Nog leuker naast 't doek

Bill Murray heeft zijn sporen verdiend in vaak kaskrakende films. Tegenwoordig doet hij steeds vaker van zich spreken door wat hij buiten bereik van de camera doet. Er is al een speciale website voor in het leven geroepen.

In Amerika is het goed gebruik dat media zich in de aanloop naar de verkiezingen uitspreken voor hun favoriete presidentskandidaat. Zo schaarden onlangs The New York Times en The New Yorker zich achter Barack Obama. Mitt Romney weet zich gesteund door onder andere de Des Moines Register en de Chicago Jewish Star.

In Nederland kennen we dat gebruik niet. Althans: het gebeurt niet open en bloot. Maar met het oog op de presidentsverkiezingen van morgen spreekt V zich bij hoge uitzondering uit voor de ideale presidentskandidaat, als het tenminste voor die functie belangrijk zou zijn het leven met de nodige verrassingen en kwinkslagen tegemoet te treden. Op het organisatorische obstakel dat acteur Bill Murray niet verkiesbaar is, moet wat gevonden kunnen worden. Een paar voorbeelden uit 's mans niet-cinematografische oeuvre.

Elke keer als de film Road House op televisie is, gaat in het huis van Mitch Glazer de telefoon. Glazer is scenarioschrijver en getrouwd met actrice Kelly Lynch, die in Road House een van de hoofdrollen vertolkt. Die andere hoofdrol in de film uit 1989 is van de inmiddels overleden Patrick Swayze. Hij speelt een uitsmijter die wordt ingehuurd om orde op zaken te stellen bij een door geweld geteisterde bar. Tussen Swayze en Lynch ontstaat een romance die op zeker moment wordt bezegeld met een intens potje jarentachtigseks. Op precies dat moment in de film wordt de rust in huize Glazer ruw verstoord door een rinkelende telefoon. Als de man des huizes de telefoon opneemt, hoort hij een stem: 'Kelly heeft seks met Patrick Swayze, nu op dit moment. Ze doen het. Hij gooit haar tegen een muur aan!'

Aan de andere kant van de lijn: Bill Murray. De 62-jarige acteur schept er een demonisch genoegen in elke keer dat de seksscène op televisie is, zijn vriend Mitch Glazer hier fijntjes op te wijzen. Dat betekent ook dat Murray midden in de nacht belt, als de film in Rusland op televisie is: 'Hi, Kelly heeft seks met Patrick Swayze.'

The Murricane

De meeste mensen denken bij Bill Murray aan Ghostbusters, Lost In Translation, Charlie's Angels, Groundhog Day of Rushmore. Gewaardeerde films en Murray kreeg tijdens zijn carrière dan ook meer dan genoeg prijzen. Maar bij zijn talrijke fans is Murray inmiddels populairder door de dingen die hij buiten de zilveren lijnen uitvoert dan daarbinnen.

Tijdens een bezoek aan het muziekfestival South By Southwest in Austin, Texas, besloot Murray de drukke barkeepers een handje te helpen. Hij kroop achter de bar en wat de klanten ook bij hem probeerden te bestellen, het enige wat ze kregen was tequila. Sterk verhaal? Het is allemaal gefilmd en te zien op YouTube. 'Ik stond achter de bar met een Ghostbuster', vertelt de barkeeper. 'It was pretty fuckin' sweet!'

Bill The Murricane Murray slaat toe op onverwachte momenten. Tijdens het bouwen van het New York's Poet House wipte de acteur even langs, om - met bouwhelm op - even wat poëzie voor te dragen voor de verbijsterde bouwvakkers. Met uitgestreken gezicht las Murray voor uit het werk van Lorine Niedecker en Emily Dickinson. Aan het eind van zijn optreden kwam hij met een waarschijnlijk oprecht dankwoord: 'Ik wil jullie bedanken dat jullie dit bouwen en jezelf hierin stoppen, zoals dichters zichzelf in hun woorden stoppen.'

Murray is ook niet te beroerd om af en toe wat voor zijn fans te doen. Filmmaker David Walton Smith en een paar vrienden werkten aan een reclamespotje waarin Murray een rol had. Smith werd door zijn vrienden overladen met spulletjes die hij door de bekende acteur moest laten signeren. Maar in plaats van hem daarmee lastig te vallen, vroeg Smith Murray of hij 'gewoon' met een paar vrienden door de hal van een school wilde lopen. Smith vertraagde het filmpje en zette er muziek onder: de video zou zomaar de trailer van een nieuwe Wes Anderson-film kunnen zijn.

Wat Bill Murray beweegt tot dit soort barmhartige, absurde intermezzo's blijft een mysterie. Misschien is het een manier om zichzelf scherp te houden, zichzelf te blijven verrassen. Murray is in ieder geval wars van sociale conventies. Van hem is bekend dat hij een vreselijke hekel heeft aan alles wat met Hollywood te maken heeft. 'Als je in Los Angeles bent, ligt er de eerste dag één boodschap onder je hoteldeur', zei hij eens tegen het Amerikaanse GQ Magazine, doelend op dat er altijd iemand iets van hem wil. 'De tweede dag zijn dat er elf, de derde dag dertig, veertig, vijftig, zestig, zeventig. Ze willen alleen maar vers bloed. They. Just. Want. Fresh. Blood.'

Murray geeft zelden interviews en doet zijn best zijn raadselachtige imago in stand te houden. In 2004 ontsloeg de acteur zijn agent, waardoor het voor niet-intimi - praktisch iedereen dus - onmogelijk werd met hem in contact te komen. De enige manier die resteert, is een boodschap in te spreken op een 1-800 nummer. Murray luistert die boodschappen onregelmatig af - of, zoals een producer van de Late Show With David Letterman het verwoordde: 'Het telefoontje terug volgt ergens tussen 24 uur en zes maanden.' Hierdoor mist Murray niet alleen de nodige interviews, maar ziet ook hele filmrollen aan zijn neus voorbijgaan. Het grapje met het telefoonnummer zou hem inmiddels rollen in Monsters Inc., Little Miss Sunshine en Charlie and the Chocolate Factory hebben gekost.

Maar dat kan hem niets schelen, want hij is Bill Murray. En als Bill Murray zin heeft in een verzetje, klopt hij aan bij een willekeurig huisfeest, wordt daar onthaald als een held, slaat een blik bier achterover en gaat rustig tamboerijn zitten spelen. Of als hij zin heeft aangeschoten in een golfkarretje door Stockholm te rijden, doet hij dat. En als hem vervolgens op een persconferentie gevraagd wordt wat hem bezielde, antwoordt hij bloedserieus: 'Ik bracht wat mensen naar huis. Er reden zes mensen mee op dat ding en het laatste paar wilde afgezet worden bij supermarkt 7-Eleven. Ik wist niet eens dat ze die hadden in Stockholm.'

Het lijstje anekdotes is inmiddels groot genoeg om een eigen website te schragen: billmurraystories.com. Daar bevestigt het ene na het andere verhaal - waar of niet - dat Murray het in het antieke Rome niet raar zou hebben gedaan als excentrieke keizer.

Nog eentje dan, om het af te leren: het verhaal gaat dat Murray af en toe nietsvermoedende mensen in New York van achter benadert, zijn handen voor hun ogen slaat en vraagt: 'Guess who?' Als diegene zich dan omdraait, staat voor zijn neus, met uitgestreken gezicht, Bill Murray. Snel verdwijnt hij weer in de mensenmassa, maar pas nadat hij zijn verbouwereerde slachtoffer heeft toegefluisterd: 'No one will ever believe you.'

Hé BILL, JIJ OOK HIER?

Begin juli dit jaar ontstond er wat rumoer op internet toen de satirische website superofficialnews.com meldde dat Bill Murray aan een 'party crashing tour' in de Verenigde Staten zou beginnen. De website publiceerde een lijst met data en steden waar Murray 's avonds willekeurige huizen zou binnenvallen. Als mensen Murray op hun feestje wilden hebben, moesten ze aan een drietal zaken voldoen: er moest karaoke zijn, alcohol en er moest een bord buiten hangen met 'Bill Murray Can Crash Here'. De website publiceerde tal van foto's van mensen die trouw aan dat verzoek hadden voldaan. Dat het allemaal één grote grap was, hadden mensen kunnen bedenken die de 'Bill Murray Party Crashing Tour Hotline' probeerden te bellen. Zij kregen de Westboro Baptist Church aan de telefoon. U weet wel, die van 'God hates fags'.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden