Nono

Nono, Al gran sole carico d'amore. Lothar Zagrosek, Staatsorchester Stuttgart, koor, solisten. Teldec...

Een verhaallijn ontbreekt in de 'azione scenica' Al gran sole carico d'amore van Luigi Nono, die zijn uitgever het gebruik van het woord opera uitdrukkelijk verbood. Het laatste wat Nono, serialist van het eerste uur, wilde met dit stuk was een onderhoudend verhaal vertellen. Het muzikale tijdsverloop vertegenwoordigt geen chronologie; eerder staan de achttien scènes, onderverdeeld in twee aktes, voor verschillende facetten van een enorm historisch thema: de sociale en politieke geschiedenis van de negentiende en twintigste eeuw.

Tot zijn dood in 1990 bleef de Italiaan Nono communist, met een typische mengeling van afstandelijk intellectualisme en gepassioneerde begaanheid met het lot van de onderdrukten. Aan de hand van zelf bijeengezochte citaten van Marx, Brecht, en Che Guevara, in scènes die zich afspelen in de Commune van Parijs, een Russische fabriek anno 1905 en een Zuid-Vietnamees gevangenenkamp, bezingt Nono 'de volle zon, zwaar van liefde'.

Bloedserieus, maar ook ontroerend in zijn eerlijkheid. Een indrukwekkende live-opname uit het Stuttgarter Staatstheater, waarin dirigent Lothar Zagrosek de uitvoerenden tot grote prestaties brengt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden