vastgelegd; het is immers onderdeel van hun artistieke vrijheid. Als deze technici niet goed presteren proberen wij bij te sturen, maar echt ingrijpen kunnen wij niet (behalve als ze over de norm van 103 dB gaan). Als organisatie zijn wij op dat punt dus overgeleverd aan de kwaliteit van de geluidstechnici van deze artiesten. Sommigen staan daarbij open voor advies van de organisatie, anderen helemaal niet. Dit is dan ook de verklaring waarom in dezelfde zaal het geluid bij het ene optreden als veel beter ervaren wordt dan bij het andere.

Kortom, artiesten zijn de baas over hun eigen geluid. Meestal gaat dat goed, soms helaas niet. Zo werkt het nu eenmaal - overal ter wereld.

Jan Willem Luyken, directeur North Sea Jazz Festival

Mein Kampf

Mein Kampf is, met 12 miljoen exemplaren, het meest succesvolle Duitse boek ooit (Ten eerste, 15 juli). Dat klopt, maar er hoort wel een kanttekening bij. Het boek was vanaf 1933 onderdeel van de staatspropaganda.

Zo verplichtte de Duitse regering, onder leiding van de auteur zelf, de Duitse gemeenten om bij ieder huwelijk aan het pas getrouwde stel een exemplaar cadeau te doen. Een substantieel deel van die 12 miljoen exemplaren is dus door de Duitse staat gekocht. Hitler kreeg overigens 10 procent royalty's op ieder verkocht exemplaar.

Sjors Koppes, Amsterdam

Mein Kampf. Beeld null
Mein Kampf.

Coup of geen coup?

Is het eigenlijk wel een coup geweest? Of toch meer een rookgordijn? De militairen hadden toch gemakkelijk de macht kunnen grijpen, zij hebben de wapens.

Nu alles zo knullig is verlopen, wil het er bij mij niet in dat er niet meer aan de hand is. Het komt de heer Erdogan namelijk heel goed uit. Hij kan de rechters vervangen en nu gemakkelijker de grondwet wijzigen om de macht naar zich toe te trekken. Verder kan hij zich nu gemakkelijk van zijn tegenstanders ontdoen.

Jurjen Huisman, Finsterwolde

Ondemocraat Erdogan

Westerse politici, ook Nederlandse, zijn wel erg vlot en royaal met ongekwalificeerde steun aan de democratisch gekozen ondemocraat Erdogan ('nooit oplossen met geweld', enz.).

In theorie is het immers mogelijk, dat de couppogers echte democratie wilden instellen (let wel: niet herstellen, dat kan niet in Turkije), een democratie die meer inhoudt dan eerlijk nagetelde verkiezingen.

Onze politici miskennen daarmee het dilemma dat ontstaat, wanneer via fatsoenlijke verkiezingen een ondemocratische en intolerante regering aan de macht komt.

En dat laatste zou ook in West-Europa kunnen gebeuren...!

Toon van der Aa, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden