Nog voor de eerste stenen weet ook het hoofd van Froome dat het over is

Tien Brabanders staan woensdagochtend op de Grote Markt in Ieper. Ze dragen lichtblauwe T-shirts van de Skyploeg. Ze zijn voor één dag ingehuurd door ploegleider Servais Knaven.


De echtgenote van Knaven is voorzitter van Wielervereniging Breda, de mannen zijn er lid van en woensdag is het tijd voor een tegenprestatie. Om kopman Chris Froome tijdverlies te besparen in geval van een lekke band, stellen ze zich strategisch op met een reservewiel. Het gaat steeds harder regenen, maar de mannen hebben zin in de klus.


Ze zullen Froomey nooit zien passeren. Met nog 68 kilometer te gaan, vlak voor de eerste kasseistrook geeft de Tourwinnaar van 2013 op. Hij was al gehavend vertrokken door een val de vorige dag en woensdag gaat hij weer twee keer onderuit.


Na de eerste keer, in het Belgische Ledegem, stapt hij nog wel op een reservefiets. Na de tweede keer is het over en uit. De pols wil niet verder en de lichaamstaal verraadt dat het hoofd het ook wel gezien heeft.


Op Twitter luidt de boodschap: 'Devastated to have to withdraw from this years TDF.' De afkorting staat voor Tour de France en devastated kun je vertalen als uit het veld geslagen, maar dan erger.


Het begon vorig weekeinde zo mooi en inspirerend in Groot-Brittannië, het land van zijn keuze. En nu, twee dagen na de overtocht, is het al afgelopen in het land waar hij zijn grootste triomf boekte. Christopher Froome zal niet voor de tweede achtereenvolgende keer de Ronde van Frankrijk winnen. De ongelukkige gang van zaken in de eerste maanden van het seizoen zijn een voorbode geweest van slecht nieuws.


Toen Chris Froome voor het eerst kennis maakte met de fiets was het slechts een rijwiel, een vervoermiddel. Daarmee verkocht hij avocado's in de wijk van Nairobi waar hij opgroeide. Zijn alleenstaande moeder kon dat extra centje wel gebruiken.


Later drukte de fiets een gevoel van vrijheid uit. Hard de trappers ronddraaien. De weg, verhard of niet, die onder je wielen vandaan schiet. Wind door de haren die hij toen nog had.


Op zijn 17de kreeg Chris Froome in Zuid-Afrika van vader zijn eerste racefiets. De vrijheid werd het verleggen van grenzen. Hij zag op de televisie zijn eerste Tour de France, een gevecht tussen Lance Armstrong en Ivan Basso. Hij wilde graag Basso zijn, toen nog wel.


Froome deed mee aan koersen in Zuid-Afrika. Zijn talent voerde hem naar het Zwitserse Aigle, waar de internationale wielerbond een trainingscentrum heeft. De Engelsen ontdekten Froome en vroegen hem of zijn paspoort het hunne kon worden. Hij werd aangetrokken door Barloworld, een Zuidafrikaanse ploeg die meedeed op het hoogste niveau.


Zo maakt Chris Froome zes jaar geleden voor het eerst kennis met de kasseien. Hij beschouwt zijn eerste Parijs-Roubaix als een inwijding; eindelijk en volledig wielrenner.


Op het moment dat de wedstrijd echt begint, moet hij zijn achterwiel afstaan aan kopman Baden Cooke. Hij is blij van nut te zijn geweest, maar dan begint het wanhopige gevecht in de achterhoede. Op kasseien rijden geen bussen.


Hij valt, toen ook. Een wagen van de jury stopt plotseling op een kasseistrook en Chris Froome mist de kracht in zijn handen om tijdig te remmen. Er zijn nog 60 kilometer te gaan, hij kan niet meer.


Samen met zijn Zuidafrikaanse vriend Daryl Impey gaat Froome langs de kant van de weg zitten, in afwachting van de bezemwagen. Twee mzungu's (Swahili voor blanken), ver van huis.


En toch was het een fijne dag geweest. Uit The Climb, zijn biografie: 'Ik vond het jammer dat het afgelopen was, dat gevecht op het asfalt om in de juiste positie te komen. Op de kasseien had ik eigenlijk nergens last van. Pijn? Lijdensweg? Nee, het was een genoegen.'


Met de opgave van Chris Froome eindigt deze serie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden