Nieuwe directeur

PETER MIDDENDORP

Zaterdagavond stelde Eredivisie Live de nieuwe directeur van Vitesse aan ons voor, een Duitser, die Erwin Kasakowski heet. Al na een minuutje kijken naar de fraaie reportage wist je dat Erwin je aan het einde de keel uit zou hangen.

Kasakowski ging de cameraploeg voor in een nieuw trainingscomplex, waaraan nog werd gebouwd. De kleedkamers voor de jeugdspelers werden daarin voor iedere hogere leeftijdsgroep een paar graden luxer. Het verlangen naar luxe omkleden, dat aldus door het gebouw in de jeugd werd geplant, redeneerde hij ons voor, zou je straks in pure voetbalhonger terugzien op het veld.

Het ging naar de directeurskamer. Onderweg vroeg de verslaggever: 'Hoeveel gaat dit kosten? Heeft u een budget?' Kasakowski lachte, bijna gecharmeerd. Natuurlijk had hij een budget. Met een eigenaar als Merab Jordania had je iedere dag een budget.

Het was heerlijk werken bij Vitesse, de nieuwe directeur hoefde zijn tevredenheid niet te verbergen. Over een tijdje was Vitesse kampioen. Iedere plek in de selectie, iedere stoel in de organisatie, werd straks bezet door de absolute top.

'En Ted van Leeuwen?' vroeg de verslaggever. 'Is Ted van Leeuwen top? Top genoeg?' Kasakowski begon te lachen - want dat doet de toekomst van anderen, zij werkt op onze lachspieren. 'Goeie vraag', zei hij. 'Ja, een goeie vraag.'

Ik wist niet wie Ted van Leeuwen was, maar ik stond helemaal aan zijn kant. Ja, Ted moest blijven. Een club als Vitesse kon helemaal niet zonder mensen als Ted.

'Maar is hij top?', vroeg de verslaggever. 'Is hij top genoeg?' Kasakowski kwam licht naar voren, kantelde zijn gezicht, en liet iets van tevredenheid langs de lippen glijden. 'Nogmaals', zei hij, 'dat is een heel goeie vraag', zodat je zeker wist dat Ted van Leeuwen - wie het ook was, en hoe groot zijn toewijding ook mocht zijn - bij de eerstvolgende gelegenheid met een grote boog de laan uitvloog.

De telefoon ging, Kasakowski nam op. Tijdens het telefoneren keek hij af en toe naar de camera. Het moest een mooi beeld zijn voor de kijker, de directeur, keihard aan het werk. Maar opeens veranderde de sfeer. Kasakowski verschoot. Inwendig zag je hem in de houding springen. Jordania belde. Kasakowski had een wisselgesprek van de grote baas. 'Ik hang je nu op', zei hij. 'Ik hang nu op. Merab belt.'

Ik wist niet precies wie het was, Merab Jordania. Ik wist niet hoe mooi het geld was dat hij met bakken in Vitesse gooide. Ik wist evenmin of Vitesse, het mooie, jonge meisje, als haar vruchten eenmaal waren geplukt en het huwelijk misschien wat ruwer was geconsumeerd dan ze had gehoopt, wel zo verschrikkelijk verzorgd zou achterblijven.

Ik wist alleen dat Kasakowski ons weinig goeds ging brengen. En ik durfde dat te zeggen, want ik ben opgegroeid in een winkelstraat. Met eigenaren was het altijd goed toeven, maar voor de filiaalhouder liep je graag een verstandig blokje om.

undefined

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden