REPORTAGEWeer langs de lijn

Niet juichen bij die goal van je zoon? ‘Sport blijft toch emotie’

Bij voetbalvereniging RKSV Boxtel wijzen gastvrouwen de supporters langs de lijn erop genoeg afstand te houden.Beeld Marcel van den Bergh

Op het oog lijkt alles langs de voetbalvelden van RKSV Boxtel weer normaal. Los van die gekalkte witte stippen op de tribune, het juichverbod en de gastvrouwen die ouders wijzen op het afstand houden. Het blijft behelpen met die regels: ‘We kunnen niet alles voorkomen of controleren – ik ben de FBI niet.’

‘Houden jullie wel voldoende afstand, mannen’, maant gastvrouw Floor Nuyens een groepje vaders dat iets te dicht bij elkaar loopt langs het voetbalveld van de RKSV Boxtel. Het gaat in het algemeen best goed hoor, die anderhalve meter, zegt de hostess, getooid in het rode voetbalshirt van Boxtel. ‘Maar soms moet je ze er weer even aan herinneren’, aldus Nuyens. ‘Want niemand wil dat de voetbalclub moet sluiten.’ Collega-gastvrouw Ellen Maas: ‘We willen heel graag dat de kinderen kunnen blijven voetballen.’

Op het oog is zaterdag alles weer normaal op de voetbalvelden van Boxtel. De pupillen en junioren rennen achter de bal aan, vaders (en grootvaders) geven langs de lijn aanwijzingen en commentaar. Maar door de coronaregels zijn veel dingen toch ook anders in het amateurvoetbal.

Neem de regel dat ‘geforceerd stemgeluid langs het veld, zoals schreeuwen en spreekkoren, niet is toegestaan’. Daar valt juichen voor een goal ook onder. ‘Ja, toeschouwers en ook de coaches mogen niet schreeuwen of aanmoedigen’, zegt clubvoorzitter Ties Pronk. ‘Maar hoe houd je dat tegen?’

Als bij de junioren onder de 12 de tegenstander uit Sint-Michielsgestel 2-1 scoort, staan drie vaders luid te applaudisseren en te juichen. ‘Sport blijft toch een stuk emotie’, verklaart één van hen. ‘Het is lastig om niet te juichen, zeker niet als je eigen zoon scoort’, zegt een ander. Ze doen het wel rustiger dan normaal, bezweren ze lachend: ‘Normaal gaan we helemaal los.’

Knipoog

Op het sportcomplex staan twee waarschuwingsborden met de tekst: ‘Let op: toeschouwers die spelers coachen, worden vanaf maandag ingedeeld als jeugdtrainer.’ Het is een knipoog naar al te fanatieke en bemoeizuchtige ouders langs het veld. ‘Sommige mensen hebben een kort lontje en daar zitten we zeker in deze coronacrisis niet op te wachten’, zegt Pronk. ‘Maar er heeft zich nog niemand als nieuwe jeugdtrainer hoeven melden.’

Langs de velden en op de tribune staan overal witte stippen gekalkt, om toeschouwers op voldoende afstand van elkaar te zetten. ‘Maar sommigen zijn ziende blind’, zegt Pronk. ‘Twee weken geleden heb ik met een microfoon bij de tribune gestaan’, vertelt de clubvoorzitter. ‘Mensen, houdt afstand, zorg ervoor dat we geen trammelant krijgen. Maar van de bezoekende club weet ik niet wie er uit één gezin komen, en dus wel bij elkaar mogen zitten. Ik kan moeilijk bij de ingang ieders paspoort gaan vragen.’

Een knipoog naar al te fanatieke en bemoeizuchtige ouders langs het veld.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Het blijft allemaal een beetje behelpen met die regels, wil hij maar zeggen. ‘We proberen het zo goed mogelijk te doen, maar we zijn niet roomser dan de paus’, aldus de voorzitter, die tevens coronacoördinator bij de club is.

Neem de regel dat volwassen spelers ook voldoende afstand tot elkaar in de kleedkamer moeten bewaren. ‘Voor elk seniorenteam hebben we twee kleedkamers – kunnen er acht in de ene en acht in de andere kleedkamer’, zegt hij. ‘Maar ik ga niet als een politieman bij de deur staan: jij links, jij rechts. Dat is ieders verantwoordelijkheid. Ging ik vorige week bij een bezoekend team kijken – ik zal geen namen noemen – zaten ze gewoon vrolijk met 16 man in één kleedkamer. Ja, krijg nou het lazarus, denk ik dan. Maar wat doe je eraan?’

Natuurlijk heeft hij er wel wat van gezegd. ‘Jongens, het is jullie verantwoordelijkheid’, zei hij. ‘Maar dan krijg je als reactie: ach man, we voetballen buiten, wat zeur je nou? Daar sta je dan. De meesten zijn ook nog eens een kop groter en sterker dan ik’, aldus de 75-jarige praeses.

Kanus

Pronk verhaalt van een collega-voorzitter bij een andere vereniging die onlangs toeschouwers erop wees dat ze te dicht bij elkaar stonden. ‘Die kreeg gewoon een klap voor z’n kanis’, zegt hij hoofdschuddend. ‘Waar bemoeide hij zich mee? Dat is toch ongehoord, hij kreeg heus waar een klap tegen zijn hoofd.’

Clubs die niet voldoende kleedkamers hebben, moeten alternatieve oplossingen verzinnen. Thuis omkleden bijvoorbeeld, en ook niet na afloop douchen op de club. Of de teams drinken in de rust hun thee op het veld in plaats van in de kleedkamer.

Begin de clubvoorzitter niet over voetballertjes met snotneuzen. ‘Nee, we willen geen kinderen met snotneuzen op het complex’, verzucht hij. ‘Maar dat is vooral de verantwoordelijkheid van de ouders. Wij kunnen niet alles en iedereen gaan controleren. Als iemand net voor het hek zijn neus afveegt, wat moet je dan?’

Snotneuzen en andere ziekten bij bezoekende teams hebben er zaterdagmorgen om half tien wel voor gezorgd dat al vier jeugdwedstrijden op het complex van Boxtel zijn afgezegd. ‘Dat was nummer 4, EMK uit Nuenen’, zegt Pronk terwijl hij de telefoon weglegt. ‘Die zitten met drie zieken en komen niet. Vier wedstrijden eruit op één dag, dat is een unicum, zeker voor deze tijd van het jaar. Met deze coronahype zijn mensen toch voorzichtiger, en terecht. Dat wordt nog een hele administratieve rompslomp voor de KNVB, want al die afgezegde wedstrijden moeten worden ingehaald.’

‘Nee, we willen geen kinderen met snotneuzen op het complex’, verzucht de clubvoorzitter van RKSV Boxtel. Beeld Marcel van den Bergh

Douche

Lopend langs de velden noemt hij nog allerlei andere regeltjes op waaraan de club moet of probeert te voldoen in de strijd tegen het coronavirus. Niet meer dan drie personen onder de douche, geen ouders of verzorgers in de kleedkamers die ook nog eens extra schoonmaakbeurten tussen de wedstrijden door krijgen. Maximaal drie personen in de dug-out – de rest moet een plek zoeken buiten de dug-out.

Bij uitwedstrijden mogen mensen uit een ander huishouden bij elkaar in één auto zitten, maar dan is het advies wel om een mondkapje te dragen – dat geldt niet voor kinderen tot en met 12 jaar. Zomaar even de kantine binnenlopen voor een koffie of een biertje is er niet meer bij: net als in cafés en restaurants moeten bezoekers zich laten registreren. Dat kan gewoon op een papier, maar ook door een QR-code met de smartphone te scannen.

‘De kunst is om de continuïteit van deze vereniging te waarborgen’, zegt Pronk in de bestuurskamer, bij een papieren bekertje koffie. ‘Want ik houd m’n hart vast met het aantal besmettingen dat weer oploopt. Maar we kunnen niet alles voorkomen of controleren –  ik ben de FBI niet. De crux is om excessen te voorkomen.’

Controles van boa’s heeft hij de afgelopen weken nog niet gehad. Hij voelt het vooral als de verantwoordelijkheid van de club en alle bezoekers om de regels in acht te nemen. ‘Uiteindelijk is dat ook een economische noodzaak’, aldus Pronk. ‘De kantine is voor de vakantie drie maanden dicht geweest. Als er een tweede lockdown komt, dan raakt ook de bodem van onze schatkist in zicht.’

We voetballen weer

Het was een lange zit, een halfjaar zonder eredivisievoetbal. Van supporter tot clubcoach: zelden was het voetbalverlangen zo groot.

Zonder publiek gaan profclubs het niet lang volhouden. ‘Als de steun van de overheid eindigt, wie is er dan sterk genoeg om op eigen kracht te overleven?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden