Niets stoort, niets gebeurt in Moordrecht

Het stoort niet dat in kamer 6 van het River House Hotel in Moordrecht de gast het peertje in de schemerlamp eerst nog even moet aandraaien....

Het hotel is een monumentaal voormalig notarishuis uit 1820. Zes kamers telt het, en nog een stuk of wat in de nieuwbouw. Achter staat het vrijwel in de IJssel, voor voegt het zich in de soms eveneens monumentale, soms verbijsterend detonerende panden van later in de Dorpsstraat.

In Moordrecht gebeurt niet veel en in het hotel gebeurt helemaal niets. Dat zijn de beste hotels. Er is geen restaurant. Schuin aan de overkant ligt een beklemmende pizzeria, even verderop een Chinees die veel slechter kan, en nog wat verder een snackbar. Wie meer wil, moet naar Gouda.

De van oorsprong Engelse eigenaar opent de voordeur, gaat voor naar de kamer, informeert of behoefte bestaat aan een taxi naar Gouda (in Gouda gebeurt alles), overhandigt de sleutels en lost op in de stilte die hij niet had verbroken.

Twee gebloemde tweezitsbanken verwelkomen het bezoek. Ze zijn het vele zitten nog niet moe. Een dressoir, een vorstelijk eenpersoonsbed, opgemaakt voor twee, maar wel met een hemeltje, nachtkastjes en een hangkast met spiegeldeuren staan hier 19deeeuws Engels te zijn. Zij moesten kunnen spreken, vooral die spiegelkast, vlak bij het bed, maar misschien is het zo toch beter. Een hotelkamer heeft een verleden en moet juist daarom ongereptheid suggereren.

Zoals het hier nu is, zo moet het al jaren zijn. Onder de notaris was dat anders, maar nu kent deze kamer de tijd niet meer. De tijdschriften op het tafeltje onderstrepen dat. De National Geographic van oktober 1995 beschrijft hoe de Afrikaanse berggorilla de burgeroorlog in Rwanda overleefde. Alles komt altijd goed, maar kamer 6 heeft er geen weet van gehad.

Wie hier op eenhoog de ogen sluit voor de nacht, hoort de Nederlandse vlag, die mag opblijven, klapperen in de gure noordoostenwind. Hij weet beneden zich de onherbergzame rivier donker klotsen. Hij trekt de dekens over zich heen en weet dat ook morgen het toefje spinrag weer deint op de tikkende verwarmingsbuizen. De kamerplanten slapen.

Als de ochtendzon de gordijnen verlicht, begeleid door meeuwengekrijs, is de pont alweer druk met nauwelijks iets. De kerk van Gouderak roept aan de overkant. In de ontbijtzaal brengt de eigenaar brood en beleg, hij kookt of bakt een eitje, de gasten spreken Spaans, Engels en Zweeds.

Bij het afrekenen wordt duidelijk waarom het bed niet zo breed was: kamer 6 is de bruidssuite.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden