Noordelijke extase bij de bouwputten

Motel Mozaïque..

Van onze medewerker gijsbert kamer

Rotterdam Johann Johannsson staat er wat ongelukkig bij in de grote zaal van het Rotterdamse poppodium Watt. De verstilde pracht van de orkestrale muziek van de IJslander vereist de nodige aandacht, maar het publiek in de zaal is nog aan het bekomen van de oorverdovende gitaarfeedback die er eerder ten gehore werd gebracht door A Place To Bury Strangers. Of misschien loopt de zaal al langzaam vol voor een ander hoogtepunt deze vrijdagavond op Motel Mozaïque, The Whitest Boy Alive.

Stil is het er in elk geval niet, maar geen nood, op zaterdagochtend om kwart voor tien kan Johannsson zich revancheren in een door VPRO’s 3Voor12 voor live-sessies ingerichte bouwloods.

De hele dag door zijn hier naast de bouwput van de Museumpark Parkeergarage optredens te zien. De organisatie van Motel Mozaïque heeft op deze editie ‘Rotterdamse bouwputten centraal gesteld’, zo meldt het programmaboekje. Er kan worden overnacht in een handige bouwvakkers keet, er worden wandeltochten georganiseerd, expedities de diepe bouwputten in, en er is vooral veel muziek. Wat doen die mensen daar boven op een hoogwerker? Dat is het Zweedse Marching Band dat voor de camera’s van 3Voor12 een liedje speelt.

Het hoofdbestanddeel van het festival is de muziekprogrammering op vrijdag en zaterdag, verspreid over de Rotterdamse podia. Die programmering is dit jaar opnieuw spannend, met veel artiesten die zich voor het eerst in Nederland laten zien. Het ontbreekt weliswaar aan een naam die op ieders lippen ligt. Geen Antony & The Johnsons, Belle & Sebastian of Arthur Lee’s Love met orkest, artiesten die op eerdere edities de aandacht naar zich toe trokken. Dit jaar dus ook weinig opstoppingen, of bezoekers die voor gesloten deuren terechtkomen.

Maar vrijdagavond kan er echt niemand bij in de grote zaal van de Rotterdamse Schouwburg, wanneer het Zweedse Fever Ray optreedt. Zangeres Karin Dreijer heeft dankzij haar andere band The Knife al een zekere reputatie, maar op grond van haar sterke debuut als Fever Ray wordt er veel van haar verwacht. Te zien valt er niet veel, verlichting op het podium komt vooral van een stel schemerlampjes. De muzikanten zijn nauwelijks te zien in hun lange gewaden. Maar het geluid is bezwerend. De elektropop is veel donkerder dan op de plaat en Dreijer zingt krachtig en overtuigend.

Het Zweedse Fever Ray is niet het enige Scandinavische succesnummer op dit festival. Een paar uur later brengt de lichtvoetige danspop van The Whitest Boy Alive een bomvolle Watt in extase. Het oogt als een knullig popbandje met dito orgeltje. Maar het geluid is innemend en opzwepend. De beats komen niet uit een computer maar uit een analoge keyboard, en de band van zanger Erlend Oye weet met het op de juiste momenten inhouden en laten opkomen van baslijnen eenzelfde effect te bereiken als een techno-act.

The Whitest Boy Alive is zonder dat iemand daar erg in leek te hebben uitgegroeid tot een van de populairste live attracties in het clubcircuit, en solliciteert vrijdag nadrukkelijk naar een goede plek op een festival als Lowlands.

Een van de weinige Britse attracties op het festival is het heropgerichte A Certain Ratio. Hun optreden zaterdag in Watt is een aanfluiting. Als generatie- en labelgenoten van Joy Division maakte de band een kleine dertig jaar geleden enige naam, al waren hun met afrofunk en disco gelardeerde optredens toen ook al tergend saai. Dat is A Certain Ratio nog steeds, en die cover van Joy Divisions Heart And Soul kan net als de rest van het optreden maar het beste snel worden vergeten.

Op zaterdag wel een zeer overrompelend en ontregelend optreden van Health, een relatief nieuwe band, gesitueerd rond de spraakmakende club The Smell in Los Angeles. Snoeiharde, maar met feilloze precisie gespeelde noise, voorzien van een sterk percussief fundament.

Health in de kelder van Watt is zo’n optreden dat je nog jaren bijblijft. En wanneer 2 Many Dj’s met een heerlijk pretentieloze beukset van elektro en techno een volle Watt in euforie brengen, kan worden vastgesteld dat het Motel Mozaïque is gelukt trendsettend te blijven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden