Nieuw tijdschrift Wilfried beschrijft politiek als roman

Waar hebben de media in België het over? Een nieuw tijdschrift probeert de spannende politiek en kleurrijke personages in België te beschrijven alsof het Borgen was, constateert onze correspondent Leen Vervaeke.

Wilfried, la politique comme un roman

Toen de Waalse journalist François Brabant de televisieseries Borgen en House of Cards zag, kwam hij op de gedachte dat de Belgische politiek even spannende verhalen en kleurrijke personages kent. Alleen blijven die verhalen vaak onder de radar, omdat er geen tijd is het zorgvuldig uit te zoeken in de haast van de dagbladjournalistiek en de jacht op de dagelijkse scoop.

De 35-jarige Brabant, die naam maakte bij het weekblad Le Vif/L'Express en de krant La Libre Belgique, besloot een nieuw tijdschrift op te richten, dat slechts drie keer per jaar zou verschijnen en de tijd zou nemen om de verhalen achter de schermen van de politiek bloot te leggen. Afgelopen maand lag het eerste nummer van Wilfried - genoemd naar de legendarische Belgische premier Wilfried Martens - in de kiosk. Ondertitel: de politiek als roman.

Wilfried is een schoolvoorbeeld van slow journalism: lange interviews en portretten, verhalend opgeschreven, op het kruispunt van journalistiek en literatuur. 'De kracht van een verhaal is dat je veel meer kan overbrengen', zegt Brabant. 'Emoties bijvoorbeeld. Politiek is niet alleen koel en rationeel.'

Opvallend is dat in Franstalig België het ene na het andere nieuwe politieke tijdschrift verschijnt. Of beter: het ene na het andere nieuwe mook, zoals ze zichzelf noemen, een samentrekking van magazine en book. Naast Wilfried, dat zich toespitst op de Belgische politiek, zagen recent ook 24h01 en Médor het licht. 24h01 (spreek uit: vingt-quatre heures une) brengt vooral internationale reportages, waaraan soms jaren is gewerkt. Médor spitst zich toe op onderzoeksjournalistiek.

Nu was het voordien ook wel armoe troef in het Waalse medialandschap, dat moet concurreren met publicaties uit grote broer Frankrijk. Kranten bij de vleet in Franstalig België, maar slechts één stevig opinieblad: Le Vif/L'Express. In woelige politieke tijden - de Franstalige politiek verkeert in diepe crisis door een opeenvolging van schandalen - is extra biodiversiteit in de geschreven media meer dan welkom.

Maar de nieuwe tijdschriften hebben het niet makkelijk. Het eerste nummer van Wilfried, dat met zijn omineus uitgelichte coverfoto inderdaad de sfeer van House of Cards oproept, doet het volgens de verkoper van mijn Brusselse krantenwinkel erg goed. Van zijn veertig exemplaren is ruim driekwart de deur al uit. In totaal is het eerste nummer gedrukt in een oplage van vijftienduizend.

Maar 24h01, dat net zijn achtste nummer heeft uitgebracht, kan getuigen dat er geen garantie is op blijvend succes. Van het eerste nummer van 24h01 werden 3.800 exemplaren verkocht, maar het wat oubollig aandoende tijdschrift viel tegen en bij het tweede nummer zakte de verkoop in. Na een grondige restyling en een personeelswisseling zit het tijdschrift weer boven de 3.000 exemplaren, maar het is nog steeds verlieslijdend.

Médor, dat aan zijn zevende nummer toe is, doet het beter, mede dankzij een onbedoelde publiciteitsstunt. Een farmaceutisch bedrijf, dat in het eerste nummer van financiële malversaties werd beschuldigd, probeerde de publicatie voor de rechtbank tegen te houden. Het tijdschrift verscheen uiteindelijk toch, de zaak kreeg veel aandacht, en het artikel won later een journalistieke prijs. Médor was vorig jaar winstgevend, maar het economisch model blijft fragiel.

De nieuwe tijdschriften leunen voorlopig sterk op beroepseer en idealisme. Ze worden met kleine redacties gemaakt en verzamelden hun startbedrag met crowdfunding. Médor heeft zelfs een cooperatie opgericht. De redactieleden van Wilfried werken voorlopig onbetaald. Na twee nummers hoopt het tijdschrift kostendekkend te worden.

Een gevoelig punt is de prijs: 24h01 kost 14,50 euro, Médor zelfs 17 euro. De verkoper van mijn krantenwinkel maakt geregeld mee dat klanten de tijdschriften terug in het rek leggen als ze aan de kassa de prijs horen. Met 8 euro wil Wilfried toegankelijker zijn, maar dan moet het van elk nummer tienduizend exemplaren verkopen.

Dat wordt nog pittig, voor een tijdschrift over politiek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden