Nieuwsgretig

'De mens schijnt steeds al zijn krachten te moeten inspannen om aan een dodende onverschilligheid, die snel achter hem voortwoekert, vooruit te blijven. Zonder bijstand ontsnapt bijna niemand aan dit gemakzuchtige, haastige gras. Wij reppen ons, wij werken, maar ieder maal dat wij omzien, bemerken wij dat het ons weer heeft achterhaald, dat brede gelijkvloerse zwijgen, die afmattende massale landerigheid.'


Dit, nogal wollige, citaat komt uit Gedachten op dinsdag, een opstelbundel die de dichter Martinus Nijhoff in 1931 publiceerde. De bijstand die hij noemt, was de harde afspraak die de redactie van Het Nieuws van den Dag met hem had gemaakt om iedere dinsdag een artikel te schrijven.


Hoe de dingen zijn veranderd. Op woensdagochtend vroeg stuurde Nijhoff zijn bijdrage naar Rotterdam, op donderdag werd de tekst gezet en op vrijdag gecorrigeerd, zodat het dinsdagstuk op zaterdag kon verschijnen. Zo snel was destijds het nieuws van de dag.


De enkele keer dat er op woensdag geen kopij arriveerde kreeg Nijhoff dezelfde middag nog een rijmtelegram ('Dichter van de Spreeuwenlaan, hebt gij dinsdag niets gedaan?' of 'De oude heer in Rotterdam, was verbaasd dat er niets kwam'), waarna hij in de trein sprong om de tekst te brengen.


In latere tijden gebruikte Vrij Nederland-hoofdredacteur Rinus Ferdinandusse op de titel Gedachten op dinsdagochtend voor een wekelijks cursiefje. Terwijl de VN-redactie de editie van de donderdag erop voltooide, schreef Ferdinandusse voor de drukgang van dinsdagmiddag het allerlaatste stukje. Uit de flaptekst van een bundeling uit 1991: 'Hij steekt een sigaar op, werpt wat feiten in een fijnmazig netje, schudt er een beetje aan, gooit er een paar omhoog en kijkt met bijna geloken ogen (van de rook) hoe ze neervallen.'


Het is nu dinsdagmiddag en ik zit al een paar uur te kijken naar de NOS. Om 13.20 werd er een Extra Journaal aangekondigd, een mededeling die, zoals Nijhoff schreef, een aangename onderbreking betekende van de afmattende landerigheid. Een Extra Journaal duidt op de abdicatie van de koningin. De val van een muur. Vliegtuigen die twee torens in crashen. Een vuurwerkbrand. De moord op een politiek leider. Een revolutie.


Nieuwslezer Jeroen Overbeek kondigde aan dat men live in de lucht zou blijven om de ontwikkelingen in Caïro te volgen. Dat voorspelde een spannende middag. Twee miljoen mensen waren bijeen op het Tahrirplein om deel te nemen aan de eenmiljoenmensenmars. Aan het trillen van Overbeeks stem begrepen we dat de NOS ervan uit ging dat Mubarak op het punt stond te worden verdreven. Overbeek werd geflankeerd door de midden-oostencorrespondent Mustafa Oukbih ('Half-Arabisch, half-Jack Spijkerman' zoals de Nederlandse editie van The Daily Show hem maandagavond noemde), die direct sprak van 'een historische gebeurtenis'.


Halverwege de middag kreeg ik echter het sluipende gevoel: allemachtig, kunnen die Egyptenaren een beetje haast maken met hun revolutie? Mijn 'gedachten op dinsdagmiddag' moeten uiterlijk het begin van de avond bij de krant zijn. Enfin, terwijl ik dit schrijf is het ondertussen al geruime tijd donker in Caïro, het is veel rustiger op het Tahrirplein en de nieuwsgretige NOS heeft de extra uitzending al lang weer gestaakt. Hoe historisch deze dinsdagmiddag ook was, het voelt toch onbevredigend. Laatste gedachte: laat de Egyptische revolutie dan in godsnaam het nieuws van woensdag zijn.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden