Nog 13 dagen
Henk Grol, judo

Topsporters tellen af naar de Olympische Spelen van Londen. De Volkskrant volgt een jaar vier Nederlandse sporters met medailleaspiraties.

De weg naar de Olympische Spelen is bezaaid met vragen. En geen sporter die alle antwoorden paraat heeft. Henk Grol kan erover meepraten, als judoka met medailleaspiraties.


Vier jaar lang heeft hij zich tal van vragen gesteld. Had hij nu wel of niet dat laatste toernooi moeten judoën, een maand voor de Spelen? Is het beter zijn geblesseerde knie in te tapen in Londen of maakt hij daarmee juist zijn tegenstanders nog wijzer dan ze al zijn? Hoe veel tijd besteed je aan de media, zonder dat het sporten in de knel komt?


Vragen, vragen en nog eens vragen. Sommige vraagstukken zijn niet eens op te lossen gedurende één olympiade, de vierjaarlijkse cyclus die twee Zomerspelen van elkaar scheidt. Pas als hij in Londen na zijn laatste partij van de mat stapt, weet Grol bijvoorbeeld of zijn voorbereiding de juiste was of dat er wat aan schortte.


Een sporter mag niet twijfelen. Onzekerheden brengen hem of haar uit koers, met mogelijk grote gevolgen. Je kunt de buitenwereld maar beter laten geloven dat je zeker van jezelf bent, dat scheelt een hoop vragen. Maar hoe verban je twijfels als je zelf het antwoord evenmin kent?


'Niemand weet precies hoe het moet', vertelt Grol. 'En er kan voortdurend wat veranderen in mijn leven. De ene dag gaat het hartstikke goed met me, een training later kan alles weer anders zijn. Daarmee moet je wel kunnen omgaan, anders word je gek.'


Een vraag heeft hij zichzelf nooit willen stellen. Het doel waarmee hij donderdag 2 augustus de olympische judohal zal binnenstappen, is de afgelopen vier jaar kaarsrecht overeind gebleven. Zijn dromen zijn nog steeds met goud omrand, ondanks alle tegenslagen die zijn lichaam kreeg te verwerken.


Ook een chronische slijmbeursirritatie in zijn knie en een reeks grote en kleine blessures hebben hem niet van de wijs kunnen brengen. Vorige week kwam daar nog eens een breukje in zijn teen bij. Grol had de blessure, ontstaan toen zijn teen uit de kom schoot, stil willen houden. Maar een website dwarsboomde dat plan door erover te publiceren.


Het kwam Grol slecht uit. Maar het advies om maximaal twee weken rust te houden, volgde hij blindelings op. Hij legt uit: 'Want hoe graag je ook iets anders zou doen: soms moet je juist de rust bewaren.' Geen greintje twijfel klinkt erover door in zijn stem.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.