Nog een fijne... rotdag

'Nog een fijne dag', wenst men Somberman toe, waar hij ook verschijnt. Vooral de meisjes in de supermarkt zijn er sterk in. Het treft hem onaangenaam. 'Wil je dat nooit meer tegen me zeggen', bijt hij zo'n meisje toe. 'Waarschuw ook je collega's. Anders gaat er een klacht naar de bedrijfsleiding. Zeg voortaan: nog een rotdag.' Het meisje knikt geschrokken. En inderdaad, als hij weer een keer de supermarkt verlaat, na vloekend zijn boodschappen te hebben gedaan, zegt het meisje: 'Nog een fijne ... rotdag.' Tevreden knikt Somberman haar met een verbitterde blik toe. 'Jij hetzelfde', snauwt hij.

Een toezichthouder van de supermarkt hoort wat het meisje zegt. 'Zei jij 'nog een rotdag' tegen onze gerespecteerde klant? Hoe haal je het in je hoofd? Je bent op staande voet ontslagen!'

'Maar dat wilde die meneer', snikt het meisje. De toezichthouder kijkt hem met opgetrokken wenkbrauwen aan. 'Ja, dat wilde ik', zegt Somberman. 'Had je er wat van?' Reeds balt hij zijn vuisten. De toezichthouder laat het maar gaan. Er lopen veel verwarde geesten rond in de stad. De burgemeester zou er iets aan moeten doen. Op zijn minst een straatverbod.

Vervaarlijk zwaaiend met zijn boodschappentas loopt Somberman over straat. Hij treft een op krukken lopend oudje vol in de rug. Het oudje stort kermend ter aarde.

Voldaan komt Somberman thuis. Om aan die voldaanheid een einde te maken, slaat hij zichzelf een blauw oog. Het was weer een fijne rotdag.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden