Niet de drugsgebruikers zijn fout, maar het systeem, vinden deze feestgangers

null Beeld ANP
Beeld ANP

Thijs Roes

Thijs Roest Beeld Pauline Niks
Thijs RoestBeeld Pauline Niks

Wetenschapsjournalist en recreatief drugsgebruiker.

Als het om cocaïne gaat, doet Thijs Roes eigenlijk allang wat de politietop wil. ‘Ik koop het niet uit morele overwegingen.’ Hij kent de verhalen over de drugsoorlog in Mexico, de liquidaties in Amsterdam, de zielige bolletjesslikkers die op Schiphol worden gepakt en jaren de cel ingaan. Roes: ‘Ik wil geen onderdeel zijn van dergelijke nare criminaliteit.’

Toch maakt het moreel appèl van de korpsleiding hem kwaad. ‘Het is zo bedroevend dat degenen die zo hoog in de boom zitten de criminele ellende nog steeds zien als gevolg van drugsgebruik en niet als het bewijs van een falend systeem. Wanneer gaan ze nou eens onderkennen dat het criminaliseren van drugs uiteindelijk voor alle ellende zorgt?’

Bijna alle drugs heeft Roes inmiddels wel gebruikt. Cocaïne behoorde toch al niet tot zijn favorieten. ‘Je krijgt een dopaminerush in je hoofd en dan is het heel even: JAAAA! En net als je op dat punt zit, is het alweer over. Je hoort ook nooit iemand zeggen: ik had zo’n geweldige avond, want ik heb coke gebruikt. Mensen krijgen er meer zelfvertrouwen van en ze kunnen langer doorgaan, dat is het voordeel. Het effect van coke is vooral dat je er meer van wilt gebruiken.’

Veel enthousiaster is hij over wiet, paddo’s en mdma, de werkzame stof in xtc. ‘Ik ken zo veel verhalen van mensen die met dergelijke drugs geweldige ervaringen hebben gehad. Relaties die erdoor zijn ontstaan of verbeterd. Mensen die down waren, maar door een mooie avond met een pilletje het leven weer positiever zijn gaan zien.’

Voor de Correspondent onderzocht Roes vorig jaar hoe het drugsbeleid van de toekomst eruit moet zien. Gebruik ontmoedigen met een moreel appèl of zelfs bestraffen hoorde daar niet bij. ‘Dat is echt kansloos. Dat zie je overal in de wereld.’

Legaliseren, voorlichten en reguleren is volgens Roes waar het naartoe moet. Al verschilt de aanpak per drug. ‘Vooral cocaïne, heroïne en alcohol blijven schadelijke verslavende stoffen. Je moet daarvoor absoluut geen reclame maken of ze in de supermarkt leggen. Maar voor wie het risico wil lopen, moeten ze wel veilig en verantwoord bereikbaar zijn.’

Shamiro van der Geld

Shamiro van der Geld Beeld Pauline Niks
Shamiro van der GeldBeeld Pauline Niks

Acteur, organisator van feesten en nachtburgemeester van Amsterdam

Nachtburgemeester Shamiro van der Geld ondervond van heel nabij dat de door drugs gedreven Amsterdamse onderwereld is ontspoord. Op 8 oktober 2016 werd zijn vriend, de dj Djordy Latumahina, doorzeefd met kogels toen hij de parkeergarage onder zijn huis inreed. Latumahina’s vrouw zat naast hem en werd ook geraakt. Zij overleefde de aanslag. Hun dochtertje van 2,5 zat op de achterbank en zag alles.

Zelf had Latumahina niets met drugshandel of een criminele vete te maken. Het was pure pech. De schutters zagen hem aan voor een andere crimineel die in hetzelfde complex woonde en ook in een Mini Cooper reed. ‘Zomaar op klaarlichte dag is een gezin kapotgemaakt en heb ik een vriend verloren’, zegt Van der Geld.

Maar de nachtburgemeester wil niets weten van het verwijt uit de politietop dat feestende drugsgebruikers de stille kracht zijn achter de tientallen liquidaties en vergismoorden de afgelopen decennia. ‘Dat vind ik toch vooral de schuld van rivaliserende drugsbendes en van het systeem dat drugs verbiedt.’

Over zijn eigen drugsgebruik laat de nachtburgemeester weinig los. ‘Dat vind ik te persoonlijk. Er zijn veel misconcepties over drugs en ik zou niet willen dat mensen een verkeerd beeld van mij krijgen omdat ze weten dat ik wel of niet drugs gebruik.’

Wel wil hij als vertegenwoordiger van het nachtleven iets zeggen over het feit dat feestgangers als ‘agendahedonisten’ worden aangesproken op hun gebrekkige ‘morele houding’ ten opzichte van drugs. Natuurlijk zijn de nachtvlinders zich wel bewust van het feit dat er een crimineel circuit zit achter het pilletje of de ‘nak’ (snuif) die ze kopen, zegt hij. ‘Maar dat betrekken de meesten niet op zichzelf. Van het criminele circuit staan zij verder heel ver af.’

In plaats van de peperdure strijd tegen drugshandel zou de overheid veel meer geld moeten uitgeven aan voorlichting, is zijn overtuiging. ‘En uiteindelijk is het legaliseren van drugs de enige echte optie. Ik weet zeker dat de meeste mensen in het nachtleven veel liever pillen zouden kopen die met zorg voor de wereld en mensen zijn gemaakt. Door drugs te verbieden blijven zij afhankelijk van wat er van de vrachtwagen valt.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden