Niet snauwen naar hogere inkomens

Verbijsterd neem ik kennis van de opvattingen van Melkert over kinderopvang (de Volkskrant, 9 maart) en via het commentaar ook van de Volkskrant (10 maart) zelf....

Om de beeldvorming vooral niet te vertroebelen, wordt hierbij niet vermeld dat kindercentra wel gedwongen zijn een hoog percentage bedrijfsplaatsen aan te houden. Alleen zo kunnen zij rondkomen van de subsidie die zij van de gemeente ontvangen. Inderdaad werkt dit in de hand dat de kinderopvang elitair is, inderdaad zijn er nog steeds veel te weinig plaatsen, maar de snauw naar de hogere inkomens ('zij hebben voldoende geld om zelf een oplossing te zoeken') is absoluut onterecht.

Bovendien blijft mij de dubbele moraal verbazen waarmee naar vrouwen en werk wordt gekeken. Enerzijds worden vrouwen op allerlei manieren gestimuleerd te gaan werken en roept men ach en wee als de voorzieningen daarvoor te kort schieten. Maar op het moment dat een vrouw met werkende partner haar plaats op de arbeidsmarkt ook inneemt, is zij een tweeverdiener geworden die best met wat minder toe kan.

Blijf dus maar rustig achter de geraniums zitten met je kindertjes en wacht tot je relatie stukloopt en je voor jezelf en je bloedjes moet zorgen. Dan kun je zonder gewetensbezwaren een beroep doen op allerlei voorzieningen - wellicht ook kinderopvang - waarmee je als alleenstaande moeder met een slechtbetaald baantje (want ja, herintreder, hè) de eindjes aan elkaar kunt knopen.

LEIDERDORP Monic Lansu

Uitgaven

Vandaag las ik het weer (de Volkskrant, 11 maart): 'Op dit moment bedragen de uitgaven aan kinderopvang gemiddeld 50 procent van het inkomen van de vrouw.' Hoezo alleen van de vrouw? Ik neem aan dat bedoeld wordt 'het gezin'. Of hebben mannelijke werknemers geen kinderen?

LEIDEN M.L. van Oers

Verschil

'Kinderopvang moet net als onderwijs voor iedereen zijn' (de Volkskrant, 9 maart). Het verschil tussen onderwijs en kinderopvang is echter dat onderwijs verplicht is en kinderopvang niet.

Het kan zijn dat je kinderen al volwassen zijn of dat je ze niet hebt. Het kan ook zijn dat je er voor kiest om als ouders zoveel minder te gaan werken dat je de dagelijkse verzorging van je kinderen niet hoeft uit te besteden. Je kiest er dan ook voor om er, wat inkomen betreft, op achteruit te gaan. Het zou natuurlijk heel oneerlijk zijn wanneer je in deze gevallen via de belasting alsnog voor kinderopvang moet gaan betalen.

Het argument dat je op die manier 'investeert in de zorg voor mensen die later brood voor je bakken of je uit bed helpen' geldt wel voor onderwijs maar niet voor kinderopvang. Ik zou niet weten waarom iemand die naar de crèche is geweest en later naar de naschoolse opvang, beter brood zou bakken dan iemand die door de ouders is opgevangen. Natuurlijk moet kinderopvang betaalbaar zijn/worden voor iedereen die daar gebruik van wil of moet maken. Maar niet ten koste van degenen die er geen gebruik van maken.

HAARLEM Jessica van Eenige

Schrijnend

In dezelfde week dat de Volkskrant aangrijpende rapportages publiceert over de ellende en de noodtoestanden door bezuinigingen in de geestelijke gezondheidszorg, komt minister Melkert op Vrouwendag met het plan 'Kinderopvang voor iedereen beschikbaar?' Schrijnender en goedkoper kan niet.

Voor psychiatrische patiënten en hun opvang is geen geld, maar blijkbaar wel voor een luxe probleem als kinderopvang. Zelfs geen woord van medeleven van de politici van de grote partijen over de noden in de psychiatrische zorg. Daar scoor je niet mee in de publiciteit. De door zorgen en verdriet murw gebeukte moeders van psychiatrische patiënten hebben helaas geen goedgebekte types als Dresselhuys achter zich om politici van de echte problemen in onze maatschappij te interesseren.

HAARLEM P. Hoekstra

Weerbarstig

Dagelijks verneem ik dat het feminisme al veel heeft bereikt, vrouwen stoten door naar de top en girlpower zover het oog reikt. Dat de werkelijkheid altijd weerbarstiger is, zie ik dagelijks als verpleegkundige op de werkvloer in een algemeen ziekenhuis.

Niks girlpower, eerder bijklussende huisvrouwen die zelden of nooit opkomen voor zichzelf en al jaren structureel worden onderbetaald. De werkgevers in de zorgsector vinden het wel normaal dat de specialist tonnen per jaar verdiend, maar zijn toch niet van plan de billenwassende zustertjes met een fatsoenlijk loon naar huis te laten gaan.

SANTPOORT-ZUID Ruud Bos

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden