Nodig?

‘Niks was echt nodig’. Het duurde even voor tot me doordrong wat ik hoorde. Toen kreeg ik er een beeld bij....

Wieteke van Zeil

Het enige wat ik de vriendin had gevraagd, was hoe ze de kunst in Venetië vond. Ze was er vijf dagen geweest, op de Biënnale, had alles gezien, ik niets. Met een soort jaloerse nieuwsgierigheid vroeg ik het, in de hoop op veel beeldende beschrijvingen. Van Steve McQueen, van Fiona Tan, de Arabische nieuwelingen, Peter Greenaway, alles waarvan de buzz al deze kant op was gewaaid. ‘Niks was echt nodig’. Pracht en Praal trokken zich prompt, samen met Spektakel en Champagnefeestjes, beschaamd terug in hun hok. De kunst redde het dit jaar niet, en gaf de bombarie eromheen dus geen reden van bestaan.

Ik ga het natuurlijk allemaal nog zelf zien, net als heel veel andere mensen, waarmee het toch weer een succes wordt. Net zoals het tweede boek van een auteur die succesvol debuteerde een succes is, door nieuwsgierigheid. Zo heb ik ooit The Little Friend van Donna Tartt woedend op tafel gesmeten. Wat flikte ze me nou. Dat boek ging nergens over, tot de laatste pagina niet. Het liefst had ik het teruggebracht; om het verkoopcijfer weer naar beneden te kunnen bijstellen.

Zaterdagnacht liep ik in de Amsterdamse Hermitage. Ik waande me een hoofse danseres uit de film Russian Ark, zag de echte Russische galadames om me heen, hun jurken bijna even mooi als die in de vitrines. Hoe hebben hier ooit bejaarden kunnen wonen? Kregen die zo veel eer? Nu is daar natuurlijk geen sprake meer van. Wat we nodig hebben, is een Hermitage. Een museum van allure, waar de koningin komt. Het volk vergaapt zich, Rusland is trots op een hof dat het kort geleden nog zelf de nek om draaide.

Is de Hermitage echt nodig?

Ja, om de dames en heren Kleingeest in Amsterdam-zuid een schuldgevoel in te wrijven, die met hun fietspaadje ons Rijksmuseum tegen hebben kunnen houden. Ja, om Plasterk een schop onder z’n kont te geven, en een les politieke diplomatie, waarmee hij ons nationaal historisch museum met echte argumenten wél op de juiste plaats had kunnen krijgen. En ja, omdat we vrijdagavond toch weer even met z’n allen op tv het gezicht hebben kunnen zien van Anna Politkovskaja, hangend aan de gevel van een overbuurman van de Hermitage. Wie weet wat onze Hermitage nog voor goeds oplevert.

In deze rubriek belichten kunstredacteuren opvallende ontwikkelingen in hun vakgebied.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden