Niet in de vuilnisbak kijken is beter voor mijn gemoedsrust

Fijn gevoel, zo'n fris nieuw jaar. Een jaar dat nog zo jong is, geeft je de illusie dat je met een schone lei kunt beginnen, voorop gesteld dat je dat zou willen, op jouw leeftijd....

Helga Ruebsamen

Intussen, vele jaren verder, kan ik geheel en al met zeinstemmen, maar dat wil ik eigenlijk niet. Overdoen wil ikniets, echt niet, niet met of zonder voorkennis. Gewoon weer aanhet werk dus, na al die vadsige voosheid van wat men feestdagennoemt.

En wie het wil hebben over opnieuw beginnen, moet voor strafeerst maar die laatste lellen gerookte paling opeten. Ik heb dezekleinburgerlijke delicatesse trouwens allang, al voor hetverdwijnen van les neiges d'antan, samen met andere smakelijkewelvaartsrestanten, in plastic zakken verpakt buiten gezet.Vlakbij het vuilnisvat. Er tegen aan. Maar nog niet erin. Devuilnisvaten zijn tegenwoordig zo groot, dat je zo'n ding opzijn kant moet leggen om er vervolgens in te kruipen wil je eriets uit terug kunnen vissen dat je er, bij nader inzien, tevoorbarig in hebt gemikt. Het gebeurt af en toe dat er dingen inhet vuilnisvat terecht komen die er niet in thuis horen, althansnog niet. Te groot geworden kledingstukken die na vorig jaardecember ineens weer blijken te passen, gebroken huisraad dat altwee keer eerder is gelijmd, maar de ruzie waarbij die borden ende schalen alweer tegen het plafond stuiterden, is gisteravondzo liefdevol bijgelegd, dan zijn er zo vaak ook spijs, dranken genotmiddelen waarvan de gebruiker hartgrondig afstand wildedoen, om later te moeten vaststellen dat de tijd er nog niet rijpvoor was.

Het is voor mijn gemoedsrust beter dat ik niet meer in hetvuilnisvat kijk. Immers, de steen die ik erin wierp omdat ik meer meer dan twee keer aan stootte, haal ik er weer uit. Wat hebik niet staan vloeken als daar stiekem weer eentweedehands-slijterij groeide in eigen vat. Nog meer verwensingenuitte ik als ik mijzelf dan een slag voor was en de gedumpteBacardi di Cuba, de Captain Morgan, de Stolichnaya en deTullamore Dew in het duister van de nacht gnuivend terug voerdenaar eigen stal.

De laatste tijd breek ik me vooral het hoofd over wat ik aanmoet met de pakjes shag en sigaretten die zich op raadselachtigewijze op hopen in mijn afval. Sommige zijn nog niet eensaangebroken, maar sommige weer wel en in dat geval wordt devrijgekomen ruimte bijvoorbeeld gevuld door een fonkelnieuwhartveroverend aanstekertje. Het aanstekertje springt al op alsik het alleen maar in de hand neem! Het showt meteen hoe slim ensnel het werkt, zonder adempauzes zou het desgewenst een heelvoetbalveld vol waxinelichtjes kunnen aansteken. En zo'n beeldjeligt daar maar te rotten tussen het rapaille in mijn vuilnisvat.

Ik moet er mijn ogen voor sluiten, rookwaren en aanstekersverguizen zoals het past voor iemand die al twintig jaar nietmeer rookt. Toch, elke vroege vrijdagochtend dat ik hetvuilnisvat aan de stoeprand zet doe ik het weer: ik kijk erin.En weet vervolgens niet wat ik moet beginnen. Ik bedoel: ik weetheus wel dat ik er niet alleen voor sta. Een dappere huisgenootheeft in augustus vorig jaar het roken eraan gegeven. Hij deeddat uit de goedheid van zijn hart omdat zijn omgeving er last vanhad en de hond er ook al van ging hoesten. Iedereen weet hoemoeilijk hij het ermee heeft en iedereen legt hem dan ook sindsvorig jaar augustus danig in de watten. De pakjes shag in mijnvuilnisvat zijn van hem. En van wie zijn die doosjes sigarettendan?

Deze week schreeuwden de pakjes shag in elk geval GoedeBedoelingen boven alles uit, er waren weliswaar al kleine tussenduim en wijsvingerplukjes van genuttigd, maar het afgezworenrestant aan narcotica was kletsnat. Het was duidelijk onder dekraan gehouden en met zorg onbruikbaar gemaakt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden