Nominatie VKBK 2014: Floris Kaayk (31)

Menigeen zal zich de knalrode reuzenklaproos van Zoro Feigl herinneren, die vorig jaar ronddraaide in een van de zalen van het Stedelijk Museum Schiedam. De kunstenaar werd met massale voorkeursstemmen verkozen tot publieksfavoriet van de Volkskrant Beeldende Kunst Prijs 2013. Ook dit jaar kunnen bezoekers gedurende de tentoonstelling in Schiedam hun lievelingskunstenaar kiezen. Maak kennis met Floris Kaayk (31), Voorgedragen door Anna van Leeuwen (31), hoofdredacteur van het tijdschrift Kunstbeeld.

Floris Kaayk (31) Beeld Adriaan van der Ploeg

'Fantasie' en 'technisch vernuft' noemt scout Anna van Leeuwen als belangrijke kwaliteiten van animator en mediakunstenaar Floris Kaayk, en inderdaad: technisch vernuft en fantasie heeft-ie, Kaayk. Hij heeft ook humor, oog voor detail en een voorliefde voor sterke verhalen. Denk: mockumentaries als The Office of die film waarin de kijker op de mouw wordt gespeld dat Kubrick de maanlanding regisseerde. Niet waarschijnlijk, wel geloofwaardig.

In zijn korte loopbaan - Kaayk studeerde in 2006 cum laude af aan de St. Joost in Breda - voltooide hij een handvol van zulke ijzersterke projecten. Er is een fake natuurdocumentaire over wezens, half insect, half robot die in leegstaande fabrieksloodsen in het Ruhrgebied zouden leven (The Order Electrus). Er is een Discovery Channel-achtige film over een ziekte veroorzaakt door doorgroeiende ijzeren implantaten (Metalosis maligna). Er is een compilatiefilm over sneakers gemaakt van genetisch gemanipuleerd pijlstaartroggenleer (Rayfish footwear); Kaayk heeft iets met beesten en mutaties.

Mooie vondsten
Voor de kijker zit de lol hem in de mooie vondsten, twee parende draadcondensatoren, een tv-show voor sneakerfetisjisten waarin de pijlstaartschoen wordt gerecenseerd, maar minstens zo veel in het gemak waarmee Kaayk de clichés van de gebezigde vertelvormen naar z'n hand zet. Een natuurdocumentaire is bij hem ook echt een natuurdocumentaire - antropomorfische spanningsboogjes en geamuseerde David Attenborough-stem incluis.

Met het project Bird Wings heeft Kaayk die praktijk uitgebreid. In 2011 maakte ene Jarno Smeets, ingenieur, op fora en YouTube zijn wens wereldkundig: vliegen als een hedendaagse Icarus, enkel op menselijke kracht. En warempel, het leek te lukken; twee jaar later verscheen een filmpje waarin diezelfde Smeets inderdaad boven een park zweefde. De gebeurtenis werd wereldnieuws. CNN en Fox maakten er melding van.

Daags daarna kwam de aap uit de mouw: het filmpje bleek een geslaagde hoax. Smeets heette eigenlijk Kaayk. Alles, van de eerste aarzelende vragen op internetfora tot het interview met Matthijs van Nieuwkerk bij De Wereld Draait Door was zorgvuldig in scène gezet.

Daarmee maakte Kaayk twee dingen duidelijk. Een: het relatieve gemak waarmee je met een sterk verhaal de media kunt bespelen, zij het voor korte tijd. En twee: dat je als hedendaagse kunstenaar de gevestigde kanalen van galerie en museum niet per se nodig hebt om een groot publiek te bereiken, juist niet, misschien; Facebook, Twitter, Tumblr, YouTube, televisie et cetera zijn minstens zo effectief. Dat kunst ook gedijt in cloud en blogosfeer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden