Nieuwe letter, nieuw formaat, oude uitdaging

De lay-out van een blad moge nog zo versleten zijn, hij fungeert wel als de voorkant van de identiteit, en daarom is elke restyling een netelige operatie....

Eerste indruk: de nieuwe opmaak is meer verzorgd dan karakteristiek. Sommige pagina's ogen nogal flets. Maar allicht valt dat te verhelpen met het schaafwerk dat na zo'n ingreep altijd noodzakelijk blijkt. De strakkere opzet van het omslag is een duidelijke verbetering, zelfs al is deze eersteling getooid met een onaandoenlijke, om niet te zeggen knullige omslagfoto.

Inhoudelijk zijn de veranderingen (vooralsnog) beperkt. Stephan Sanders doet zijn intrede met een column en een essay (over het gelijk van Bolkestein). De fait divers-rubriek waarmee VN opent, heeft nu de - voor oudere lezers vertrouwde - naam Bij ons in Holland. Bijna alle columns en rubrieken hebben de restyling overleefd. Zelfs Geknipt voor u, de Strom Thurmond onder de weekbladrubrieken, krijgt een nieuwe termijn.

Bij wijze van Ten Geleide is de rubriek Brandende Kwesties gewijd aan de toekomst van het (opinie)weekblad. Gastauteur en Elsevier-hoofdredacteur Arendo Joustra meent dat de weekbladen nieuwe kansen hebben door zich toe te leggen op wat de kranten in zijn ogen slecht doen: scherp selecteren en helder positie kiezen. Hij kan daarbij verwijzen naar zijn eigen blad, dat goed draait. Maar de vraag is toch of zijn aanbeveling afdoende is om VN weer op te stoten in de vaart der volkeren, want wat het blad ook kan worden verweten, niet dat het de afgelopen jaren kleurloos of te breed georiënteerd was.

VN-hoofdredacteur Xandra Schutte stelt haar hoop op de Nederlandse debatcultuur en ziet het weekblad als een reddingsboei in de zee van informatie. 'Per definitie is het weekblad trager dan de media die dagelijks of zelfs per uur nieuws aanleveren. Maar in die traagheid schuilt ook zijn kracht. De afstand tot de waan van de dag is groter, voor reflectie is meer tijd, door het beperkte aantal pagina's vallen gratuite onderwerpen eerder buiten de boot.'

Eigen agenda, die term valt uiteraard ook. De werkelijkheid blijkt altijd weerbarstig. Het dossier van VN en het omslagverhaal van HP/De Tijd gaan goeddeels over hetzelfde thema: de onmacht van de overheid om haar gezag tot gelding te brengen.

'Van Amsterdam tot Genemuiden gedraagt de Nederlander zich als een vrijbuiter', constateert VN. HP/De Tijd vraagt zich op de cover af: 'Wie is hier eigenlijk de baas?' Het blad signaleert een richtingenstrijd tussen 'horizontalen' en 'verticalen' over het type leiderschap dat bij deze tijd past. De horizontalen bepleiten 'interactieve beleidsvorming': burgers, maarschappelijke organisaties en de overheid maken samen uit waar het heen moet. Iemand als PvdA-denker Jos de Beus gruwt daarvan. Hij hecht aan het primaat van de politiek. 'Als je wilt dat Nederland afzakt naar het niveau van Rusland, moet je bestuurskundigen geloven. Al die verhalen dat horizontaal besturen het enige is dat binnen de ingewikkelde samenleving nog mogelijk is: flauwekul! Wat is leiderschap dan nog: dat je de stoeltjes klaarzet?'

Het meest prestigieuze interview van de week komt voor rekening van Elsevier: Carla Joosten spreekt met prins Constantijn en Laurentien Brinkhorst. Het gesprek heeft iets meer body dan het televisie-interview van Maartje van Weegen, maar de smalle marges van de ministeriële verantwoordelijkheid komen niet in gevaar. Hartiger kost: György Konrád in De Groene Amsterdammer ('Wij zijn een soort middelmatig wezen dat tussen engelen en monsters in zweeft'). Lekkerder kost: Johnny Depp in VN en Sander Westerveld in Nieuwe Revu.

Allemaal aardig om te lezen, maar heeft een modaal lid van een hedendaags gezin er nog tijd voor? Volgens het omslagverhaal van VN nauwelijks. 'Vader moet presteren, moeder wil een eigen carrière, de kinderen staan onder druk om te laten zien wat ze kunnen. De maakbare samenleving mag dan hebben afgedaan, voor het maakbare gezin loopt iedereen zich het vuur uit de sloffen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden