Nieuws Noorwegen

Noorse regering gaat vluchtelingen weren uit achterstandswijken

De Noorse regering wil dat voortaan geen nieuwe immigranten meer worden gehuisvest in wijken waar nu meer dan 30 procent van de bevolking een immigratieachtergrond heeft. Wanneer vluchtelingen in Noorwegen aankomen, zullen ze voortaan beter worden verdeeld over het hele land.

Een azc in Kirkenes in het noorden van Noorwegen. Beeld AFP

Dit is de opvallendste maatregel in de nieuwe integratiestrategie van Noorwegen, die maandag door de Noorse regering is gepresenteerd. Naast de betere verdeling van vluchtelingen met een verblijfstatus wil de Noorse regering dat meer kinderen van immigranten al op het kinderdagverblijf met de Noorse taal in aanraking komen en dat jonge immigranten via het onderwijs beter worden voorbereid op de Noorse kennismaatschappij. De verantwoordelijkheid voor de integratie van vluchtelingen komt mede daarom direct onder het ministerie van Onderwijs en Integratie te liggen.

‘Als we verwachten dat immigranten een bijdrage leveren aan de gemeenschap, moeten we er ook op toezien dat ze de vaardigheden krijgen die het Noorse beroepsleven vereist’, zei Jan Tore Sanner, minister van Onderwijs en Integratie.

Noorwegen is een groot, uitgestrekt land met slechts iets meer dan 5 miljoen inwoners. Er lijkt ruimte zat voor immigranten. Aan het begin van dit jaar woonden er bijna 750 duizend immigranten in Noorwegen en 170 duizend Noren geboren uit naar Noorwegen geëmigreerde ouders. Hoewel nu in principe de meeste gemeenten in Noorwegen wel inwoners hebben met een immigratieachtergrond, concentreren de immigranten zich in de buitenwijken van steden als Oslo, aldus het Noorse statistiekbureau SSB. In buitenwijken als Søndre Nordstrand, Alna en Grorud in Oslo heeft meer dan 50 procent van de inwoners een migratieachtergrond.

Populistische stroming

Het Noorse ‘integratieplan’ volgt op het veel hardere ‘gettoplan’ van de Denen eerder dit jaar. In Denemarken werkt de regering onder meer aan een wet om hardere straffen mogelijk te maken in achterstandswijken. De Noorse integratiestrategie oogt in dat opzicht vriendelijker, alhoewel er wel degelijk een verrechtsing is van de immigratiepolitiek. Noorwegen was altijd een land waar na de oorlog de progressieve Arbeiderpartiet (de sociaal-democraten) vele kabinetten kon leiden. Net als in Zweden, Finland en Denemarken is er echter een populistische politieke stroming in het land ontstaan die pleit voor bescherming van de welvaartsstaat tegen ‘gelukszoekers’ vanuit het Zuiden. 

Sinds 2013 waait in Noorwegen tevens een rechtse wind, nadat Høyre (liberaal-conservatieven) een regering hadden gevormd met de sinds de jaren negentig in populariteit toegenomen rechts-populistische partij Fremskrittspartiet (Vooruitgangspartij). Onder aansporing van de Fremskrittspartiet is het immigratiebeleid in Noorwegen strikter geworden. Onder meer het recht op familiehereniging is minder ruimhartig dan het voorheen was en sinds vorig jaar is het moeilijker geworden om het Noorse staatsburgerschap te verkrijgen. Immigranten moeten daarvoor eerst een lastige taaltest met goed gevolg afleggen en slagen voor de zogeheten Statsborgerprøven

Inburgeringstest

Tijdens die inburgeringstest krijgen immigranten voor de Noorse identiteit van belang geachte kennisvragen voorgeschoteld. Twee triviale vragen waarop menig Noor evenmin het antwoord paraat heeft: wat is het langste fjord in Noorwegen? (Sognefjorden, 215 kilometer). En: hoeveel van het Noorse landschap is gecultiveerd? (slechts 3 procent).

Onder het mom van de bescherming van vrijheden van vrouwen en het terugdringen van sociale controle onder moslims voert de Noorse overheid tevens restricties in rond het dragen van religieuze kledingstukken. Zo is er afgelopen zomer in het parlement voor de invoering gestemd van een verbod op het dragen van een nikab of boerka in scholen. De Noren laten zich graag inspireren door de Denen, waar sinds kort een verbod geldt op het dragen van deze kledingstukken in de openbare ruimte. 

Ook in Zweden zijn het verminderen van immigratie en het aanpakken van achterstandswijken belangrijke onderwerpen in de coalitieonderhandelingen na de verkiezingen van begin september. Zweden toonde zich tot nu toe een voorstander van de ‘klassieke‘ Scandinavische integratieaanpak, dus met de nadruk op het beter begeleiden van nieuwkomers naar de arbeidsmarkt en verbeteren van onderwijsmogelijkheden. De kans bestaat dat de Zweden eveneens een rechtsere integratiepolitiek zullen invoeren zoals die van de Denen en de Noren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.