Niemand wil zijn lichaam laten gaan

Geen staatsbegrafenis. De familie van Rafik Hariri wilde dat hij door het volk naar zijn laatste rustplaats werd begeleid. En zo geschiedde....

Reuters en AP

Jonge druzen klimmen in een bouwkraan naast de Mohammed al-Amin moskee. Hoog boven het gedrang rond de doodskist van Rafik Hariri zwaaien ze driftig met hun vlaggen.

Temidden van het gedrang rond de moskee bleef de imam van dienst steeds rustig koranverzen reciteren, maar als hij de jongens in de kraan in het oog krijgt, breekt hij zijn voordracht abrupt af. 'We kunnen niet bidden als jullie met je vlaggen hoger reiken dan de minaretten', zegt hij door de luidsprekers. 'Voor de liefde van God, kom alsjeblieft naar beneden. Als jullie van de martelaar houden, kom dan terug.'

De begrafenis van Rafik Hariri, die Libanon de afgelopen vijftien jaar als premier en zakenman uit het slop heeft gehaald, verzandt woensdag als vanzelf in een chaotische volksmanifestatie. De familie had waarschijnlijk niets anders gewild, toen ze het aanbod van een geregisseerde staatsuitvaart afwees.

Als de kist bijna bij het inderhaast gedolven graf in de moskee is aanbeland wil de rouwende menigte het lichaam van Hariri niet laten gaan. Baha, de oudste zoon van de overledene, reikt boven de hoofden uit en zegt: 'We willen niet dat zijn laatste minuten zo verlopen. Blijf uit de buurt van zijn lichaam.' Steeds meer aanhangers van Hariri hebben er de afgelopen dagen bij Baha op aangedrongen de rol van zijn vader als oppositieleider op zich te nemen.

Nog vijf kisten komen over de hoofden van de duizenden aanwezigen in de gebedsruimte aan - het zijn de lijfwachten die met Hariri zijn opgeblazen bij de zware aanslag aan de Corniche, de boulevard van Beiroet.

'Ze waren bang voor je, ze hebben je vermoord', staat op een spandoek in de buurt van Hariri's huis. Daar wordt zijn lichaam aan het begin van de dag naartoe gebracht. Bij binnenkomst wiegen de dragers de kist hevig heen en weer, zoals gebruikelijk bij Libanese begrafenisrituelen. De dochters huilen bij de kist.

Aan de buitenmuur van de Mohammed al-Amin moskee hangt een enorm portret van Rafik Hariri - hij heeft de bouw gefinancierd. De gigantische moskee laat zich niet vergelijken met enig andere moskee in Libanon, die vrijwel alle een bescheiden formaat hebben.

Terwijl koranverzen uit de luidsprekers aan de moskeemuren schallen, klinkt aanhoudend klokgebeier uit de nabij gelegen armeens-orthodoxe kerk. Met de sirenes van de ambulance waarmee de lichamen van Hariri en zijn getrouwen worden aangevoerd is de kakofonie compleet.

Pas later, als de avond is gevallen en de rust wat is weergekeerd komt de weduwe Nazek naar het graf van haar man. Het is dan al met bloemen overladen.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden