Niet alleen onvermoeibaar in het water, maar ook in haar sportieve ambities

De WK in Shanghai brachten haar niet de medailles waarop ze misschien had gehoopt. Jammer, niet te lang bij stilstaan. Op naar de Spelen van Londen.

VAN ONZE VERSLAGGEVER

De twee vermorste kansen op persoonlijk eremetaal tijdens de voorbije WK hebben topzwemster Femke Heemskerk van haar geloof noch van haar stuk gebracht. Ze had, vindt ze, vorig jaar geen betere keuze kunnen maken dan de overstap van Amsterdam naar Marseille, van trainer Martin Truijens naar de coaches Romain Barnier en James Gibson.

'Ik weet nog dat ik in september vorig jaar met mijn twee koffertjes op Schiphol stond. Ik zat in het vliegtuig en dacht: wow, wat heb ik gedaan? Het was impulsiviteit, maar ik wist het wel heel zeker dat ik moest gaan. Ik heb de goede impulsen. Meen ik serieus. Vaak pakken de meest impulsieve dingen bij mij goed uit.

'Ik bedacht me op mijn vakantie in Egypte dat ik iets miste dat mij het laatste stukje zou gaan brengen, de laatste stap naar de top. Ik ben erover gaan nadenken. Ik kende Barnier, hij kende mij. Binnen twee dagen was het rond. Ik heb hem gewoon gebeld. Ik zei: ik ga het je rechtuit vragen. Wil je mij trainen? Hij zei dat hij dat wel zou willen. Als ik alles in Amsterdam keurig achter zou laten.'

Heemskerk, 24 inmiddels, had geen twijfels bij de snelle, gedurfde overstap. Ze liet ze in elk geval niet toe. 'Ik heb die stap naar Frankrijk gewoon met twee handen aangepakt. Niet van: we gaan wel eens effe zien. Ja, ik zei aanvankelijk tegen de media dat ik het eerst een jaar ging aanzien. Maar ik wist direct zeker: ik ga hier niet meer weg. Dat wist ik gewoon.'

Ze heeft haar olympische perspectief verbreed en verlengd. De omgeving in van het Franse Cercle des Nageurs Marseille heeft haar weer geïnspireerd. 'Mijn eerste gevoel was aanvankelijk: ik ga door tot 2012. Toen dacht ik: in 2012 zien we wel. Nu gaat het steeds meer kriebelen dat ik misschien wel door wil tot 2016, tot de Spelen van Rio.

'Dat doe ik alleen als ik elke dag nog met heel veel plezier naar de training ga. En dat plezier is nog lang niet weg. Ik zwem, niet omdat ik graag met mijn naam in een boekje wil komen. Ik zwem omdat ik een talent heb, mijn sport leuk vind en wil zien hoe ver ik kan reiken en hoe snel ik kan gaan. Dat is mijn nieuwsgierigheid en mijn plezier.

'Ik doe dit voor mezelf. Want ik vind dit leuk. Ik word steeds beter en dat maakt het leuker. Het is net als je op school goed bent in rekenen, dan vind je dat vak leuk of het leukst. Zo werkt het bij mij ook.'

De jonge vrouw uit Roelofarendsveen beleefde een pittig primeurjaar. Ze moest van techniek veranderen van Barnier en Gibson. Van een lange slag ging ze over naar de kortere haal, die de acceleratie ten goede diende te komen. Op de 4 x 100 meter vrij, van de openingsdag van de WK in Shanghai, bleek ze als slotzwemster van de gouden Nederlandse estafette opeens de snelste van de wereld (52,46 split). Vanaf dat moment werd ze met veel verwachtingen omringd, zeker na een grandioze halve finale op de 200 vrij.

'Die dag liep het in de series niet. Bij het uitzwemmen zeiden ze: Femke doe dit. Ja, dat was het, o ja, ik voelde het opeens. 's Avonds klopte ineens alles. Die dagen maak je niet vaak mee. Maar ik was een beetje bang voor die finale. Zou ik het gevoel weer krijgen dat ik vond in de halve? Dat zoeken kostte energie, ik maakte wat foutjes.'

Later bracht de finale op de 100 vrij (5de) niet het gewenste en verwachte eremetaal. Heemskerk zegt die dagen achter zich gelaten te hebben. In Shanghai is direct de analyse gedaan. Het is geweest, ze wil het er niet meer over hebben.

'Weet je, ik heb aan de ene kant verdriet gehad van Shanghai, maar aan de andere kant ook veel vertrouwen. De manier waarop ik daar lag te zwemmen. Ik was conditioneel zo goed, beter zal ik niet snel worden. Dat betekende dat mijn voorbereiding klopte. We hadden het bij de EK en de WK kortebaan vorig jaar getest. Toen ging het in Dubai mis. Ik was bij de WK leeg na veel wedstrijden. Barnier zei: nu weet ik hoe je reageert. Ik weet nu hoe we het volgend jaar gaan aanpakken.

'Ik ben al zo veel beter dan vorig jaar. Echt een reuzeverschil. Ik ben heel goed bezig. Ik heb er heel veel van geleerd. Laten we zeggen: in Shanghai was ik er nog niet helemaal klaar voor. Waarschijnlijk, blijkbaar.

'Ik heb de kwaliteiten, ben leergierig, leer snel. Ze noemen me in Marseille de machine, wegens mijn trainingsijver. Ik zit bij de zwemmers die vele, vele meters maken. Ik kan heel veel aan. Daar hebben ze in Marseille van opgekeken. Inge Dekker en ik hebben ze daar wel wat laten zien.'

In de voorbereiding op het olympisch jaar deed ze met Franse mariniers een bootcamp, met onderwater activiteiten. Ze kwam met volle bepakking vast te zitten in een net onder water. 'Ik moest rustig blijven, maar dat lukte niet helemaal. Ze hebben me los gemaakt. Het was best eng hoor, als je voelt ik krijg geen lucht. Het was: help me, help me. Maar eigenlijk ben ik voor niets onder water bang. Door een donkere buis, in zwart water, na een sprong van tien meter hoogte. Ik deed het.'

Olympische kwalificatie via een drietrapsraket

De eerste van drie ronden olympische kwalificaties vangt vanavond in Eindhoven aan met het ONK: Open Nederlandse kampioenschappen. Tien zwemmers, vijf mannen, vijf vrouwen, kunnen hun nominatie van de WK te Shanghai eerder dit jaar, omzetten in een definitieve kwalificatie. Daarvoor dienen zij aan een limiettijd te voldoen. In nummers als de 100 meter vrije slag bij de vrouwen, waar meerdere kandidaten zich verdringen, is de rangorde van de gezwommen tijden bij de drie olympische plaatsingswedstrijden beslissend. Waar in de VS en Australië slechts één beslissende trial plaats heeft, heeft technisch directeur Jacco Verhaeren de Nederlandse route in drieën gedeeld. Na de ONK wachten, in maart 2012, de Amsterdam Swim Cup, en een maand later, de Eindhoven Swim Cup. Daarna wordt de ploeg voor het olympisch zwemtoernooi van Londen 2012 definitief samengesteld. Het toernooi van dit weekeinde is het sterkst bezette evenement sinds jaren. Er komen liefst zeventien wereldkampioenen in het water. Onder hen zijn de Nederlandse vrouwen Femke Heemskerk, Ranomi Kromowidjojo, Marleen Veldhuis en Hinkelien Schreuder. Inge Dekker, wereldkampioen op de 50 vlinder, ontbreekt door een hielblessure.

undefined

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden