Nieuwe tactiek bij het roeien pakt goed uit

Het Nederlandse roeien is terug in de biotoop waaruit het bij de Spelen van Londen, vier jaar geleden, kukelde: de wereldtop. Met goud (lichte dubbeltwee, vrouwen), zilver (dubbelvier, vrouwen) en brons (Holland Acht) gaat het toernooi van Rio de boeken in als een van de succesvolste ooit voor Nederland.

Teleurstelling bij de mannen van de Holland Acht Beeld Klaas Jan van der Weij
Teleurstelling bij de mannen van de Holland AchtBeeld Klaas Jan van der Weij

Alleen op de Spelen van Mexico in 1968 presteerde Nederland beter, met een gouden en twee zilveren medailles. In Parijs (1900) en Atlanta (1996) was de oogst identiek.

Toch zal het gevoel binnen de roeiploeg gemengd zijn, want er was in Brazilië alle kans op de succesvolste Spelen ooit. Met name de mannen stelden met één bronzen medaille ietwat teleur, aangezien de Holland Acht was aangemerkt als topfavoriet. Een andere medaillekandidaat, de twee-zonder, werd in de halve finale al uitgeschakeld.

Die kanttekening onderstreept de plotse weelde in het Nederlandse roeien. Het is een contrast met de situatie na de Spelen van Londen, toen na de ene bronzen medaille voor de vrouwen-acht eigenlijk niemand wist hoe het verder moest met het Nederlandse roeien. René Mijnders, de succescoach van de Holland Acht uit 1996, bleek ongeschikt als technisch directeur.

Joop Alberda

Mannencoach Antonio Maurogiovanni werd vlak voor de Spelen weggestuurd. Een logge organisatie slurpte de kas leeg en vanwege de matige prestaties in Londen kwam er ook nog eens minder geld binnen via NOC*NSF. Na de Spelen klopte de bond aan bij sportbestuurder Joop Alberda, die toen door het leven ging als 'bondendokter' vanwege zijn interimwerk bij kwakkelende organisaties.

Alberda keek met een frisse blik naar een bond die te lang bezig was met navelstaren. Nederland heeft een lange, rijke roeihistorie. Benut die ook, was het advies van de oud-volleybalcoach. Hij haalde roeicoryfeeën als Nico Rienks en Ronald Florijn en de ervaren coaches Mark Emke (mannen) en Josy Verdonkschot binnen.

Op naar piekmoment

Hessel Evertse werd weggelokt bij het zeilen om als technisch directeur de nieuwe koers te bewaken. En dat was de goede koers, bleek in Rio, met als uitroepteken de prestaties van de vrouwe. Op de WK in Amsterdam in 2014 scoorde geen enkele vrouwenboot een finaleplek. In Rio werd er goud en zilver geincasseerd.

Dus verdient Josy Verdonkschot (59) de titel roeicoach van het toernooi. Stoïcijns werkte hij de afgelopen jaren naar het piekmoment toe. Ook als er soms met argusogen werd gekeken naar de prestaties van zijn vrouwen of zijn selectiebeleid. Hij zocht lang naar de juiste roeisters op de juiste plekken, met altijd in zijn achterhoofd: pas in Rio moet alles kloppen.

Verdonkschot hield met alles rekening rond de Spelen, dat ging tot het zoutgehalte van het water in de lagune. De boten zouden in het brakke water iets hoger liggen, wat weer gevolgen kon hebben voor de afstelling. 'Je zou me een man van de details kunnen noemen', zegt Verdonkschot droogjes.

Roeisters Maaike Head en Ilse Paulis vieren hun Olympische titel Beeld Pim Ras
Roeisters Maaike Head en Ilse Paulis vieren hun Olympische titelBeeld Pim Ras

Op naar Tokio

Bij het goud van zijn lichte dubbeltwee op vrijdag dacht hij even terug aan het goud van diezelfde boot op de Spelen van Peking, in 2008, die hij ook coachte. 'Goud is voor eeuwig, weet ik van die medaille. Het is prachtig voor die meiden.'

Net als zijn collega bij de mannen, Mark Emke, bestudeerde Verdonkschot de internationale roeiconcurrentie goed en zette hij vol in op de nummers waar op papier de grootste medaillekansen lagen. Die manier van werken is niet los te zien van het roeisucces in Rio, denkt hij, naast de frisse wind die er na Londen waait bij de bond.

Verdonkschot: 'Er zijn geen kampen. Ik praat regelmatig met Mark en geloof dat als meer mensen kennis delen, je minder kennis hoeft op te zoeken.' Volgens hem heeft het Nederlandse roeien een stap gezet sinds Londen, 'en misschien wel sinds Peking'. Met vertrouwen kan de weg naar de Spelen van Tokio in 2020 worden ingezet. Verdonkschot legt de lat alvast hoog: 'Eentje meer dan in Rio, dus vier medailles.'

Maar op het hoogste niveau in de sport worden de verschillen steeds kleiner, ook in het roeien. 'Even een medaille ophalen kan niet. En dan is één keer goud toch beter dan vijf keer brons.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden