Nijmeegs publiek smeekt om bloed, zweet en tranen

NIJMEGEN - NEC - PEC Zwolle 1-3

De wedstrijd tussen NEC en PEC Zwolle is nog geen twintig minuten onderweg als het Nijmeegse publiek een klassieker aanheft: 'Bloed, zweet en tranen'. Het is verklaarbaar. De voetballers van de thuisploeg ogen als een groep jongelingen die op zondagmiddag, met een fikse kater, een balletje trappen in het naastgelegen Goffertpark. Niet als een profploeg op jacht naar succes.


Het werkt trainer Alex Pastoor zichtbaar op zijn zenuwen. Zie hem staan, voor zijn dug-out. Verzorgde coiffure, goed gesoigneerd als altijd. Gepoetste karamelkleurige schoenen, donkerblauw pak. Noem hem de Graziano Pellè van het Nederlandse trainersgilde. De kroonprins, tegen wil en dank. Wild gebarend om enige structuur in zijn team te krijgen.


Het is voor NEC en Pastoor een middag zoals er al veel waren de laatste tijd: frustrerend en puntloos. De ploeg die de winterstop in ging als nummer zeven, is allengs afgezakt naar plek tien en lijkt de play-offs voor Europees voetbal definitief te kunnen vergeten.


Dat is het gevolg van een ongekend slechte serie. Uit de laatste zeven wedstrijden peurde NEC een schamel punt. 'Een diep dal', noemt Pastoor met gevoel voor realiteit. De trainer zit nimmer verlegen om woorden. 'Als het goed gaat staan er scheepsladingen jongens voorop om hun gezicht te laten zien. Het is de kunst om er ook te staan als het slecht gaat.'


Nog voordat Alex Pastoor (46) jaren geleden begon aan de trainerscursus, stelde hij een ontwikkelingsplan voor zichzelf op. Hij interviewde belanghebbende mensen uit de voetbalwereld om tot een eigen, weloverwogen visie te komen. Nu, als trainer van NEC, houdt hij vast aan zijn uitgestippelde koers. Tegenwind of niet.


Begin maart nog verlengde hij zijn contract. Daarna bleek pas dat NEC komend seizoen uit kostenoogpunt moet snijden in de toch al niet brede selectie. 'Natuurlijk had ik dat liever voor de contractverlenging gehoord', drukt hij zich mild uit. Zo ga je toch niet met je mensen om? 'Als jij die conclusie trekt,vind ik dat prima', antwoordt hij veelbetekenend.


De sportieve malaise is niet nieuw voor Pastoor. Vorig seizoen, zijn eerste als trainer van NEC, begon hij desastreus, met zeven punten uit tien duels. Menig trainer sneuvelt met zulke statistieken. Pastoor bleef ijzig kalm, hield vertrouwen in zijn systeem, en eindigde op een keurige achtste plek.


Waar komt die onverstoorbaarheid toch vandaan? 'Dat had hij vroeger al', vertelt oud-trainer Foppe de Haan. 'Ik kwam hem tegen op het CIOS toen hij nog voor Volendam voetbalde. Daar ontdekte ik dat hij op het veld buitengewoon slim was. We haalden hem naar Heerenveen. Hij kon een wedstrijd geweldig lezen, was het verlengstuk van de trainer. Hij was ongelooflijk nieuwsgierig en niet bang voor veranderingen.'


De Haan begint spontaan over de uitstraling van Pastoor, die op tv nogal eens pedant overkomt. 'Ik denk dat sommige mensen zeggen: wat een wijsneus. Nou, dat is het ook. Het zit in zijn karakter. Zijn vader kwam vroeger altijd bij de wedstrijden kijken, die was precies hetzelfde. Pastoor blijft vasthouden aan zijn strategie. Dat is een erg goede eigenschap voor een trainer.'


Eigenzinnig dus. Pastoor profileert zich als een docent van een nieuwe leer, de Pastoor-doctrine. Wat die inhoudt? Logica boven emoties. Zondagmiddag in de catacomben zegt hij bijvoorbeeld: 'Het liep niet vandaag, dat was duidelijk. In de rust zei ik: schijt aan alles. Simpel spelen. De jongens voorin: constant aanbieden. De jongens achterin: de bal snel naar voren spelen. Wat hebben we te verliezen?'


Die tactiek lijkt even te werken. Voor rust was Zwolle simpel uitgelopen naar 2-0 via Youness Mokhtar en Fred Benson. In het tweede bedrijf brengt Leroy George met een met frustratie doorspekte uithaal de Nijmeegse hoop terug. Die blijkt ijdel. PEC Zwolle blijft simpel overeind en maakt zelfs nog 3-1 via Mateusz Klich. De overwinning betekent voor de Zwollenaren zo goed als zeker lijfsbehoud.


Voor NEC staat de laatste drie duels weinig meer op het spel, behalve het vertrouwen van het eigen publiek terugwinnen. Of, zoals Pastoor het verwoordt: 'de eer van jezelf en de club redden.' Daar is in Nijmegen niet eens zoveel voor nodig. Bloed, zweet en tranen volstaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden