Nieuwe heerser Gilbert wint zijn droomkoers

Philippe Gilbert (links) met Fränk en Andy Schleck op 250 meter voor de finish. Foto Klaas Jan van der Weij

ANS - wielrennen

luik-bastenaken-luik

Het peloton reed woensdagmiddag onder de rode vlag van de laatste kilometer door en in Ferrara drukte Michele Ferrari prompt zijn stopwatch in. Exact 2 minuten en 40 seconden duurde de beklimming van de Muur van Huy door winnaar Philippe Gilbert. 'Nieuw record', stelde de omstreden Italiaanse wielerarts vast.

Gilbert was 4 seconden sneller geweest dan Davide Rebellin in 2007. 'Uitstekende prestatie', oordeelde Ferrari, die er in zijn betoog op zijn website 53x12 nog een aantal indrukwekkende rekensommen tegenaan gooide. 'Gilbert is superieur aan zijn tegenstanders. In het verleden probeerde hij drie of vier keer te accelereren, nu heeft hij begrepen dat een keer volstaat, dicht bij de finishlijn.'

Ferrari oordeelde niet, hij constateerde slechts, vol bewondering. Wetende dat Gilbert tijdens de Ronde van Vlaanderen, een koers overigens die hij niet won, ook al de recordtijd op de Muur van Geraarsbergen had verbeterd.

Maar wat wilde de omstreden arts, die zo vaak in verband is gebracht met doping en doorgaans in de anonimiteit vertoeft, nu eigenlijk met zijn betoog zeggen, vier dagen voor Luik-Bastenaken-Luik?

De naam van 'de kleine kannibaal' werd zondag definitief gevestigd na winst in de oudste wielerklassieker. Gilbert won met Luik-Bastenaken-Luik zijn 'droomkoers'.

Gilbert is een kind van de streek. Hij woonde 25 jaar in Remouchamps en de Redoute maakte deel uit van zijn vaste trainingsronde. Daar staat de naam 'Phil' al jaren talloze malen op het asfalt geschilderd.

Zondag plaatste vader Gilbert in de historische klim zondag zelf de hekken. Broer Christian liet, als voorzitter van de fanclub, aan de voet van de Redoute een enorme tent en negen tapinstallaties neerzetten. Mama Anita zag toe dat het allemaal ordelijk verliep. De 350 vipplaatsen kostten er 85 euro. Inbegrepen waren een ontbijt, passages op het parcours met aperitief en een driegangenlunch met drank. 'Niet duur toch', vond Christian Gilbert.

En dan waren er ook nog T-shirts te koop met de beeltenis van Gilbert, diens bescheiden beeltenis overigens. Want een 'wallon connu'? Nee, het fenomeen van Bekende Vlaming, zoals Tom Boonen er een is, kennen ze in Wallonië niet. Een volksfeest werd het daardoor na de indrukwekkende zegereeks ook niet.

Tweeduizend mensen juichten hem zondagavond laat op de Redoute toe. Daarna ging de blik op Club Brugge - Standard Luik. Voetbal is in Wallonië sport nummer een, anders dan in Vlaanderen.

Gilbert voltooide in tien dagen het historische kwartet: Brabantse Pijl, Amstel Gold Race, Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik. Alleen Davide Rebellin completteerde ooit een hattrick: in 2004 won die de Gold Race, Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik. Een jaar later stokte de zegereeks van Danilo di Luca bij de Amstel Gold Race en de Waalse Pijl. Beide renners overigens weten hun blazoen door een dopingschandaal besmeurd.

Eddy Merckx, de echte Kannibaal, kwam tot de dubbel Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik in 1972 en een jaar later tot de dubbel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik. 'Als hij nog wat lichter wordt en er zich op toelegt, kan hij een goeie Tour de France rijden', zou Merckx, vijfvoudig Tourwinnaar, zelfs aan de Belgische sportzender Sporza hebben toevertrouwd.

Merckx was niet de enige die zich in superlatieven uitputte. 'Als je zo wint, ben je wel een heel stukje beter dan de rest', zei Robert Gesink, die moest vaststellen dat hij zelf nog veel kracht tekort komt om een rol te kunnen spelen in de voorjaarsklassiekers.

'Gilbert is op dit moment de sterkste. Hij is niet te kloppen', oordeelde Andy Schleck, de nummer drie op het podium. Samen met broer Fränk probeerde hij Gilbert nog in verlegenheid te brengen op de Côte de la Roche aux Faucons, op 21 kilometer voor de streep, maar de 28-jarige Belg verblikte noch verbloosde.

Een helling later, op de Saint-Nicolas, besliste Gilbert met één versnelling de wedstrijd. De broertjes Schleck smeekten om genade en waren uiteindelijk blij dat ze met hem bij de finish op de foto mochten. Heel onderdanig knapten ze onderweg ook nog wat vuil werk op voor de nieuwe heerser.

De overmacht van Gilbert in het voorjaar was verstikkend. Maar het was niet voor het eerst dat de Belg vier achtereenvolgende wedstrijden op zijn naam schreef. In 2009 won hij de Coppa Sabatini, Parijs-Tours, de Ronde van Piemonte en de Ronde van Lombardije. Er ontbreken met Milaan-Sanremo, de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix nog drie monumenten op zijn palmares. Hij moet in staat worden geacht de eerste twee ooit te winnen.

Alleen over Parijs-Roubaix twijfelt hij ook zelf nog, vanwege het gevaar. Maar Michele Bartoli waarschuwde alvast. De Italiaan schreef ook alle grote klassiekers op zijn naam, met uitzondering van Parijs-Roubaix. Hij wachtte er te lang met zijn debuut. 'Die fout moet Philippe niet maken', aldus Bartoli.

Gilbert denkt eerst aan geel in de Tour, de regenboogtrui tijdens het WK en nog een keer Luik winnen. Michele Ferrari zal er nog een aantal fraaie berekeningen op los kunnen laten. Om dan, zonder te oordelen, vast te stellen wat iedereen de laatste tien dagen heeft gezien: Philippe Gilbert heeft het hoofd én de benen van een wielerkampioen.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden