Nieuwe schoenen van andermans creditcard

Na een aanrijding met een taxi krijgt de verdachte als schadevergoeding een creditcard aangeboden. Hiermee koopt hij schoenen. Verbaasd is hij wel als hij bij de kassa wordt oppakt....

Victor Lebesque

VANAF HET moment dat Roy is binnengekomen, is er ineens veel kleur in de rechtszaal, zij het monochroom. Hij is overvloedig in het felrood gehuld: rood petje, rood jack en een rood-grijs geblokte omslag aan zijn broekspijpen. Het metalen brilletje geeft hem een enigszins intellectuele look.

Roy, een 19-jarige Curaçaoënaar, wordt verdacht van poging tot oplichting met een creditcard die hem niet toebehoorde. Een alerte bediende van de schoenenzaak Shoebaloo ontdekte dit toen Roy vijf paar schoenen ter waarde van 2700 gulden met de kaart wilde afrekenen. 'Het duurde nogal lang bij de kassa, wel een kwartier. Toen werd ik ineens door de politie ingerekend', aldus de verdachte. De kaart stond niet op zijn naam, maar op de naam Hooft.

Het verhaal dat Roy de politierechter op de mouw probeert te spelden, is bizar. 'Ik had die dag op de brommer een aanrijding met een taxi. Het was de schuld van de taxichauffeur. Die stelde voor de politie erbuiten te laten. We schatten mijn schade op duizend gulden. De chauffeur zei dat ik die duizend piek bij hem thuis kon komen ophalen, maar dat ik ook een creditcard kon krijgen, waarmee ik die dag tot zes uur voor vijfduizend gulden aankopen mocht doen. Hij zou de kaart als gestolen opgeven, zodat het hem niks kostte.'

Uiteraard wist Roy dat het geen zuivere koffie was, maar hij houdt zich van de domme. 'Stel', zegt de rechter, 'dat de chauffeur de rechtmatige eigenaar was van de kaart, dan mag u die toch niet gebruiken.' De verdachte denkt lang voordat hij antwoordt: 'Ik vond het geen probleem. Als ik in de gaten had gehad dat er iets niet goed zat, was ik allang bij die kassa weggelopen. Dan had ik niet gewacht tot de politie was gewaarschuwd.'

Voordat de kaart bij Shoebaloo werd aangeboden, was er die dag al iets mee betaald. 'Iemand heeft er een aankoop voor 923,55 gulden meegedaan, zo blijkt uit de gegevens van Interpay, het bureau dat het betalingsverkeer met pinpassen regelt', weet de rechter uit het dossier. 'Niet door mij', zegt Roy.

Mede gezien zijn strafblad twijfelt de rechter aan Roy's onnozelheid. Al op zijn zeventiende had Roy een veroordeling aan zijn broek voor diefstal. Daarna werd hij nog gestraft voor diefstal van een fiets, openlijke geweldpleging en overtreding van de Wapenwet. Drie keer is hij er vanaf gekomen met een veroordeling tot dienstverlening, maar hij heeft er nog geen dag werk op zitten.

Als het al waar is dat Roy de kaart heeft gekregen, is het nog de vraag of die hem toebehoorde of dat die door hem was gevonden of gestolen. Ter zitting wordt hier met geen woord op ingegaan, hetgeen doet vermoeden dat de rechter geen sikkepit gelooft van het verhaal.

Volgens de officier van justitie verdient Roy een behoorlijke straf. 'In het betalingsverkeer moet men erop kunnen vertrouwen dat degene die een creditcard aanbiedt de rechtmatige eigenaar is. De verdachte zegt dat hij er geen benul van heeft, maar hij begrijpt toch wel dat hij niet zomaar kan winkelen met die kaart', aldus de officier. Hij eist een werkstraf van 80 uren, bij niet voldoening te vervangen door 40 dagen hechtenis.

'Het is belachelijk', reageert Roy op de eis. 'Ik ben er gewoon ingetrapt. Ik ga niet akkoord met deze straf. Maar als ik dan toch een werkstraf krijg, wil ik graag alles in een keer doen. Kunt u alle nog uitstaande werkstraffen en de nieuwe bij elkaar vegen? Dan ben ik ervan af.'

Roy wordt conform de eis veroordeeld. Hij krijgt van de griffier een briefje mee voor de reclassering met het verzoek alle straffen meteen af te handelen. Na de zitting, op de gang, zegt Roy: 'Die kaart was niet van de taxichauffeur.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden