Column

Nóg een gezondheidsweetje: sperma holt achteruit

Het westerse sperma holt achteruit. Hoe mijn journalistieke bestaan drijft op een zee van kwakjes.

null Beeld null

De kwaliteit van het sperma van de westerse man wordt steeds slechter, zei de nieuwslezer op de radio. Daar gingen we weer. Allemaal de schuld van 'weekmakers', chemische goedjes in melkflesjes en magnetronbakjes. 'Steeds meer pasgeboren jongetjes' vertonen nu een afwijking aan hun slurfje, is het nieuws. Kinderen krijgen op natuurlijke wijze zal zo steeds zeldzamer worden, aldus de alarmcentrale.

Weekmakers reduceren de man tot slappe zak. Als het waar is tenminste; je weet het tegenwoordig niet meer met al die gezondheidsweetjes. De goji-bes van vandaag is de gifbom van morgen. Overmorgen zal een van de factcheckrubrieken het spermanieuws wel weer bestempelen als 'twijfelachtig' of 'grotendeels onwaar'. Hebben we toch even lol gehad. Daar ging het AD al: 'De kwaliteit van het sperma van de westerse man holt achteruit', schreef de krant. Je ziet ze rennen door de straat, die kleine kikkervisjes, nog blind voor het bordje 'Eenrichtingsverkeer'.

Sperma - wie is er niet groot door geworden? De kurk van mijn journalistieke bestaan drijft op een zee van kwakjes.

Dat zit zo. Ik leerde het op de oude fiets van de journalistenmavo, ergens kort na de oorlog. Tot de basisvaardigheden van het prachtvak hoorde het maken van een dagkrantje (van papier, dat had je toen nog), dat ter plekke nog gedrukt werd ook. Zelfs de opmaak deed de leerlingjournalist, hoewel de algebra van de dunne, buigzame 'Cicero-lat' nooit tot mijn weke alfabrein is doorgedrongen.

O, zoete herinnering: de zwarte kaderlijntjes maakte je met millimeterbreed plakband, aan de kromming las je de onvaste hand van de beginneling, de ambitie van de kroegtijger.

Nieuws du jour: prins Claus opende een spermabank voor koeien. Een nijvere leerling schreef er - op een manshoog computersysteem - een verslagje van, maar daar was iets mee. Vast een kwestie van de vijf W'tjes. De docent van dienst - goedemorgen, heer Dullens - hield het stukje uit de leerlingkrant. Ongezien een schande.

Omdat we in die tijd nog geacht werden 'krities' te wezen (een beroepsattitude die soms jammerlijk uit de mode lijkt te raken), maakte een klein clubje dwarsliggers een alternatief schoolkrantje. Het Vijgeblad, het periodiek dat met wrijfletters pretendeerde te schrijven over alle interne schandalen waarover de grote boze boeven dachten te kunnen zwijgen. Gestencild (de gespikkelde binnenkant van giro-enveloppen waren achtergrondjes bij een cursiefje) en hoogstpersoonlijk uitgedeeld aan het schoolvolk. Zo kon je altijd nog redacteur van de lokale Muurkrant worden.

Natuurlijk mocht de zaak-Claus niet ontbreken in het Vijgeblad. Alleen nog een kop. Komt dat schot: 'Sperma Claus schiet Dullens in verkeerde keelgat.'

'Past', zei de eindredacteur met Cicero bij de hand. Geen woord trouwens over de kwaliteit van de kwak. Ook niet of die achteruit holde. Weekmakers zaten de harde feiten toen al dwars.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden