No, Le Havre, Apan

Elke dag tipt de Volkskrant de beste films op televisie.

Gael García Bernal in No van Pablo Larraín. Beeld .

No (Pablo Larraín, 2012)
NPO 2, 23.20-01.10 uur

'Shit, mijn auto.' Dat is het eerste wat René (Gael García Bernal) denkt en zegt als de feestelijke bijeenkomst wordt opgeschrikt door naderende politiebusjes en -tanks. Chili, 1988. Het land staat aan de vooravond van een door het buitenland afgedwongen referendum. Daarin mag het volk zich uitspreken voor of tegen een verlengde regeerperiode van generaal Pinochet. René is een jonge, succesvolle reclamemaker die in het welvarende Chili van die dagen is benaderd door een oude bekende die deel uitmaakt van de oppositie. Die heeft zich verzameld in het nee-kamp en leek geen schijn van kans te hebben tegen de trawanten van Pinochet, die nog altijd een intimiderend beleid voert en de media beheerst. Maar onder druk van datzelfde buitenland heeft het nee-kamp dagelijks een kwartiertje zendtijd gekregen. Op advies van René zijn ze in zee gegaan met een modern campagneteam onder leiding van hemzelf, dat blije en positieve beelden inzet om het volk richting een 'nee' te masseren.

De Chileense cineast Pablo Lorraín (1976) lardeerde zijn in documentairestijl gedraaide speelfilm met historische archiefbeelden, onder meer uit de campagne-uitzendingen van beide partijen. Dat deed-ie zo goed dat het onderscheid nauwelijks te maken is, wat de belevenis voor de kijker aanzienlijk intenser maakt. Verder intrigeert No doordat hoofdpersonage René weliswaar de centrale figuur in de nee-campagne is, maar toch altijd een buitenstaander blijft die zijn eigen collega's met evenveel distantie beziet als zijn 'vijanden'. Hij is bovendien geen monomaan gedreven activist maar ook een carrièrejongen die hecht aan welvaart - en daarom eerst aan zijn auto denkt als de politie hem en de zijnen bedreigt. Het maakt van No een spannende, genuanceerde en gelaagde film, destijds een publieksfavoriet in Rotterdam en later genomineerd voor een Oscar.

No, le Havre en Apon worden door de VPRO achter elkaar uitgezonden, ter gelegenheid van het filmfestival in Rotterdam dat woensdag is begonnen.

Le Havre (Aki Kaurismäki, 2011)
NPO 2, 01.20-02.45 uur
Normandische schoenpoetser Max ontfermt zich in zijn turquoise geschilderde huisje over een Afrikaans bootvluchtelingetje. Ook de kruidenier, de bakker en de kroegbazin springen bij, met een hartelijkheid die de film meteen de glans van een sprookje geeft - alsof het droeve, uiterst realistische onderwerp niet anders verdient. Alleen een genie als Kaurismäki kan uit de Europese migrantenproblematiek een warmbloedige film als Le Havre smeden zonder te vervallen in sentimentaliteit. Ook door het typisch Kauriskmäkiaanse acteerwerk, dat op een niet te vatten manier even wezenloos als waardig is, gaan de moedig door het leven struikelende personages je meteen aan het hart. Prachtig, ontroerend sprookje met romantische muziek, volle kleuren en vergeefse gezelligheid.

Scène uit Le Havre. Beeld Pandora Film

Apan (Jesper Ganslandt, 2009)
NPO 2, 02.55-04.10 uur
De tweede film van de Zweedse regisseur Jesper Ganslandt is een grauwe nachtmerrie die, nadat de hoofdpersoon is ontwaakt in een badkamer vol bloed, geleidelijk duidelijk maakt wat er precies is gebeurd. Geen film die op een slechte afloop afstevent, maar eentje die daaraan al voorbij is. Meegezogen word je, in Kristers persoonlijke hel. Het is misselijkmakend onomkeerbaar en hoe meer er wordt onthuld, hoe minder je eigenlijk wilt weten. De camera blijft dicht bij hoofdpersoon Krister terwijl deze doelloos door steriele winkelstraten en buitenwijken zwerft. Ganslandt dwingt je naar hem te kijken; van zijn gezicht valt slechts af te lezen wat de kijker er zelf op projecteert.

Apan Beeld .
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden