NL-NY Music Kitchen * * * *

TIM SPRANGERS

Celano/Baggiani Group, Sylvie Courvoisier, Ellery Eskelin. Paradox, Tilburg, 7/10. Tour t/m 15/10

Is dat lekker, Italiaanse rucola en Hollandse nieuwe aardappels? Of gaat een peenstamp goed samen met babi ketjap? Ja, prima zelfs. Zo denkt de Amsterdamse jazzorganisatie Trytone ook. In hun alleraardigste project 'Music Kitchen' brengen ze muzikanten samen met uiteenlopende achtergronden en nationaliteiten.

In Tilburg ontmoette het kwartet van de Argentijnse Amsterdammers Guillermo Celano (gitaar) en Marcos Baggiani (drums) voor de eerste maal het New Yorkse improduo Sylvie Courvoisier (piano) en Ellery Eskelin (sax). De intensiteit spatte er vanaf het begin af. Courvoisier dook haar piano in, saxofonist-klarinettist Michael Moore blies al snel zijn warme noten en Baggiani profileerde zich als een onruststokende aanjager. Hakkend kloten rond melodieën en ritmes, hij doet het met verve.

De Celano/Baggiani Group haalt inspiratie uit de Hollandse improvisatieschool, zonder de expressieve over the top humor, maar met een meer intrinsieke geestigheid in de veelkleurige composities. Dit hoorde je terug in het gelegenheidssextet dat snel op één lijn lag en soms op kippenvelachtige wijze bij elkaar kwam. Op andere momenten stond het aftasten centraal. Daarom was de opzet van de avond zeer prettig, de samenstelling veranderde telkens: duo's, trio's en kwartetten wisselden elkaar af en kregen uitgebreid de tijd elkaar te leren kennen. Ook binnen de complete bezetting voelde je constant de onderzoekende gesprekken. Zeer fraai was het contrast in klankkleur van Moore (zacht en vriendelijk) en Eskelin (wild en rauw). Of de geoliede tandem Courvoisier-Eskelin - ze vormen al jaren een dynamisch duo - die fel meeging in de oppompende ritmes van Baggiani.

Ondanks alle democratie had de internationale ontmoeting een overheersende spil. Pianiste Courvoisier leek het geheel te overzien. Soms zelfs letterlijk, als ze achteroverleunend op haar pianokruk met geconcentreerde blik eens observeerde waar iedereen mee bezig was. Dan initieerde ze wat licht tintelende nootjes en binnen de kortste keren had ze haar piano bij de strot. Dankzij haar diepgravende en veelomvattende spel was het soms een opgave om je te richten op andere facetten van het concert.

Zoals op de zeer divers en gefaseerd in elkaar stekende stukken, overeenkomend met de kwaliteiten van gitarist Celano, die over een enorm palet aan technieken en klankkleuren beschikt. Het zijn deze veelzijdige kenmerken die een ontmoeting tussen genaakbare muzikanten tot een succes maakt.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden