Niveau kunstrijdsters deerniswekkend

'Het is triest', zegt Marion Krijgsman en ze schudt het hoofd meewarig heen en weer. In de finale van het NK kunstrijden in Groningen worden tweeën uitgedeeld....

Ze hoeft ook niet meer. Krijgsman, 28 jaar inmiddels en jarenlang Nederlands beste geweest, schaatste een jaar geleden haar laatste NK. Tweede werd ze toen nog. Achter kampioene Karen Venhuizen die dit jaar opnieuw de beste is. Of eigenlijk de minst slechte, want ook Venhuizen (17) behaalt dit weekeinde niet het niveau van een kampioene.

'Normaal steekt ze hier met kop en schouders bovenuit', weet Krijgsman die tegenwoordig assistent-trainster is. Maar Venhuizen, in de zomer geblesseerd en mentaal hopeloos uit vorm geraakt, staat pas sinds vijf weken weer op de schaatsen. Met een val en twee mislukte sprongen is ze altijd nog beter dan de concurrentie.

Venhuizen is al lang blij weer op het ijs te staan. Haar gedachten zijn tijdens het kampioenschap geen moment bij de uiteindelijke beloning geweest: een ticket naar het EK in Lausanne waar een plaats bij de beste tien recht geeft op deelname aan de Olympische Spelen.

'Niet erg reëel', zegt Hanny Leenards, binnen de afdeling kunstschaatsen verantwoordelijk voor topsport. 'Een onmogelijke eis', weet Krijgsman. Maar de regels van het NOCNSF zijn streng. Venhuizen mag op basis van haar 22ste plaats bij het WK van vorig jaar weliswaar een plaats voor Nederland hebben veilig gesteld, dat wil nog niet zeggen dat ze gaat. Voor het NOCNSF moet er een reële kans bestaan op een plaats bij de topacht van de wereld. Anders heeft ze er niks te zoeken.

Nederland heeft niks te zoeken in Salt Lake City. De omstandigheden waaronder de rijdsters trainen, het gebrek aan faciliteiten, een chronisch tekort aan geld en de gebrekkige organisatie staan een meer coulante opstelling van het NOCNSF mijlenbreed in de weg. Tegenover dertig á veertig uur ijstijd per week van bijvoorbeeld de Russen staan twaalf uur training (waaronder ook kracht en ballet) van de Nederlandse schaatssters.

Krijgsman: 'Het is om gek van te worden. Na al die jaren die ik in het kunstrijden meeloop is de hoop dat de omstandigheden beter worden ijdel. Maar je moet ergens voor blijven vechten.'

Het meest recente gevecht speelt zich eveneens af in de Groningse schaatshal Kardinge. Samen met Gert Bron, directeur van Kardinge, en Sylvia Holtes (trainster van Venhuizen) hoopt Krijgsman dat Groningen wordt aangewezen als tweede steunpunt van Nederland. Nu concentreren de nationale trainingen zich nog op één locatie: het Nationaal Trainings Centrum in Zoetermeer.

Urenlange reistijden, hoge kosten en problemen op school bemoeilijken voor veel schaatssters de weg naar de top. De familie Lim, met drie ambitieuze kinderen aan een olympische droom begonnen, haakte dit jaar gedesillusioneerd af. Venhuizen neemt niet eens de moeite naar Zoetermeer af te reizen. Hooguit op de sporadische momenten dat de Rus Alexei Mishin een gastcollege in Nederland komt geven.

'Maar in de zomer moet ze wel. Van april tot oktober zit de ijsbaan in Groningen dicht. Dan kan er alleen nog in Zoetermeer en Den Bosch worden getraind', zegt Krijgsman.

'We missen goede begeleiding, voldoende ijstijd, goede coaches en ervaring in buitenlandse wedstrijden.'

Door Wierdy de Haan, voorzitter van de afdeling kunstschaatsen, worden die problemen erkend, maar geld om ze daadwerkelijk op te lossen is er niet. Met jaloezie en machteloosheid wordt dit weekeinde naar Heerenveen gekeken waar de matadoren van de langebaan een hevig gevecht voeren om de vele startbewijzen in Salt Lake City.

Een vergelijking is misplaatst, weet hij. 'Maar het zou zo leuk zijn als er eindelijk weer eens een kunstschaatsster aan zo'n belangrijk toernooi kon meedoen. Die Olympische Spelen hebben een enorme aantrekkingskracht op jonge rijdsters.'

Vooralsnog moet Venhuizen zich tevreden stellen met deelname aan het EK. En voor het eerst sinds lange tijd verschijnt er weer een glimlach. Hoewel ze over haar eigen niveau nog lang niet tevreden is. 'Ik had het graag op een andere manier gedaan. Het is zeker niet de kür waarmee ik vorig jaar kampioen ben geworden. Maar de concurrentie is blijkbaar ook nog niet zover.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden