Niet-roken

De voortekenen dienen zich weer aan, diepe zuchten, beschouwende monologen, vingers aan de pols...

Na een voorbereidende zaterdagavond met bier en een volle asbak roept een vastberaden man eenieder zondagmorgen gebiedend uit bed.

Het huis is, in zijn sinds een halve nacht rookvrije ogen, compleet vervuild en is gediend met een schoonmaakbeurt. Ook de tuin behoeft een opknapper.

Onderwijl loopt hij even tien kilometer hard, slaat zich op de borst en meldt dat niet-roken je conditie aanmerkelijk verbetert.

Minachtende blikken priemen richting echtgenote, die net haar eerste sigaret opsteekt.

Die eerste dag leeft hij in de roes van geweldenaar, grote doorzetter, de messias van een gezond leven. Tegen de avond slaat de depressie toe.

De rookvrije periode varieert van twee dagen tot drie weken. Zwijgend dan wel vloekend, elke ongerechtigheid signalerend, gestresst van top tot teen leeft hij zijn gezonde leven.

De kinderen en katten zoeken hun heil buitenshuis. De echtgenote zweeft, onderwijl haar huwelijk analyserend, tussen tranen en razernij in.

Dan komt de avond dat hij, eenmaal thuisgekomen, niet meer gaat zitten en door de kamer ijsbeert. We kijken elkaar hoopvol aan en geven hem wat privacy. Weer binnengekomen kringelt er rook boven de bank.

Schuldbewust maar stralend zegt hij: 'Heb je al koffie schat, we maken er een gezellige avond van.'

Mijn god, hoe vaak nog.

Maria Heemstra

In NL schrijven lezers over hun huiselijk leven. Bijdragen aan de reeks, maximaal vijfhonderd woorden lang, zijn welkom. Dit is aflevering 59.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.