Nooit met mate

Hoe Mariëtte Wijne stopte met een heel erg sociaal geaccepteerde verslaving - en er een boek over schreef.

'De lente dit jaar - ik zie dat licht en die lammetjes en denk: jezus, wat is dit gewéldig. Het komt allemaal veel meer binnen.'


Nou, nog eentje dan, voor wie wil stoppen met (te veel) drinken heet het boek van freelance copywriter en illustrator Mariëtte Wijne (45). Daarin blikt ze terug op haar leven met alcohol, dat ze achter zich liet in 2009.


Een leven zonder drank, hoe bevalt dat?

Mariëtte Wijne: 'Het is een openbaring. Het leven is veel interessanter en leuker zonder drank. Ik maak meer mee zonder de dikke saus die drank over het leven legt en die alles maskeert. In plaats van 's ochtends een kater te hebben, sta ik vroeg op en ga ik naar buiten.'


Je klinkt als een bekeerling.

'Ja, wat overdreven, hè? Maar ik ben helemaal niet anti-drank, hoor. Er is niets heerlijkers in het leven dan op een druilerige zondagmiddag in het café met vrienden bij elkaar kruipen en Westmalle Tripel te drinken. Alleen moet ik het voorlopig niet meer doen. Want ik wilde op maandag altijd wéér. Het is voor mij veel rustiger om maar helemaal niet meer te drinken.'


Hoeveel dronk je?

'Het ging niet eens zo zeer om de hoeveelheden, het ging om de obsessie. Ik nam twee glazen wijn voor het eten, twee glaasjes bij het eten en, om de fles leeg te maken, nog een glas voor het slapen gaan. Lichte, rode wijnen, gekoeld, zoals wijnkenners dat doen - allemaal heel sociaal acceptabel. En ook pas vanaf vijf uur 's middags: we hebben de dag weer overleefd, hoppa, nu mag er een flesje open. Niks uitzonderlijks. Als we met vrienden rond de feestdagen een kasteel in België afhuurden, hoorde het erbij: bubbels in de namiddag, wijn bij het eten, een paar glazen calvados bij de koffie. Wie doet het niet?


Er zijn in Nederland meer dan een miljoen mensen die te veel drinken. Ze zitten 's ochtends weer een belangrijke vergadering voor. Of ze staan luiers te verschonen. Maar ik heb geen kinderen en ik was niet bezig met carrière maken, ik kon als freelancer mijn eigen tijd indelen. Dus bij mij ging het dóór. Ik dacht 's ochtends bij het wakker worden: wanneer kan ik weer drinken? Geregeld zat ik om drie uur 's middags een rondje vrienden te bellen: wie gaat er mee uit eten? Het goede leven, hè. Genieten. Daar werd ik eigenlijk zo moe van. Ik dacht op een gegeven moment: er moet toch meer zijn dan altijd maar genieten?'


Wat was de druppel? Waarom ben je gestopt?

'Rond mijn vijfendertigste voelde ik me een figurant in mijn eigen leven. Ik was zoekende op werkgebied, ik was een prutser in de liefde en dan ging ik ook nog vreemd onder invloed van drank. Ik begon ook in mijn eentje te drinken, heimelijk, met de gordijnen dicht en de telefoon eruit. Dat wilde ik niet meer. Toen ben ik al een paar keer gestopt: een keer bij de Jellinek, een keer vijf weken bij de AA. Vrienden zeiden: 'Jij? Stel je niet aan, je bent toch geen alcoholist?' Nee, maar ik ben er genetisch wel mee behept. Mijn vader dronk ook. Het was een lieve, sociaal angstige man die met een borrel op het leven net iets beter aan kon. Net als ik. Mensen zien mij altijd als warm, sociaal, gezellig, maar ik ben heel verlegen. Pas met een paar wijntjes op kon ik ontspannen op een feestje.'


Gestopt dus, rond je 35ste.

'Ja, en steeds weer begonnen ook. Totdat ik eind 2009 dacht: en nu is het genoeg. IJdelheid was een belangrijke drijfveer. Ik wilde me niet meer hoeven schamen voor mijn gedrag, ik wil geen slechte huid krijgen, een opgeblazen kop en dunne beentjes. Ik wil iemand zijn die de boel onder controle heeft, en niet meer eeuwig marchanderen met mezelf.'


En dit keer lukte het.

'Ja. Maar net. Toen ik op de kop af een jaar niet gedronken had, kwam een vriendin van me naar Antwerpen - ik woonde daar tijdelijk, om dit boek te schrijven - om dat te vieren. Ik kon maar aan één ding denken: ik mag weer. Want dat had ik met mezelf afgesproken, als ik maar met mate dronk. Rechtstreeks van het station gingen we door naar een restaurant. Ik luisterde niet naar mijn vriendin, ik voerde geen gesprek, ik was alleen maar met de ober bezig en met de witte wijn die hij kwam brengen. Toen wist ik: dit werkt niet. Ik heb één glas gedronken en de rest van de fles terug gestuurd. Vanaf dat moment heb ik me er echt bij neergelegd dat ik beter niet kan drinken. Bij mij kan het niet met mate.'


Je loopt hard, je fietst, je komt liever om 19 uur dan om 17 uur van kantoor, de drankovergoten etentjes met vrienden zijn voorbij. Is het leven niet ontzettend saai geworden?

'Nee hoor. Al dat ouwehoeren in de kroeg had toch zijn langste tijd gehad. Nu fiets ik op zaterdagmorgen 150 kilometer van Amsterdam naar Brabant, om bij mijn moeder koffie te drinken. En ik ga nog steeds naar feestjes. Die alleen maar leuker zijn, omdat ik niet meer halverwege de avond naar huis stommel om in slaap te vallen. Ik voer zinniger gesprekken, ik ben eerlijker geworden. Maar het is ook wel eens lastig. Laatst had ik een soort date en tegen de tijd dat ik normaal versierderig zou worden, zat ik nu aan de koffie. Dus dat is niks geworden. Zo meteen kom ik nog met een vogelaar thuis.'


Mariëtte Wijne: Nou, nog eentje dan, voor wie wil stoppen met (te veel) drinken. Uitgeverij Nieuw Amsterdam, 235 pag., 18,95 euro.

Probleemdrinker?

Probleemdrinkers zijn mensen die 21 dagen of meer per maand 4 of 5 glazen alcohol drinken en/of een keer per week 6 glazen of meer. (ministerie van Volksgezondheid)


Advies: mannen maximaal drie glazen alcohol per dag, vrouwen twee glazen. Minimaal twee dagen per week niet drinken. (Universiteit Twente)


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden